Nieuwe druk 💙💛 Wie zijn de Oekraïners, wat drijft ze? Waar komen ze vandaan? Een boek over de oorlog. Zo ruw, pijnlijk en persoonlijk als ik het kon schrijven.
📚 https://t.co/diZQIaWrJP
Afgelopen weekend in @destandaard mijn interview met de Oostenrijkse schrijver Robert Seethaler.
Had u ooit gedacht dat u schrijver zou worden?
“Sie? Sie? Du! Ik kom uit de arbeidersklasse. Schrijver worden was voor mij net zo onbereikbaar als astronaut worden. Ondenkbaar.”
In Duitsland gaan er moeiteloos een miljoen exemplaren van zijn bestsellers over de toonbank. Echt heel, heel mooi. Lees die man!
https://t.co/9ntWByAOPs
'Waag het niet om een analyse op zijn werk los te laten. Zijn minimalistische romans roepen een voorbije wereld op, een tijd waarin alles nog simpel en overzichtelijk was. Je zou er melancholisch van kunnen worden, je zou het nostalgisch kunnen noemen. “Blèh”, zegt Seethaler'
Het is buiten drie miljoen graden, in @DeBalie is er airco. Kom donderdag naar 'How Wars End' met Linda Kinstler, Iva Vukušić en Ihab Saloul
https://t.co/QxJ0vduYM5
Vijf sterren in @destandaard
'In een heerlijk tempo gidst de Canadese hoogleraar en auteur Simon Morrison de lezer langs tsaren en bojaren en schrijft hij meeslepend over wat hij terecht een van de meest ervaren en doorleefde steden ter wereld noemt.'
https://t.co/NiYeSAXXSx
Geweldig als een boek je enorm kan verrassen. Ik kreeg het dikke 'Moskou' van Simon Morrison in mijn handen gedrukt, en in plaats van een saaie stadsbiografie blijkt het een geweldige vertelling bol van details en inzichten.
Dit is het niveau van repressie in Rusland. Ze meppen je in elkaar als je dochter een tekening maakt. Vader en dochter zijn herenigd, en zijn samen Rusland ontvlucht. Bijzonder om ze in Frankrijk te kunnen spreken.
Wie kan zich dit verhaal nog herinneren? Een meisje van 12 maakte bij het begin van de Russische inval in Oekraïne deze tekening. De schoolleiding schakelde de politie in, de vader werd opgepakt en het meisje in een tehuis geplaatst. Twee jaar strafkamp voor een kindertekening!
Voor dat bedrag kun je ook een redelijke Citroën kopen, in de prak rijden, stevig uit eten gaan en je met een taxi terug laten rijden. Fix this shit @Eurostar
Prijsvraag! Stel je woont in Brussel en denkt - goh, laat ik eens met het hele gezin een dagje naar Staatsburg gaan. Mooie stad, leuke trip. Je gaat natuurlijk met de trein. Hoeveel geld klopt @Eurostar je uit de zakken?
Helaas, geen winnaars. Het antwoord is: 1872 euro, voor twee volwassenen en twee kinderen, ook nog eens de goedkoopste tickets. Achttienhonderdtweeenzeventig euro!
Overal in Brussel heb je nog ouderwetse wassalons. Vorige week vroeg ik mij nog af, wie zitten daar eigenlijk? Nu weet ik dat het mensen zijn zoals ik, die niet zelf een wasmachine aan kunnen sluiten als de opzetstukjes niet passen. Heerlijk rustgevend!
Zalig, het is weer het kunstenfestivaldesarts. Hele mooie tweetalige samentrekking. We hebben er thuis nog een paar, de kinderen eten graag 'kippoulet' of 'thontonijn', en we rijden over de snelweg langs borden met 'rappelherhaling' ❤️ 🇧🇪
Vandaag 20 jaar geleden stierf Gerard Reve, wiens stijl vanaf het debuut 'De avonden' is gedrenkt in superieure ironie. Een zeer goede brievenschrijver ook, een genot om te (her)lezen. 'Vooruitgang bestaat niet, en dat is maar goed ook, want zoals het is, is het al erg genoeg.'
Ik kan namelijk een betere versie van mijzelf kneden. Je moet je een diepe stem voorstellen. Een wat oudere, Amerikaanse hippie, die je zegt: ‘Hé, het zit allemaal in je hoofd, man.’
https://t.co/32CxTetSwb
In gesprek met bestsellerschrijver George Saunders, wat je noemt een Amerikaanse gentleman, een heer in een jeansvest. Over het Amerika van de slachthuizen, over schrijven, je stem vinden en je geest kneden.
AI-transcriptie heeft nog een hoop te leren. In deze heimelijke opname trek ik om precies 0:15 de WC door. Dat geluid herkent het algoritme, maar vervolgens verzint het waar dat bij zou kunnen passen 🤷♂️