▫️

@czmnl

müzikten anlayan kulağa söyle şarkını…

Joined September 2025

99 Following

131 Followers

156 Posts

▫️

@czmnl

5 days ago

@Is12May herkes gibi sende haklısın…👍

▫️

@czmnl

5 days ago

eğer bana bu dünyadan ne öğrendin? diye sorsalar, tek bir cümleyle insanoğlunun aşağılık bir yaratık olduğunu söylerdim yalanlar, ikiyüzlülükler, ihtiraslar, zalimlikler artık hiçbir şey seni şaşırtmıyor, hiçbir şey seni yanıltmıyor dünyanın bütün sırları adeta çıplak kalıyor önünde ve o çıplaklıkta yalnızlığına sarılıyorsun işte asıl aydınlanma, o noktada başlıyor…

▫️

@czmnl

5 days ago

kimse için hiçbir şey değilim ve bu benim en büyük özgürlüğüm… #FranzKafka https://t.co/xQXMIV3xvb

▫️

@czmnl

5 days ago

korku dağlarının yürekçisi ölüm denizlerinin kürekçisi öyle suskun oturuyor şişesinin basında içtiğinin hem hırsızı, hem bekçisi onu kırmış olmalı yaşamında birisi dinledikçe susması, düşündükçe susması tek başına iki kişi olmuş kendisiyle gölgesi heykelini yontuyor yalnızlığın ustası… #ÖzdemirAsaf

czmnl's tweet photo. korku dağlarının yürekçisi
ölüm denizlerinin kürekçisi
öyle suskun oturuyor şişesinin basında
içtiğinin hem hırsızı, hem bekçisi

onu kırmış olmalı yaşamında birisi
dinledikçe susması, düşündükçe susması
tek başına iki kişi olmuş kendisiyle gölgesi
heykelini yontuyor yalnızlığın ustası…

#ÖzdemirAsaf

▫️

@czmnl

6 days ago

in vino veritas in aqua sanitas…

629

▫️

@czmnl

9 days ago

içine atmak diye bir şey varken, anlatmaya ne gerek vardı?… #İsmetÖzel

721

▫️

@czmnl

20 days ago

unutmak değil, hatırlamak yükü bizdeki… #BejanMatur https://t.co/J7QGGUWQIm

▫️

@czmnl

20 days ago

gecede yürümek ne ise yürürken düşünmek ne ise seni unutamamacasına düşünmek ne ise unutamamanın anlamı ne ise seni sevmek ne ise saklayayım, yok söyleyeyim derken birden aşka düşmek ne ise her neyse… #ÖzdemirAsaf

czmnl's tweet photo. gecede yürümek ne ise
yürürken düşünmek ne ise
seni unutamamacasına düşünmek ne ise
unutamamanın anlamı ne ise
seni sevmek ne ise
saklayayım, yok söyleyeyim derken
birden aşka düşmek ne ise
her neyse…

#ÖzdemirAsaf https://t.co/YJtoUootaZ

▫️

@czmnl

20 days ago

insanın gerçek ülkesi, kalbinin coğrafyasıdır... #JehatBerti https://t.co/lX4uTnradb

▫️

@czmnl

20 days ago

ikimiz birden sevinebiliriz göğe bakalım şu kaçamak ışıklardan şu şeker kamışlarından bebe dişlerinden güneşlerden yaban otlarından durmadan harcadığım şu gözlerimi al kurtar şu aranıp duran korkak ellerimi tut bu evleri atla bu evleri de bunları da göğe bakalım falanca durağa şimdi geliriz göğe bakalım inecek var deriz otobüs durur ineriz bu karanlık böyle iyi afferin tanrıya herkes uyusun iyi oluyor hoşlanıyorum hırsızlar polisler açlar toklar uyusun herkes uyusun bir seni uyutmam bir de ben uyumam herkes yokken biz oluruz biz uyumayalım nasıl olsa sarhoşuz nasıl olsa öpüşürüz sokaklarda beni bırak göğe bakalım senin bu ellerinde ne var bilmiyorum göğe bakalım tuttukça güçleniyorum kalabalık oluyorum bu senin eski zaman gözlerin yalnız gibi ağaçlar gibi sularım ısınsın diye bakıyorum ısınıyor seni aldım bu sunturlu yere getirdim sayısız penceren vardı bir bir kapattım bana dönesin diye bir bir kapattım şimdi otobüs gelir biner gideriz dönmiyeceğimiz bir yer beğen başka türlüsü güç bir ellerin bir ellerim yeter belliyelim yetsin seni aldım bana ayırdım durma kendini hatırlat durma kendini hatırlat… #TurgutUyar

czmnl's tweet photo. ikimiz birden sevinebiliriz göğe bakalım
şu kaçamak ışıklardan şu şeker kamışlarından
bebe dişlerinden güneşlerden yaban otlarından
durmadan harcadığım şu gözlerimi al kurtar
şu aranıp duran korkak ellerimi tut
bu evleri atla bu evleri de bunları da
göğe bakalım

falanca durağa şimdi geliriz göğe bakalım
inecek var deriz otobüs durur ineriz
bu karanlık böyle iyi afferin tanrıya
herkes uyusun iyi oluyor hoşlanıyorum
hırsızlar polisler açlar toklar uyusun
herkes uyusun bir seni uyutmam bir de ben uyumam
herkes yokken biz oluruz biz uyumayalım
nasıl olsa sarhoşuz nasıl olsa öpüşürüz sokaklarda
beni bırak göğe bakalım

senin bu ellerinde ne var bilmiyorum göğe bakalım
tuttukça güçleniyorum kalabalık oluyorum
bu senin eski zaman gözlerin yalnız gibi ağaçlar gibi
sularım ısınsın diye bakıyorum ısınıyor
seni aldım bu sunturlu yere getirdim
sayısız penceren vardı bir bir kapattım
bana dönesin diye bir bir kapattım
şimdi otobüs gelir biner gideriz
dönmiyeceğimiz bir yer beğen başka türlüsü güç
bir ellerin bir ellerim yeter belliyelim yetsin
seni aldım bana ayırdım durma kendini hatırlat
durma kendini hatırlat…

#TurgutUyar

583

▫️

@czmnl

22 days ago

biraz daha bükebileceğini sandığı her şeyi kırmıştır insan… #UmayUmay https://t.co/5QBLBCzBOd

▫️

@czmnl

22 days ago

kuş olmak da yetmiyor bazen kanat taşıdığını, uçabileceğini de bilmek gerek ve delip geçmeyi düşlediğin gökyüzünü özlemek evet, huzur bir mucizedir kalbinden başka taşkınlığın, sihrin yoksa şayet… #Küçükİskender

czmnl's tweet photo. kuş olmak da yetmiyor bazen
kanat taşıdığını, uçabileceğini de bilmek gerek
ve delip geçmeyi düşlediğin gökyüzünü özlemek
evet, huzur bir mucizedir
kalbinden başka taşkınlığın, sihrin yoksa şayet…

#Küçükİskender https://t.co/cs5x54uyuS

564

▫️

@czmnl

22 days ago

bir şeyler başlıyor, bitmek için... #JeanPaulSartre https://t.co/NHQUadZm3t

▫️

@czmnl

22 days ago

yaşam belki de o tıkalı andır, benim bakışımın senin buğulu gözlerinde kendini paramparça yıktığı… #FuruğFerruhzad

582

▫️

@czmnl

23 days ago

insanların sözleri beni çok korkutuyor her şeyden öyle güvenle söz ediyorlar ki bu köpek diyorlar, şu ev burası başlangıç, ve şurası da son... #RainerMariaRilke https://t.co/D0QOzkAtK8

▫️

@czmnl

23 days ago

varsın her şey sonraya kalsın sonraya en sonraya sözgelimi iki bin altı yüz kırk bir mil bir papatya ne kadar uzağı görebilirse o kadar yakın kalplerimiz birbirine ölü bir denizi bile bir tartışmaya çevirdik kayaları taş devrine göre ölçtük biçtik kalemlerimizi kesilmiş çiçek sapları gibi attık kapıları açarken birbirimize ağladık ne kadar da çok severmişiz birbirimizi sahi ne kadar da çok severmişiz yıllarca yüzyıllarca öpüştük sigaralar tuttuk, içkilerin en iyisini sunduk i̇stersen bu gece burada kal, dedik sağlığımızı sorduk, bir sürü ilaç adları saydık sık sık görüşelim, olmaz mı dedik i̇yi bildiğimiz ne varsa yaptık, ayrıldık ortada her zamanki gibi bir karanfil kaldı köşedeki tütüncü silaha çevirdi sigaralarını ödemesi çok güç sigaralara manav yarı anlamlı güldü biz geçerken eriklerden, çileklerden, o canım kirazlardan bile utanmadan hani o çocukluk küpesi olan kirazlardan hani rengi içimize göre değişen: mor, mavi, pembe, sarı i̇lk defa merhaba dedi bir balıkçı çırparaktan elindeki suyu ölgün bizlere sigarası dudağında:merhaba ya peki biz ne dedik, ne dedik yoldaki bir taşı şöyle bir kenara koyduk yakamıza rastgele bir çiçek iliştirdik su satılan dükkanlara baktık, yüzümüz cam cam ışıdı ve leylak kokuları gibi kendi kokumuza uzandık köşeyi döndük, bütün köşeleri hızla döndük su birikintilerinin ağaçlandığı eski bir sokağın tarihinde şöyle yazdı her şey sonraya kaldı ey ayaklarımızın dibindeki yoksul gül gölgesi yüreklerimizin öfkemiz sevgiye benziyor şimdi, sevgimiz öfkeye ve tartışmaya çevirdiğimiz deniz ölüler bırakıyor çıplak ölüler birbirine kenetlenmiş ölüler halinde bir otobüse biniyoruz, sahiden biniyor muyuz söyle, nerde göğe bakma durakları nerde birinin elinde gazete ve süt gazete mi, evet gazete bütün manşetler tutsaklığı ve yenilgiyi çağrıştırıyor paramızı veriyoruz, üstünü alıyoruz, bozuk paralar cebimizde nikel cebimizde sarılmış ölüler halinde her şey bir hızlı adım olmamaya ama dün gibi taşıdığımız bir umut gözlerimizde saatlerimize bakıyoruz hiç yoktan çok uzaklara bakmaktır, diyoruz, durmadan saate bakmak yemyeşil bir su takılıyor akrebe, bir çavlan yüzü akide gibi parlayan bir gün takılıyor yelkovana anılardan anılardan çoktan vazgeçtik yaşadığımız bugün nasıl güzelliğimiz hangi güzellik biliyor muyuz, hayır, bilmiyoruz da acılarımızdan bir yaz kurduk onarıyoruz belki bir hazırlık bu başka yazlara yakın yazlara, uzak yazlara çünkü her şey eskiye kaldı, anılar bile her şey, ama her şey eskiye kaldı vakit yok bir daha yemyeşil eylül tramvaylarına… #EdipCansever

czmnl's tweet photo. varsın her şey sonraya kalsın
sonraya en sonraya
sözgelimi iki bin altı yüz kırk bir mil
bir papatya ne kadar uzağı görebilirse
o kadar yakın kalplerimiz birbirine
ölü bir denizi bile bir tartışmaya çevirdik kayaları taş devrine göre ölçtük biçtik kalemlerimizi kesilmiş çiçek sapları gibi attık kapıları açarken birbirimize ağladık

ne kadar da çok severmişiz birbirimizi sahi ne kadar da çok severmişiz yıllarca
yüzyıllarca öpüştük
sigaralar tuttuk, içkilerin en iyisini sunduk i̇stersen bu gece burada kal, dedik sağlığımızı sorduk, bir sürü ilaç adları saydık sık sık görüşelim, olmaz mı dedik i̇yi bildiğimiz ne varsa yaptık, ayrıldık ortada
her zamanki gibi bir karanfil kaldı

köşedeki tütüncü silaha çevirdi sigaralarını
ödemesi çok güç sigaralara
manav yarı anlamlı güldü biz geçerken eriklerden, çileklerden, o canım kirazlardan bile utanmadan
hani o çocukluk küpesi olan kirazlardan hani rengi içimize göre değişen: mor, mavi, pembe, sarı
i̇lk defa merhaba dedi bir balıkçı çırparaktan elindeki suyu ölgün bizlere sigarası dudağında:merhaba
ya peki biz ne dedik, ne dedik
yoldaki bir taşı şöyle bir kenara koyduk yakamıza rastgele bir çiçek iliştirdik
su satılan dükkanlara baktık, yüzümüz cam cam ışıdı
ve leylak kokuları gibi kendi kokumuza uzandık
köşeyi döndük, bütün köşeleri hızla döndük
su birikintilerinin ağaçlandığı eski bir sokağın tarihinde
şöyle yazdı
her şey sonraya kaldı

ey ayaklarımızın dibindeki yoksul gül gölgesi yüreklerimizin
öfkemiz sevgiye benziyor şimdi, sevgimiz öfkeye
ve tartışmaya çevirdiğimiz deniz ölüler bırakıyor
çıplak ölüler birbirine kenetlenmiş ölüler halinde

bir otobüse biniyoruz, sahiden biniyor muyuz
söyle, nerde göğe bakma durakları nerde
birinin elinde gazete ve süt
gazete mi, evet gazete
bütün manşetler tutsaklığı ve yenilgiyi çağrıştırıyor
paramızı veriyoruz, üstünü alıyoruz, bozuk paralar
cebimizde nikel
cebimizde sarılmış ölüler halinde

her şey bir hızlı adım olmamaya
ama dün gibi taşıdığımız bir umut gözlerimizde
saatlerimize bakıyoruz hiç yoktan
çok uzaklara bakmaktır, diyoruz, durmadan saate bakmak
yemyeşil bir su takılıyor akrebe, bir çavlan yüzü akide gibi parlayan bir gün takılıyor yelkovana
anılardan anılardan çoktan vazgeçtik yaşadığımız bugün nasıl güzelliğimiz hangi güzellik

biliyor muyuz, hayır, bilmiyoruz da acılarımızdan bir yaz kurduk onarıyoruz
belki bir hazırlık bu başka yazlara
yakın yazlara, uzak yazlara
çünkü her şey eskiye kaldı, anılar bile
her şey, ama her şey eskiye kaldı
vakit yok bir daha yemyeşil eylül tramvaylarına…

#EdipCansever

470

▫️

@czmnl

24 days ago

Rabbim bana istememeyi isteyebilmeyi nasip et!… #HzYusuf https://t.co/WDK6Lv8b6x

830

▫️

@czmnl

24 days ago

gözlerinle dilin arasına gerili uçurumu seviyorum kekeme özgürlüğünü seviyorum susuşundaki hıncı seviyorum kalbinde ürperen kışı seviyorum ellerindeki bilge zamanı denizi yağmurdan korumaya çalışan çocukluğunu seviyorum alnın masamızda dört mevsime ufuk dudaklarında titreyen zamanı seviyorum yürüyorsun ya kalabalık dönüp bir daha bakıyor kendine boyunda çiçeklenen yedi rengi seviyorum her damlası ayrı bir hayat, ne bilsin yüzüne düşmeyen gözlerindeki yaşı seviyorum beni uzaklaştırmaya çalışırken aklından geçenleri seviyorum kalbinden gövdene yürüyen utangaç karıncayı seviyorum ses nasıl menevişleniyor susunca ağzında ağzından gelecek her sevinci, her azabı seviyorum gece ışıklarından topladığın o evler esrarını seviyorum susmanında bir dili var elbet teri yastığına sızan rüyanı seviyorum uyandığın sabahlardan başka bağım yok dünyayla odalara ömür veren gövdeni seviyorum yürümediğin sokaklar nasıl da göz göz bekleyişteki o mucizeyi seviyorum serçe parmağındaki lekedir yerim, kalabalığın uyumuna inat hayalin gerçeğe değdiği yeri seviyorum ölümdür en büyük zaman, bilmez takvim gezenler bir iç çekişte yanan hayatı seviyorum bizden büyük tanrısı yok yalnızlığın getirdiğin hevesi götürdüğün inkârı seviyorum evlerdesin, dışarılar hüzün, eşyalar ayakta senden ayrılanı seviyorum, sana kavuşanı seviyorum uzun cümlelerle konuşuyor kalabalık bir sözcüğe sığdırdığın dünyayı seviyorum o gölgeyim taş dibinde, bir çürüme bilinci hükmüm yok bahçende diyorum üstüme elediğin şefkati seviyorum dişlerimin arasında bir ishak kuşu eğiyorum ya başımı çaresizliğime tuttuğun aynayı seviyorum bir gün bir kötü haber birimizden kalanın diline gelecek ilk sözü, arayacağı ilk insanı ilk gece yapacağı her şeyi seviyorum… #ŞükrüErbaş