Oralı olmamak… Şunu başarabilen bir insan sosyal ilişkilerdeki sorunların %80ini çözer. Oralı olmamak, üzerine alınmamak, odağını değiştirmek, işine bakmak, takılmaya değer bulmamak, muhataplara büyük anlamlar atfetmemek..
bu fotoğraftan da anlaşıldığı üzere ‘çalışan kadın’ terimi bir totolojidir. çalışmayan kadın diye bir şey hiçbir zaman var olmamıştır, yalnızca yaptığı iş karşılığında para alamayan kadın diye bir şey vardır.
Yetişkinlikte arkadaşlık biraz daha anlayış istiyor. İnsanlar işe gidiyor. İnsanlar meşgul. İnsanlar iyileşmeye çalışıyor. İnsanlar kafa dinlemek istiyor. İnsanlar tıpkı sizin gibi kendilerine zaman ayırmaya çalışıyor. Daha az iletişimi daha az sevgiye yormayın.
Az önce muazzam bir alıntı okudum: “eğer okyanusun dibine batıyorsan, sakın oradan bir inci çıkarmadan geri çıkma…” Müthiş bir ifade. Hayattaki her deneyim bize yeni bir şey öğretir ve bizi daha üst versiyonumuza yaklaştırır. Yeter ki alınacak ders alınsın.
8 saat mesai çok fazla.
Yetişkin bir insanın sağlıklı yaşaması için günde 8 saat uyuması gerekiyor. Saat 8-4 çalışan biri işe gidebilmek için 6 da uyanmak akşam 10’da uyumak zorunda.
9-5 çalışan 7’de uyanıp akşam 11’de uyumak zorunda. İşten eve 6-7’de gelindiği düşünülürse yaşamak için 4 saatin var. Hangi gerizekalı bu sistemi kabul etti ve bu sistem yerleşti amk böyle bir saçmalık olamaz ya
surekli yanlıs anlasılmamak icin en ince detayına kadar acıklama yapmak zorunda kaldıgım insanlarla muhatap olmaktan nefret ediyorum 1 senedir tanısıyoz benim ne kotulugumu gordun de ben sana surekli acıklama yapıyorum mesela
Aile terbiyesiyle nazik davranıyorsun, seni zayıf zannediyorlar. Herkes kendini överken ihtiyacın olmadığı için susuyorsun, kimseyi tanımıyor zannediyorlar. Tazmanya canavarı olmadan yaşamak mümkün değil mi?
Bir eczane teknisyeniyim, zincir mağazada çalışıyorum. Bir politikamız var: reçete yoksa ilaç yok. 50’li yaşlarının sonlarında bir adam geldi ve insülin istedi.
“İnsülinim bitti, reçetemin süresi doldu, doktor randevum haftaya” dedi. Kayıtlarını kontrol ettim, Tip 1 diyabet, son dolumu zamanında yapılmış. Yani dolandırıcılık yok, gerçekten ihtiyacı var. Ama kural var.
“Reçete olmadan veremem, politika bu” dedim. Başını salladı, çıkmaya başladı. Ne olacağını biliyordum; diyabet krizi, hastane, belki daha kötüsü.
Doktorunu aradım, kapalıydı, acil diye mesaj bıraktım. Eczacıyı çağırdım, durumu anlattım. Adama baktı, bana baktı… +++