˚₊𝐶𝑎𝑛𝑑𝑦˚.🎀༘⋆

[˚₊𝐶𝑎𝑛𝑑𝑦˚.🎀༘⋆ @CandyCane_PIL]

˚.🎀༘⋆ Account for #PIL_Commu 🎀༘⋆ . ˚

❛ If love is a flavor, then I’ll be the one that lingers long after the last bite. ❜

—— 𝓒𝓪𝓷𝓭𝓮𝓵𝓲𝓷𝓮 𝓐𝓿𝓮𝓻𝔂 𝓒𝓪𝓷𝓮 ——

𖤝 𝙳𝚊𝚞𝚐𝚑𝚝𝚎𝚛 𝚘𝚏 𝚅𝚒𝚜𝚌𝚘𝚞𝚗𝚝 𝙲𝚊𝚗𝚎 𖤝

Doc. https://t.co/nRO4blc5cW

[˚₊𝐶𝑎𝑛𝑑𝑦˚.🎀༘⋆ @CandyCane_PIL]

@Ramille_PIL เธอเงยหน้าขึ้นสบตาเขาอีกครั้ง ดวงตาหวานลึกซึ้งราวกับจะบอกว่า ไม่ใช่แค่ขนมหรือชาเท่านั้น…แต่เป็นตัวคุณต่างหากที่ฉันเฝ้าตามหา

[˚₊𝐶𝑎𝑛𝑑𝑦˚.🎀༘⋆ @CandyCane_PIL]

โรลปิด w/ @Ramille_PIL

หลังจากคืนเดบูตองส์ รายชื่อของสุภาพบุรุษผู้จะ “แวะมาดื่มชา” กับเธอ เรียงยาวเป็นหางว่าว บางคนส่งดอกไม้ บางคนส่งกลอน
บางคนส่งตัวเองมานั่งยิ้มจืด ๆ บนโซฟาในห้องรับแขกของบ้าน

แคนดี้พยักหน้าตามมารยาท
แต่ในใจเธอ…มีคำเดียวเท่านั้น

“เหนื่อย”

+

[˚₊𝐶𝑎𝑛𝑑𝑦˚.🎀༘⋆ @CandyCane_PIL]

@Ramille_PIL แคนดี้วางถ้วยชาลงอย่างแผ่วเบา ก่อนจะเงยหน้ามองรามิลด้วยสายตาที่เต็มไปด้วยความอ่อนโยนและความตื้นตัน

“คุณยังคงทำให้ทุกอย่างดูวิเศษเหมือนเดิมเลยค่ะ…แม้กระทั่งกับเพียงน้ำชาหนึ่งถ้วย”

ริมฝีปากอิ่มเผยอยิ้มเล็ก ๆ

“ขอบคุณนะคะ ที่วันนี้คุณเชิญฉันเข้ามาในโลกของคุณ”

[˚₊𝐶𝑎𝑛𝑑𝑦˚.🎀༘⋆ @CandyCane_PIL]

Candy’s Diary | daily story 5🧁✨| ความรู้สึกที่เข้ามาในหัวใจอย่างช้าๆพร้อมกับหายนะ

[˚₊𝐶𝑎𝑛𝑑𝑦˚.🎀༘⋆ @CandyCane_PIL]

@Ramille_PIL “ถ้าฉันปฏิเสธ…ก็คงไม่ใช่ผู้หญิงที่ยืนคุยกับคุณหลังต้นวิลโลว์คืนนั้นแล้วล่ะค่ะ”

แคนดี้ยิ้มบาง ก่อนจะยอมก้าวเข้าไปในร้าน ตอนนี้ราวกับทุกประตูที่เธอปิดใส่สุภาพบุรุษทั้งหลายหลังเดบูตองส์นั้น…ถูกเปิดออกเพียงเพื่อคนตรงหน้านี้เท่านั้น

[˚₊𝐶𝑎𝑛𝑑𝑦˚.🎀༘⋆ @CandyCane_PIL]

@Ramille_PIL “พลุในถ้วยน้ำชา…”

แคนดี้พึมพำซ้ำเหมือนลิ้มรสคำพูดนั้นอีกครั้ง

“นั่นสินะคะ ดูซิว่ามันจะน่าสนใจแบบที่คุณเชิญชวนรึเปล่าท่านชาย…“

ริมฝีปากสีชมพูกุหลาบคลีรยิ้ม ดวงตาสีดำจับจ้องเขาอย่างเปิดเผยมากกว่าที่เคย กล้ากว่าตอนยืนหลังต้นวิลโลว์เสียอีก

[˚₊𝐶𝑎𝑛𝑑𝑦˚.🎀༘⋆ @CandyCane_PIL]

@Ramille_PIL “คุณน่ะ…ทำให้ฉันเผลอกิน Maids of Honour ไปสามชิ้นในคราวเดียวแน่ รู้ไหมคะ…”

เธอเอ่ยอย่างขบขัน

[˚₊𝐶𝑎𝑛𝑑𝑦˚.🎀༘⋆ @CandyCane_PIL]

@Ramille_PIL “ฉันคิดถึงคุณ…อยู่หลายครั้งค่ะ”

เธอสารภาพออกไป ทั้งที่น้ำเสียงยังคล้ายกระซิบ

“แต่ฉันไม่คิดว่าจะไดเจอกันอีก ไม่คิดเลยว่าคุณจะเป็นเจ้าของร้านขนมนี้…”

นิ้วเรียวค่อย ๆ ยกขึ้นแตะริมฝีปากราวกับพยายามกลั้นความรู้สึกที่พวยพุ่งขึ้นมาอีกระลอก

+

[˚₊𝐶𝑎𝑛𝑑𝑦˚.🎀༘⋆ @CandyCane_PIL]

@Ramille_PIL เสียงเธอเบา แต่เต็มไปด้วยความรู้สึกปะทุในอก เธอพึมพำต่อราวกับไม่แน่ใจว่าเป็นจริงหรือความฝัน

“…คืนนั้น…ใต้ต้นวิลโลว์…”

นัยน์ตาคู่หวานเบิกกว้างเล็กน้อยขณะมองเขาอีกครั้ง นี่เขาคือชายแปลกหน้าในคืนนั้นเองสินะ

“คือคุณงั้นสินะ…”

[˚₊𝐶𝑎𝑛𝑑𝑦˚.🎀༘⋆ @CandyCane_PIL]

@Ramille_PIL พลุในถ้วยน้ำชา…”

คำคุ้นหูที่ราวกับกลิ่นของซินนามอน น้ำตาล และเนยอุ่น ๆ หวนกลับมาในความทรงจำอย่างไม่ทันตั้งตัว

ร่างบางชะงักไปครู่หนึ่ง ก่อนที่จะหันกลับไปมองเขาเต็มตา

“เมื่อกี๊คุณพูดว่า พลุในถ้วยน้ำชา ใช่ไหมคะ?”

+

[˚₊𝐶𝑎𝑛𝑑𝑦˚.🎀༘⋆ @CandyCane_PIL]

CMS. By HoHo Yam

[˚₊𝐶𝑎𝑛𝑑𝑦˚.🎀༘⋆ @CandyCane_PIL]

#SPRINGFESTPILss2 | Story

เทศกาลฤดูใบไม้ผลิในเมืองยังคงคึกคักด้วยเหล่าสุภาพบุรุษสุภาพสตรี ดอกไม้ประดับพุ่ม และเด็ก ๆ ถือบอลลูน แต่เลดี้แคนดี้ เคน กลับไม่ได้อยู่ที่นั่น

เธอซ่อนตัวจากงานเลี้ยงฤดูใบไม้ผลิด้วยข้ออ้างว่า “เวียนหัวจากกลิ่นดอกลาเวนเดอร์” ก่อนจะเปลี่ยนชุดเรียบง่าย

+

[˚₊𝐶𝑎𝑛𝑑𝑦˚.🎀༘⋆ @CandyCane_PIL]

สัมผัสในคำแรก มันทั้งกรอบนอกนุ่มใน หอมเนยเกินบรรยาย ใบหน้าแคนดี้ดูพึงใจไม่น้อยกับรสชาติขนมที่กิน หล่อนมองเขาราวกับว่าอีกฝ่ายคือเทวดาผู้สรรสร้าง

รามิลหัวเราะเบา ๆ หยิบขนมอีกชิ้นให้เธอ ก่อนที่ทั้งสองคนจะยืนอยู่ข้างกันในห้องอบเล็ก ๆ ท่ามกลางกลิ่นขนมและแสงแดดอุ่นอ่อนจากบานหน้าต่าง…

[˚₊𝐶𝑎𝑛𝑑𝑦˚.🎀༘⋆ @CandyCane_PIL]

รามิลยืนถือถาดขนมอบสดใหม่ในมือ มันคือครัวซองต์ที่เพิ่งออกจากเตา ผิวขนมกรอบเป็นริ้วทองสวย เนยไหลซึมออกมานิด ๆ เขาเงยหน้ามาเจอเธอทันทีที่แคนดี้ย่องเข้ามาในห้อง พร้อมสายตาเป็นประกายระยิบขัดแย้งดับในหน้าเรียบนิ่ง

ดวงตาของเธอเปล่งแสงเหมือนดาวฤกษ์ตกอยู่ในแก้วตา เมื่อเห็นขนมสดใหม่

+

[˚₊𝐶𝑎𝑛𝑑𝑦˚.🎀༘⋆ @CandyCane_PIL]

@Ramille_PIL เธอยิ้ม และก้าวออกช้าๆ จงใจแกล้งลืมพัดไว้ตรงนั้น ด้วยคิดว่า… อย่างน้อยๆ ถ้าเขาไม่ตามมาในวันนี้ เธอก็จะมีเหตุผลที่จะกลับมาที่นี่มากกว่าการมาโน้มน้าวใจชายหนุ่ม นั่นคือการมาเอาพัดอันโปรดกลับสู่อ้อมอกนั่นเอง…

ดวงตาดุจกวางแอบปรายตามองอีกฝ่ายชั่วครู่ ก่อนจะเปิดประตูเพื่อออกจากร้าน

[˚₊𝐶𝑎𝑛𝑑𝑦˚.🎀༘⋆ @CandyCane_PIL]

@Ramille_PIL ด้วยความเคยชิน ภาษาพัดถูกนำมาใช้… พัดในมือส่ายเอียงเล็กน้อย ก่อนจะถูกปิดช้าๆ และมันก็ถูกปล่อยตกลงบนเคาท์เตอร์เบาๆ ดวงตาสีดำจ้องที่ดวงตาคู่สวยนั้นอยู่ครู่หนึ่ง ก่อนจะกลับมาพูดด้วยน้ำเสียงปกติ

“แต่วันนี้คุณจะปฏิเสธฉันก็ได้ค่ะ แต่อย่าแปลกใจ…ถ้าฉันกลับมาทุกวัน จนคุณเปลี่ยนใจ”

+