getirmeye utanmayan kötü insanların varlığından nefret ediyorum. Bir dakika bile boşluğum yokken ve bu görülüyorken daha fazlası istendiği için kendimi savununca fevrisin denmesinden bıktım. Benim bir sene önce atanmış ve çok mutlu olmuş olmam gerekiyordu bunları yaşamam değil.
birilerine kırgınken ya da sinirliyken en çok kendime zarar verdiğimi fark ettim. yani herkes bir yerlerde devam ederken, her şey akıp giderken göğsünde koca bir alev topuyla yaşamak en çok kendine haksızlıkmış