هممیهنان عزیزم،
در روزهایی که شما با شجاعت در برابر رژیم اشغالگر ایران ایستادهاید، این نظام منفور و منزوی، همچنان به تجاوز به جان و مال مردم ادامه میدهد تا سرنگونی حتمی خود را اندکی به تعویق اندازد. در چنین شرایطی، وظیفه خود میدانم که تصویر عدالت در فردای ایران را برای کسانی که با جنایتکاران همکاری کنند، روشنتر ترسیم کنم.
در این راستا، از «کمیته تدوین مقررات عدالت انتقالی ایران» خواستم درباره دو موضوع مهم، نظر مشورتی خود را ارائه کند: نخست، موضوع مسئولیت کیفری افرادی که با ساختارهای سرکوبگر جمهوری اسلامی همکاری میکنند؛ و دوم، موضوع مصادره اموال معترضان و خانوادههای آنان.
این کمیته اکنون نخستین نظر مشورتی خود را صادر کرده و پیام آن روشن است: این اقدامات، همکاریهای ساده یا بیاهمیت نیستند؛ بلکه «یاریرسانی به جنایت علیه بشریت» محسوب میشوند. هیچ مقام، هیچ دستور و هیچ بهانهای نمیتواند مسئولیت کیفری فردی را از میان ببرد. بنابراین، هر فردی که آگاهانه و داوطلبانه با ساختارهای سرکوبگر رژیم همکاری کند، چه در داخل و چه در خارج از ایران، باید بداند که در معرض مسئولیت کیفری قرار خواهد گرفت:
خواه این همکاری از نوع گزارشدهی یا خبرچینی باشد؛
خواه از نوع مشارکت در ایستهای بازرسی باشد؛
خواه از نوع بهکارگیری کودکان و نوجوانان در سرکوب معترضان باشد؛
و خواه از نوع تحصیل، انتقال یا خرید و فروش اموالی باشد که در جریان سرکوب از معترضان و خانوادههای آنان مصادره شده است.
از این رو، نهتنها افرادی که در صدور دستور، اجرای آن، یا تسهیل این مصادرهها نقش دارند در معرض مسئولیت قرار خواهند گرفت، بلکه کسانی که آگاهانه و داوطلبانه به خرید و فروش این اموال میپردازند نیز باید پاسخگو باشند. این مسئولیت، استفاده از اموال یا داراییهای آنان برای جبران خسارت واردشده به مالکان اصلی را نیز شامل میشود.
بنابراین، به همه کسانی که امروز در صدد همکاری با دستگاه سرکوب رژیم هستند هشدار میدهم: پیش از آنکه دست به اقدامی بزنید که به مردم ایران آسیب جانی، مالی و یا اجتماعی برساند، به آینده خود و خانوادهتان بیندیشید. به آن روز بیندیشید که ایران آزاد خواهد شد؛ روزی که حقیقت پنهان نخواهد ماند؛ روزی که اسامی آشکار خواهد شد؛ روزی که هیچ متجاوز و جنایتکاری از پاسخگویی در برابر قانون در امان نخواهد ماند.
آن روز، ملت ایران حکومتی خواهد داشت که حقوق ایرانیان را محترم میدارد و ایران را به سرزمینی آزاد و آباد بدل میکند.
پاینده ایران،
رضا پهلوی
هممیهنان در ایران با هدف نمایش ناتوانی، سردرگمی و فروپاشی اقتدار رژیم به کارزار «ایران ارث پدری ماست» پیوستهاند.
ویدئوهای ارسالی شهروندان، ناتوانی رژیم در دفن علی خامنهای را دستمایه طنز قرار میدهد: نماد آشفتگی و درماندگی رژیم که حتی توان مدیریت نمادهای قدرتش را هم ندارد.
من در تمام زندگیام آموزش دیدهام تا به ملت و کشورم خدمت کنم. بیش از هر زمانی آمادهام تا به محض فراهم شدن شرایط، به ایران باز گردم و برای رهبری نبرد پایانی در کنار هممیهنانم باشم.
علی دایی و علی کریمی سرمایههای ملی ایران هستند. سالها مردمشان را شاد کردند و امروز پشتیبان مردم در مبارزه برای آزادی ایران هستند. ملت ایران قدر سرمایههای ارزشمند خود را میداند، و در کنار آنها و خانوادهشان میایستد.
#مهسا_امینی#ایران_را_پس_میگیریم
کامران خوانسارینیا در گفتوگو با فاکسنیوز:
این رژیم جنایتکار که کشور ما را اشغال کرده، نماینده مردم ایران نیست و مشروعیت مذاکره از طرف آنها را ندارد. حتی اگر توافقی حاصل شود، این رژیم را نجات نخواهد داد، چرا که مردم دیگر این رژیم را نمیپذیرند.
رژیم جمهوری اسلامی ۸۷ روز است که مردم ایران را از اینترنت محروم کرده است.
این تاریکی، ابزاری برای اعدام و سرکوب است.
سکوت نکنید. صدای مردم ایران باشید.
https://t.co/8rumX5yxif
شاهزاده رضا پهلوی: «با جهان یا بیجهان، با اروپا یا بیاروپا، با آلمان یا بیآلمان، مبارزه ما ادامه خواهد داشت. ما از پا نخواهیم نشست تا زمانی که کشورمان آزاد شود؛ تا زمانی که کرامت مردممان بازگردانده شود؛ تا زمانی که عدالت اجرا شود.»
برلین، ۳ اردیبهشت ۲۵۸۵/۱۴۰۵
صدور دوباره احکام اعدام برای چهار تن از بچههای اکباتان، میلاد آرمون، محمدمهدی حسینی، مهدی ایمانی و نوید نجاران، سند دیگری از ماهیت جنایتکار رژیم جمهوری اسلامی است که برای حفظ قدرت، جوانان ایران را به قتل میرساند و از خون مردم برای بقای خود تغذیه میکند.
رژیم ضحاکی جمهوری اسلامی، دادگاه را به ابزار سرکوب تبدیل کرده و اعدام، سلاحی برای ایجاد وحشت در جامعه است.
سکوت جهان در برابر اعدام معترضان ایرانی، یک شکست اخلاقی و سیاسی است. هر روزی که جامعه جهانی در برابر این رژیم مماشات میکند، جمهوری اسلامی با جسارت و قساوت بیشتری جان جوانان ایرانی را میگیرد و سرکوب را گسترش میدهد.
تا زمانی که این رژیم اهریمنی پابرجاست، تروریسم، گروگانگیری، افراطگرایی و کشتار حکومتی در ایران، منطقه و جهان پایان نخواهد یافت.
این رژیم سرچشمه بیثباتی و خشونت در خاورمیانه است و بهای بقای آن را مردم ایران با جان خود میپردازند.
بچههای اکباتان نماد نسلی هستند که جمهوری اسلامی از آن وحشت دارد؛ نسلی که دیگر حاضر نیست زیر سایه ترس و سرکوب زندگی کند.