🎥همه شاخههای رژیم سیاسی آمریکا گُهخوار متجاوزان به کودکاناند؛ خجالت نمیکشید لعنتیها؟ رهبرای سیاسی و میلیاردرهای کثیف دختر بچهها رو به هم هدیه میدادن و هنوز آزادن ��عنتیها! اینها خائن واقعی و گند مادر فاحشه هستن👇👇
👈 جنیفر ولش و آنجی سالیوان
✅جنیفر ولش: حالا دیگه واقعاً حالم از این سیستم به هم میخوره. قوه مجریه، قوه مقننه که اکثریتش جمهوریخواهه، دیوان عالی؛ همهشون گهخوار متجاوزان به کودکاناند. تکتک این شاخههای لعنتی از بچهبازها محافظت میکنن.
یکی رو الان میخوام دقیق بزنم رو میز: پم باندی. این زن خودش رو جنگجوی عدالت معرفی میکنه، همیشه صلیب مسیحیش رو آویزون کرده و ادای آدم مذهبی درمیاره، ولی در واقع یه ریاکار کثیفه.
حالا این ایمیل تو فایلهای اپستین رو ببینید: «ممنون بابت شب عالی. دختر کوچولوت ی�� کم شیطون بود.»
این ایمیل رو فرستاده به جفری اپستین و پم باندی و دادگستری ترامپ اسم فرستنده رو سیاه کردن، پاک کردن! چرا لعنتیها؟ چرا اسم این بچهباز رو پوشوندن؟ در حالی که اسم خیلی از قربانیها و بازماندهها رو اصلاً سانسور نکردن!
این آدمها خیلی رو و بیپروا عمل میکنن. خیلی راحت درباره بچهها حرف میزنن، درباره سکس با بچهها شوخی میکنن. این گستاخی دیگه از حد گذشته، واقعاً حالم رو به هم میزنه.
این ایمیل بعد از این فرستاده شده که همه میدونستن این مرد بچهبازه. چرا نترسید؟ چرا نگفت «هیچ ایمیلی، هیچ رکوردی، هیچی نباشه»؟ چون میدونست فیلمهای باجگیری داره از آدمهای قدرتمند دولت و میلیاردرها.
جفری اپستین برای آدمهای خیلی بد ک��ر میکرد: ولادیمیر پوتین و دولت اسرائیل. با ترامپ هم بود، با ترامپ حرف میزد، حتی گفته شده روز شکرگزاری ۲۰۱۷ تو کاخ سفید بوده. بعد ترامپ میگه «نمیشناسمش، هیچی ازش نمیدونم».
خب همین جمله همه چیز رو درباره تو میگه، دروغگوی مادرجنده!
کجا این آدم تحت تعقیب قرار گرفته؟ کجا تحقیق درست و حسابی شده؟ حداقل دیپوزیشن ازش گرفتن؟ هیچی! هیچی ندارن، لعنتیها.
این نخبگان و الیگارشها، اپستین نفر اولشون بود، فکر میکردن هیچوقت مجازات نمیشن. وقتی سال ۲۰۰۷ دستگیر شد، سال ۲۰۰۸ معامله شیرین بست. خونهش رو قبل از تفتیش میدونست، همه دوربینها و فایلها رو بردند، ولی فقط روزی چند ساعت زندان بود و شب میخوابید اونجا. این مسخرهبازی دیگه چیه، واقعاً؟
🔺آنجی سالیوان: دقیقاً درست میگی. دلیل اینکه متوقف نشد این بود که مطمئن بود تا ابد میتونه ادامه بده. چون آدمهای خیلی قدرتمند تو این ماجرا غرق بودن.
وقتی الکس آکوستا اون معامله شیرین رو بهش داد، پرونده خیلی قوی بود، مدارک خیلی محکم بود، ولی چرا اینجوری آزادش کردن؟ چون فیلم باجگیری از آدمهای خیلی قدرتمند داشت.
این فرهنگ تجاوز بود. فرهنگ تجاوز به حدی بود که بعد از اعتراف اپستین به تجاوز به کودک در ۲۰۰۸، همسر هاوارد لاتنیک ایمیل میزنه: «روی قایق هستیم، میخوایم بریم جزیرهت. دو تا خانوادهایم، چند تا پسر و چند تا دختر داریم.»
چرا جزئیات بچهها رو میگه؟ چرا سن، چرا جنسیت؟ چون همه میدونستن این کینک اپستین بود، لعنتیها!
بعد یه زن به اسم آوا دوبن که حالا با یه مدیر صندوق پوشش ریسک ازدواج کرده، بعد از ۲۰۰۸ به اپستین ایمیل میزنه: «بیا هفته بعد. سلینا پنج تا دوست میاره.» سلینا دختر نوجوان خودش بود!
این فرهنگ پذیرش این جنایت بود. این آدمها همدست و تسهیلکننده بودن.
من هیچوقت تحت تأثیر ثروت نبودم، ولی دیدم چطور آدمها خودشون رو میندازن جلوی پای پولدارها. دیدم چطور ثروتمنده�� کارهایی میکنن که آدم معمولی رو نابود میکنه ولی اونا آزادن، مادرجندهها.
دیدم زنها بچههاشون رو از آدمهای خطرناک محافظت نکردن. این حالبههمزنترین چیزیه که با هاوارد لاتنیک و بقیه همدستان بچهبازش دیدم.
✅جنیفر ولش: اگر به یه عشق قدیمی ایمیل بزنی و بگی «بیا خونه، دختر نوجوانم پنج تا دوست داره بیاره»، این کار رو میکنی؟ نه! مگه اینکه بخوای اون آدم رو راضی کنی. این کار کثیف، چندشآور، پست و حریصانهست، واقعاً حالم رو به هم میزنه.
اینجا ایمیل بین اپستین و پیتر تیل هست. اینجا بچهبازی و دوربینها و نخبگان به هم میرسن. هدف اصلی تجاوز به کودکان این بود که فیلم باجگیری بگیرن از آدمهای قدرتمند.
برای نابود کردن سیستمهای حکومتی، چون این آدمها انقدر منفورن که نمیتونن با رأی مردم برنده بشن. باید تقلب کنن، لعنتیها.
اپستین به پیتر تیل ایمیل میزنه: «بازگشت به قبیلهگرایی در مقابل جهانیسازی، اتحادهای جدید شگفتانگیز. ما هر دو موافق بودیم نرخ بهره صفر خیلی بالاست. تو دفتر تو گفتم پیدا کردن چیزهایی که دارن فرومیپاشن خیلی راحتتر از پیدا کردن فرصت بعدیه.»
تیل میپرسه «چی؟» اپستین جواب میده: «بریگزیت. تازه اولشه.»
بریگزیت برای بریتانیا فاجعه اقتصادی بود. ولی پیتر تیل، مهاجر تو آمریکا، الان احتمالاً مکالمههای ما رو با پالانتیر جاسوسی میکنه. میخواد کشوری با نظارت کامل. بزرگترین فاحشه آمریکا، جیدی ونس رو خریده و گذاشته.
🔺آنجی سالیوان: پیتر تیل همه رو متنفره از خودش. میدونه نمیتونه برنده بشه. پس گفته «من پولدارم، از همه باهوشترم». جمهوریخواهها پشت ترامپ وایستادن. همه این الیگارشها همکار فاشیستاند چون سیستم رو به نفع خودشون تقلب کردن. پیتر تیل درباره ضد مسیح حرف میزنه ولی با رئیس بزرگترین شبکه جنسی آمریکا ایمیل میزنه و همکاری میکنه. این حالم رو به هم میزنه، واقعاً.
ابتدا فکر میکردم ترامپ انقدر ناکارآمده که نمیتونه کاری کنه، ولی نفهمیدم آدمهایی دورش هستن که سالها برای نابودی آمریکا برنامهریزی کردن. اپستین یکی از اونا بود.
پی��ر تیل علناً گفته آدمهای باهوشتر باید حکومت کنن، نه مردم عادی. رأی نباید داشته باشن.
چرا همه به رابطه جیدی ونس با پیتر تیل نگاه نمیکنن؟ جیدی ونس اسمش رو عوض کرد، موضعش درباره مهاجرت رو عوض کرد، ترامپ رو هیتلر آمریکا میدونست، حالا معاون رئیسه. هر کاری پیتر تیل بگه میکنه. این خیلی ترسناکه، لعنتیها.
تلگراف نوشته فکر میکنن اپستین جاسوس روسیه بوده. لهستان داره بررسی میکنه که آیا رسوایی بچهبازی توسط سرویسهای اطلاعاتی مسکو سا��ماندهی شده.
حزب جمهوریخواه الان حزب بوسه دادن به باسن میلیاردرهاست. از زمان ریگان اینجوری شدن. میخوان زندگی میلیاردرها رو راحت کنن و طبقه کارگر بار همه چیز رو بکشه.
بعد از Citizens United، دموکراتهای شرکتی هم داریم. اپستین، پیتر تیل، پوتین، دولت اسرائیل، همه میخوان دموکراسی رو نابود کنن.
اسرائیل نمیتونه ادعای دموکراسی کنه وقتی نتانیاهو میگه «الان وقت انتخابات نیست».
🔺آنجی سالیوان: این فقط پروپاگانداست که همه ما خریدیم. مفهوم اپوزیسیون کنترلشده خیلی واقعی است. بعضیها تو کامنتها میگن «با دموکراتها موافقم، ازشون عصبانیم». بعضیها میگن «به دموکراتها نزنید، نمیخوام ببازیم». تفاوت مهم اینه: دموکراتهای شرکتی دقیقاً به اندازه مگا میخوان جناح مترقی حزب دموکرات رو نابود کنن، چون خودشون هم شرکتیاند. جناح مترقی حزب، برنی سندرز، این آدمها، تنها کسانی هستن که واقعاً با این فساد مبارزه میکنن.
ولی سیستم نمیخواد اینها قوی بشن. میخواد همه چیز همون آش و همون کاسه بمونه.
این نخبگان، این میلیاردرها، این سیاستمدارها، همهشون تو یه باتلاق جنایت غرق شدن و هنوز ��ارن از هم محافظت میکنن. تا وقتی مردم نفهمن و نخواهند تغییر واقعی، این چرخه ادامه داره. من دیگه نمیتونم این همه ریاکاری و جنایت رو تحمل کنم. شما چی؟
✅جنیفر ولش: پیتر تیل این مادرجندهی خودشیفته و خودبزرگبین، علناً تو مصاحبههاش گفته که دموکراسی برای آدمهای معمولی زیادی خطرناکه. گفته رأی دادن باید محدود بشه به کسایی که «باهوشترن» – یعنی خودش و اون دسته از میلیاردرهای کثیف که فکر میکنن از همه برترن. این دیگه فقط یه نظر سیاسی نیست؛ این نقشهی گامبهگام نابود کردن آمریکاست، لعنتیها!
حالا نگاه کنید به جیدی ونس. این آدم قبلاً تو کتابش و تو مصاحبهه��ش ترامپ رو هیتلر آمریکا میدونست، از طرفدارای ترامپ متنفر بود، از طبقه کارگر سفیدپوست حرف میزد انگار یه بیماریان. یهو چی شد؟ اسمش رو عوض کرد، موضعش رو ۱۸۰ درجه چرخوند، رفت سراغ ترامپ، بوسید پاش و شد معاون رئیسجمهور. چرا؟ چون پیتر تیل پول هنگفتی ریخت تو جیبش. این فاحشهی سیاسی واقعیست. بزرگترین فاحشهی سیاسی که تا حالا تو تاریخ آمریکا دیدیم. هر چی تیل بگه، میگه. هر جا تیل بخواد، میره. این آدم دیگه هیچ شرفی، هیچ اصولی، هیچ خط قرمزی نداره – فقط پول و قدرت.
و همین پیتر تیل با جفری اپستین ایمیل میزد. درباره فروپاشی سیستم حرف میزد، درباره بریگزیت خوشحال بود، درباره «اتحادهای جدید شگفتانگیز» حرف میزد، درباره نرخ بهره صفر بحث میکرد و میگفت «پیدا کردن چیزهایی که دارن فرومیپاشن خیلی راحتتر از پیدا کردن فرصت بعدیه». اینها دارن با هم نقشه میکشن که چطور سیستم رو از داخل متلاشی کنن و جای خودشون رو بذارن. اینها خائن واقعیاند، نه اونایی که تو خیابون فریاد میزنن.
🔺آنجی سالیوان: دقیقاً. و این فقط یه نفر نیست. این یه شبکهی کثیف و سازمانیافتهست. یه شبکه از میلیاردرها، سی��ستمدارهای فاسد، جاسوسها، بچهبازها و همدستانشون که سالهاست دارن با هم کار میکنن و از هم محافظت میکنن.
حالا تلگراف میاد میگه «شاید اپستین جاسوس روسیه بوده». لهستان داره بررسی میکنه که آیا این رسوایی بچهبازی از طرف سرویسهای اطلاعاتی مسکو سازماندهی شده. خب، ممکنه. ولی چرا هیچوقت، حتی یک بار، به نقش موساد و دولت اسرائیل اشاره نمیکنن؟ چرا همیشه روسیه رو میندازن جلو؟ چون راحتتره، چون کسی جرأت نمیکنه به اسرائیل گیر بده. این همون استاندارد دوگانهی کثیف و ریاکارانهایه که همهمون ازش حالمون به هم میخوره.
حزب جمهوریخواه الان دیگه حزب نیس��؛ یه باشگاه خصوصی برای بوسه دادن به باسن میلیاردرهاست. از زمان ریگان شروع شد و حالا به اوج گندش رسیده. میخوان مالیات میلیاردرها صفر بشه، قوانین محیط زیست برداشته بشه، طبقه کارگر همه بار رو بکشه و دهنش رو ببنده.
دموکراتها هم بهتر از اینا نیستن. بعد از Citizens United دیگه دموکراتهای واقعی نداریم؛ فقط دموکراتهای شرکتی داریم که با جمهوریخواهان تو یه تیمن. هر دو طرف دارن با تمام قوا سعی میکنن جناح مترقی حزب دموکرات رو له کنن و نابود کنن، چون برنی سندرز و آدمایی مثل اون تنها کسانی هستن که واقعاً میخوان این فساد رو بزنن و سیستم رو تمیز کنن.
✅جنیفر ولش: دقیقاً همین. مفهوم «اپوزیسیون کنترلشده» خیلی واقعیتر از چیزیه که مردم فکر میکنن. یه طرف میگه «دموکراتها بد هستن، باید نابود بشن»، یه طرف میگه «جمهوریخواهها بد هستن، باید نابود ��شن»، ولی در اصل هر دو طرف دارن برای یه مشت میلیاردر و شرکت بزرگ کار میکنن. برنی سندرز، الکساندریا اوکاسیو-کورتز، رشیده طلیب، این آدما تنها کسانی هستن که واقعاً دارن با این باتلاق مبارزه میکنن. ولی سیستم نمیذاره قوی بشن. هر بار که یه جنبش واقعی شروع میشه، یا با پول میخرنش، یا با رسانههای شرکتی نابودش میکنن، یا با قانون و دادگاه خفهش میکنن.
🔺آنجی سالیوان: این نخبگان، این میلیاردرهای کثیف، این سیاستمدارهای فاسد، این بچهبازها و همدستانشون، همهشون تو یه باتلاق عظیم از جنایت، تجاوز، فساد و خیانت غرق شدن و هنوز دارن از هم محافظت میکنن. هنوز دارن ��سم همدیگه رو پاک میکنن، هنوز دارن معاملههای شیرین میبندن، هنوز دارن بچهها رو قربانی میکنن و بعد میرن تو تلویزیون ادای آدم متدین و وطنپرست درمیارن. تا وقتی مردم این حقیقت کثیف رو نبینن، تا وقتی نخواهن سیستم رو از ریشه بکَنَن و از نو بسازن، این چرخهی لعنتی و نفرتانگیز ادامه داره.
من دیگه نمیتونم این همه ریاکاری، این همه جنایت سازمانیافته، این همه حفاظت از متجاوزان به کودکان رو تحمل کنم. حالم به هم میخوره، واقعاً حالم به هم میخوره. شما چی؟ واقعاً دیگه چی لازمه ببینید تا بیدار بشید؟
✅جنیفر ولش: این سیستم دیگه قابل اصلاح نیست. این سیستم باید سوزونده بشه. نه ترمیم بشه، نه اصلاح بشه، نه با یه انتخابات درست بشه – باید از ریشه سوزونده بشه. وگرنه همین بچهها، همین نسل بعدی، قربانی بعدی این مادرجندهها و گهخوارها میشن. بسه دیگه. بسه. بسه!
نیک فوئنتس هم جیزی در مایه آخوند های ماست
با دلار منابع مالی و انسانی دنیا رو متمرکز میکنند توی خاک کشورشون پشت سرش هم مردم از اقصی نقاط دنیا راهی میشن
منتها میگن قسمت دومش رو نمیخوایم
⛔️⛔️⛔️
تلخنگاری از تاریخ ایران
(این مطلب برای تمام سنین مناسب نیست)
این بازداشتگاه تا میانه تابستان ۱۳۸۸ ناشناخته بود اما در جریان اعتراضات پس از انتخابات ریاست جمهوری شهرت جهانی پیدا کرد.
در فاصله ۱۸ تیر تا اوایل مردادماه ۱۳۸۸، محسن روحالامینی، محمد کامرانی، امیر جوادیفر، رامین قهرمانی و احمد نجاتی کارگر بر اثر جراحات وارده در اثر شکنجه در این بازداشتگاه جان باختند. . این زندانیان همگی در تظاهرات ۱۸ تیر۱۳۸۸ بازداشت شده بودند.
پانزده سال پیش در چنین ساعاتی، امیرجوادی فر از شدت شکنجه،در حالی که یکی از چشمانش از حدقه بیرون زده بود،دست و فک و دنده هایش شکسته شده بود،در اتوبوس زندان،جان داد.
امروز در پانزدهمین سالگرد #کهریزک پنج روز مرگ افرین را منتشر میکنیم:
کهریزک،جهنم تهران:👇
#اسلام_و_بزرگان_ایرانی۲
قسمت دوم
#خیام
چنانکه گفتم بزرگان ایرانی غالبا از اسلام عبور کرده بودن
ولی به نظر میرسه تو اسامیای که میشناسیم کسی ناماشناتر از خیام نباشه
خیام فارغ از اسلام، فردی ماتریالیست بود و به چیزی که امروز بهش میگیم نیهیلیسم اگزیستنسیال باور داشت