در یک جهان موازی: اپوزیسیون آنقدرمحترم، فراگیر و متمرکز روی منافع مردم بود که میتوانست همین امروز از آمریکا تقاضای فرصت کند، با فشار منطقی افکار عمومی و هماهنگی با فعالین داخل - حتی عناصر درون حکومت که ذرهای نگران عواقب جنگ هستند- یک راه جایگزین ارايه دهد و نمایندگانی واقعی از مردم را برای نهایی کردن صلح و واگذاری قدرت به دوطرف پیشنهاد بدهند.
در جهان موازی اپوزیسیون الان باید در حال گفتگو با حکومت و کشورهای خارجی میبود نه ناتوان از پذیرش واقعیت تکثر!
در جهان واقعی اما برای بازیگران «قدرت» مهم تر از «ایران» است و «گفتگو» را آنقدر یاد نگرفتیم تا دیر شد.
نمیشود کاری کرد!
باید کاری کرد!
نمیشود کاری کرد!
باید کاری کرد!
نمیشود کاری کرد!
باید کاری کرد!
...
باید کاری کرد!
...
در این دوران سرم گیج میرود و میافتم.
اسمش را گذاشتهام زندگی! بیهودتر از در انتظار گودو بودن!
#جنگ_نه#انقلاب_آری