Bir yıl önce bugün, Leman dergisi abim Motokurye Samet Özgül’ü kapağına taşıdı.
İşin en acı tarafı şu… Samet o dergiyi okurdu, severdi.
İnsan sevdiği bir dergiye, boğazından bıçaklanarak katledildiği için konu olmamalıydı…
Herkes gördü, herkes okudu. Ama biz hâlâ gerçek adalet için bekliyoruz.
Benim için o kapak bir anı değil. Her gün yeniden hatırladığım bir eksiklik.
Samet’in gülüşünü elimizden alanlar hak ettikleri cezayı alana kadar
ne abimi unutturacağım
ne de bu adaletsizliğe susacağım.