ترسناکه فکر کردن به اینکه یک روز باید بدون مادر یا پدر یا برادر یا خواهر یا شوهر یا همسرمان زندگی کنیم. یا اینکه یک روز باید روی این زمین قدم بزنیم بدون اینکه بهترین دوستمان کنارمان باشد، یا آنها بدون ما. از عزیزانت قدردانی کن تا وقتی که میتوانی.
من آدمیم که جواب لبخند دیگران رو با لبخند میدم، با اشک بقیه قلبم مچاله میشه، وقتی پیشرفت و خوشحالی دیگران رو میبینم ذوق زده میشم، و همیشه اول برای همه آرزوهای خوب میکنم و بعد خودم. پس اگه اون روی سياه منو دیدی توی خودت دنبال دلیل بگرد.
کتاب متیو پری رو خوندم و هنوز حالم بده
چقدر صادقانه و بیرحمانه از خودش گفته.از اون چیزی که سالها داشت لهش میکرد.
یه آدم که همه فکر میکردن خوشبخته،ولی تو صفحات کتابش میبینی چقدر تنها و زخمی بوده.
«اگر زیادی به آینه عقب نگاه کنی، تصادف میکنی»
متیو،دمت گرم که اینقدر شجاع بودی
هرچه تعداد نظرها بیشتر بشه، احتمال زنده
موندن یه ایدهی جسور کمتر میشه.
یه ضربالمثل معروف مدیریتی هست که میگه: اگه میخوای ایدهای رو نابود کنی، اون رو به رأیگیری و قضاوت دیگران بسپار.
آدمایی که هیچوقت از پدر و مادرشون عشق ندیدن، هیچوقت هم بلد نیستن عشق بدن. هوش عاطفی و سازگاریشون تو خیلی چیزا کمه. هر رابطهای هم که ببندن، آخرش تموم میشه.
زندگی همینطوریش هم خیلی سخته و خیلی باید تلاش کنیم تا زنده بمونیم، حداقل تو رابطههاتون آدم امنی باشید و رابطهها رو انقدر پیچیده و سخت نکنید، به جای خیانت کردن و اذیت کردن هم کنار هم باشید، متعهد باشید، به هم عشق بدید، حداقل اینطوری یکم زندگی قابل تحملتر میشه.
مردها و پسرهایی که توی خیابون آزار کلامی میرسونن کسانی هستند که توی خانواده و جامعه کسی حسابشون نمیکنه و با آزار رسوندن به زنها میخوان اون احساس قدرت رو تجربه کنن.