Her birimizin içinde bir yere ait olmaya dair o kadar müthiş bir dürtü var ki, çoğu zaman onunla baş edemiyoruz. Eğer edebiliyor olsaydık, fanatik taraftarlığın akılla bir izahı olurdu.
Bazen hayatın tüm akışı tek bir hataya bakıyor. Bir adımı zamanında atmamak, çıkacağın yola geç çıkmak ve varacağın yere belki de hiç bir zaman varamamak. İnsan biraz da geç kalmaktan ibaret.
Yaşadığımız hayatlar bile bütün��yle bizim seçimlerimizden oluşmuyor. Yalnızca varız ve kendimize bu dünyada bir yer bulabilmek için nefes tüketiyoruz.
Modern psikoloji, kendi varlığımızı büyütmeyi hayatımızın içine öyle iyi yerleştirdi ki artık hepimiz kendimizi sistemin ortasındaki en önemli 'şey' zannediyoruz. Oysaki hepimiz herhangi biriyiz. Kendimizi çok önemli olarak gördüğümüz çoğu yerde figüran bile değiliz.
Hayatta hiçbir şeyin başımıza öylesine gelmediğini bilmek her türlü acıyı hafifletiyor cidden. Neden böyle oldu diye düşünmek bir yerden sonra anlamsızlaşıyor. Ben bir tane sebep bulamayabilirim ama Allah onlarca sebebi sıralayabilir. Çünkü onun vardır bir bildiği. Hamdolsun.