Aunque no diga que no, aunque te ponga caliente, aunque haya bebido tanto que no sepa ni donde estoy; si no t lo consiento, te guardas las manos en los bolsillos y la polla en los calzoncillos!!! #HermanaYoSíTeCreo@vmm7773@Barbijaputa
el feminismo ya no sirve para nada, pero solo hace falta que se filtre la nueva novia de un futbolista para que la denigréis, la sexualicéis, habléis de ella como si no tuviese valor, pero como si también tuviese la responsabilidad completa de todo lo que hace el jugador, etc
CUATRO!!!!!!
CUATRO MUJERES ASESINADAS EN CUATRO DÍAS!!!!!!
NACIONALIDAD DE LOS ASESINOS ESPAÑOLES Y UNO DE ELLOS GUARDIA CIVIL
PERO ÉSTO A LA DERECHA NO LE IMPORTA PORQUE LOS ASESINOS COMEN JAMÓN
QUIENES DECÍS QUE LA VIOLENCIA DE GÉNERO NO EXISTE SOIS UNOS HIJOS DE PUTA
Per què Orriols va trigar 2 segons en dir que la víctima d’Esplugues era una nena (cosa que va demostrar ser mentida) i, en canvi, porta quasi 20 hores sense pronunciar-se per l’assassinat de Figueres? A veure si serà veritat que només els importa el color de pell. Oh, sorpresa.
Sabeu que es això? Es el silenci ensordidor de l'@orriolsderipoll respecte l'assasinat de Figueres. Pero com l'assasí es blanquet, no hi ha res a dir, encara que hagi passat a la provincia de la qual ella es diputada.
A plena llum del dia, al mig d’una plaça a Figueres i trencant de forma reiterada l’ordre de protecció. Així ha assassinat a la seva exparella; amb total sensació d’impunitat i desvergonya.
El sistema torna a fallar. No protegeix la víctima i acaba amb el pitjor desenllaç. PROU!
Quienes consideran que ondear la bandera de un Estado es “incitar al odio”, o han perdido el juicio o han sido cegados por su propia ignominia.
Lamine solo ha expresado la solidaridad por Palestina que sentimos millones de españoles. Otro motivo más para estar orgullosos de él.
No me digas que “estás enamorado” si mi silencio después de una pelea no te revuelve el estómago, si verme llorar no te vuelve loco. Y no, no puedes “estar enamorado” si mi dolor no te empuja a arreglar las cosas.
Manolo Lama, un minuto antes del gol.
- Alfredo, el Madrid se va a poner a 6.
- Escribe en el Marca lo del clavo ardiendo. El madridismo te lo agradecerá.
- El Betis no tiene ni fuerzas para llegar.
Del anormal de Rincón no digo nada.
Y en el 92:50… Poesía. Oda a la caspa
Mi esposa y yo llevábamos nueve años casados. Tengo 38. Ella tiene 36. Tenemos una hija de cinco años.
Nunca le fui infiel. Nunca la maltraté. Nunca nos faltó dinero.
Pensé que eso era suficiente.
Hace tres meses, me pidió el divorcio.
"No estoy feliz ya," me dijo.
No gritó.
No lloró.
No me acusó de nada.
Solo repitió:
"Me siento sola contigo." Eso me enfureció.
¿Sola?
Yo trabajaba diez horas al día por ellas.
Pagaba por todo.
Nunca salía con amigos.
"¿Qué más quieres?" le pregunté.
Su respuesta fue breve.
"Que me mires cuando te hablo."
Me quedé en silencio.
Esa noche, repasé nuestro último año.
No hubo infidelidad.
No hubo violencia. No hubo peleas grandes.
Solo ausencias sutiles.
Cenas pasando mirando sus teléfonos.
Conversaciones interrumpidas.
"Hablaremos después."
Nunca fue una escena.
Fue una erosión silenciosa.
Firmamos los papeles del divorcio la semana pasada.
Ayer fui a recoger a mi hija.
Mi ex abrió la puerta. Sonrió. Parecía tranquila. No estaba con nadie más. No había otro hombre.
Solo había paz.
Mientras conducía de regreso, entendí algo que nadie te dice:
No perderás a tu pareja solo por lo que haces mal.
También puedes perderla por lo que dejas de hacer.
Y la indiferencia es una forma lenta de abandono.