Sabahattin Ali'nin Kuyucaklı Yusuf
romanında dediği gibi: "İki insanın birbiriyle karşılaşması kadere,tanıştıktan sonra yan yana kalmaları ise onların gayretine bağlıdır."
Bir şeyleri değiştirmeye çabalayan, hatasını görebilen ve kendine yakışanı yapmaya gayret eden insanlara çok saygı duyuyorum. Karakteri hatasız olmak belirlemez, yapılan hatadan sonraki duruş belirler.
Hayat böyledir. İnsan peşine düştüğü şeyden mahrum kalır, çok sevdiği ile sınanır, korktuğu ile yüzleşir. Nerede duygu yoğunluğun varsa tam isabet derdin orada birikir.
Sağlıklı ilişkilerdeki çiftler de tartışır, farklı görüşlere sahiptir, hüsrana uğramış ve güvensiz hissederler. Sağlıklı, mükemmel anlamına gelmez. Bir ilişkiyi sağlıklı yapan şey, bu sorunları birlikte nasıl çözdüğünüzdür. İkisi sorunlara karşı, biri diğerine karşı değil.
Sevdiğim insanlar bana bir adım geldiğinde ben onlara on adım birden giderim,bu saflığı aşamadım. Ben sevgiye beş yaşındaki çocuğun masumiyeti ile bakıyorum, ama içinde bulunduğumuz zaman diliminde buna yer yok sanırım. Olması gereken bu ama insanların hep bir çıkar meselesi var.
Bir noktada anlamalısın ki bazı insanlar kalbinde kalabilir ama hayatında de��il ve hiç sorun değil çünkü bazen ne hissettiğini unut ki neyi hakettiğini hatırla.