For Iranians, January is not just a month on the calendar;
it carries the memory of days when blood told the story of the streets, lives taken by the Islamic Republic, and names that must never be forgotten.
This thread is dedicated to honoring the lives and memories of those lost in January, 2026.
Because more than 40,000 people have been killed, these tweets will be shared gradually over time.
In each tweet, I will share a brief story of one of them…
We will neither forgive nor forget this crime committed by the Islamic Republic.
#IranMassacre
#January8_9
شاهزاده رضا پهلوی: این وسوسه همواره وجود دارد که مستبدان را راضی و آرام کنیم، به این امید که امتیاز جزئی بتواند ثبات بیاورد. اما این وسوسه در نهایت فاجعهبار و خودویرانگر است.
سگ هار بنا به طبیعتش دستِ دوستی را فقط گاز میگیرد.
نشست امنیتی دریای سیاه
اوکراین، ۹ خرداد ۲۵۸۵/۱۴۰۵
In the lead up to the FIFA World Cup 2026, the world should know that the Islamic Republic, one of the participating teams in the tournament, has killed 12 male and female footballers in just the past three months. That is more than an entire football team on the pitch. In this thread, I will name them one by one also will be updated over time.
Rebin Moradi, a Saipa FC player, and Zahra Azadpour, a Mehrgan Pardis player who also previously played for the Iran national team, were among those killed during the protests.
از ۱۴۰۱ دارم تو توییتر فعالیت میکنم
تجربهای که کسب کردم چپ موجودی بشدت خطرناک تر از جمهوری اسلامی هست طوری که که از سر عقده و کینه پهلوی کاملا مبارزهشون با جمهوری اسلامی رو کنار میزارن و به مبارزه با پهلوی میپردازن و هزاران بار در این مسیر حتی همپیمان جمهوری اسلامی شدن .
این ویدئوی کوتاه رو که شب نوزدهم دیماه ۱۴۰۴ در پونک تهران گرفته شده، یکی از فالووئرام برام فرستاده و نوشته:
نذارید تاریخ رو جعل کنن!
مردم تو اون دو روز دهشتناک و خونین فقط نام پهلویها رو صدا زدن و #پرچم_ملی_شیروخورشید رو به اهتزار در آوردن
#جاویدشاه
ندیدم کسی بگه که اولین جاوید نام و جانفدای وطن؛ شما هستی وخواهی بود که خـار چشـم سه فا!سد بودی و بی مهری ما داغی شد بر دلت! روحت شاد!
#KingRezaPahlavi
دوستان به کمک شما احتیاج دارم
این اکانتها متعلق به کسانیه که بازداشت شدند. لطفا اکانتهایی که اینجا میذارم رو ریپورت کنید که شاید زودتر ساسپند بشن و مشکلات کمتری براشون به وجود بیاد.
@emamhasanzanbaz@Emammakan1992@kave66savakbear@bear_savak
نزدیک به یک میلیون ایرانی در منطقه لس آنجلس زندگی میکنند.
وظیفه ملی این ایرانیان است که در دو بازی تیم جمهوری اسلامی در لس آنجلس، علیرغم محدودیتهای فیفا، با پرچم ایران به همراه شعارها و سرود ملی حضور چشمگیری داشته باشند.
برای تمسخر رهنورد آمدند قبل از اعدام با چشمان بسته ازش مصاحبه گرفتند
پرسیدند تو وصیت نامه چی نوشتی؟
جوابش شد ملکه ذهن یک ایران.
باریکه ای از نور که جهت درست را برای همیشه نشان داد.
تمسخر که نشد هیچ بلکه کل نظام و باورهایش را تحقیر کرد.
رفت ولی نامش در جهت درست تاریخ ثبت شد
#جاویدشاه
A video released after weeks of internet blackout shows Iranians in Izeh, a city in Khuzestan Province in southern Iran, celebrating the death of Ali Khamenei.
The footage shows people dancing and chanting, “The Shah will return to his homeland.”
روز ۱۶ ژوئن (۲۶ خرداد) و روزهای پیش و پس از آن، به مناسبت زادروز جاویدنام مجیدرضا رهنورد، نماد شجاعت، غیرت و میهنپرستی ایرانی، گردهماییها، مراسمها و فعالیتهای گوناگونی در سراسر جهان برگزار خواهد شد. بر همه ایرانیان میهندوست و آزادیخواه است که با حضوری باشکوه در این برنامهها، پرچم ملی شیر و خورشید را برافرازند و یاد پهلوان خراسان و همه جاویدنامان انقلاب ملی ایران را گرامی بدارند.
همزمان، مسابقات جام جهانی فوتبال فرصتی کمنظیر برای رساندن صدای ملت ایران به جهانیان فراهم میکند. از این فرصت تاریخی بهره بگیریم؛ پرچم شیر و خورشید را در ورزشگاهها، خیابانها و میدانهای شهرها به اهتزاز درآوریم و تصاویر جانفدایان راه آزادی را در برابر چشم جهانیان قرار دهیم.
هممیهنان ساکن آمریکای شمالی، درون و بیرون ورزشگاهها، پرشمار، متحد و پرخروش حضور یابید و صدای رسای ملت ایران باشید و خواست و اراده یک ملت متحد برای بازپسگیری میهن خود را بار دیگر به نمایش بگذارید.
اکنون زمان حضور است؛ زمان اتحاد هرچه بیشتر زیر پرچم ملی ایران.
پاینده ایران!
پیروز باد انقلاب شیر و خورشید ملت ایران!
شاهدخت نور پهلوی: «مأموریت پدرم همواره یکی بوده است: ایرانی دموکراتیک و سکولار؛ ایرانی که در آن قدرت در اختیار مردم باشد.»
نشست سالانه انجمن آزادی اسلو
۲ خرداد ۲۵۸۵/۱۴۰۵
۱۸دیماه، خیابان ستارخان و آریاشهر؛
ساعت ۷:۳۰ از سمت.... به سمت فلکه دوم آریاشهر به راه افتادیم. خیابان تاریک و خلوت بود و نگران بودم که آیا از فراخوان استقبال میشه یا نه.
از ساعت ۷:۴۵ ناگهان شرایط چرخید. مثل روز رستاخیز بود و سیل جمعیت از هر کوچه و ساختمان بیرون میآمد در ستارخان به هم میرسید.
جمعیتمون از چندنفر یکهو شد چندصد نفر و ناگهان چندین هزار نفر و جلوتر، چند ده هزار نفر؛ در یک خیابان، از محلهای فرعی در تهران.
به دوستانم زنگ زدم، در محلههای مختلف؛ نارمک، تهرانپارس، مجیدیه و سیدخندان، بلوار فردوس، هفتتیر و میدان ولیعصر، یوسفآباد، ونک و میرداماد، پونک، نازیآباد و شاپور، هاشمی آریانا، ۳۰متری جی، شهر قدس، اسلامشهر، قلعه حسنخان، و حتی پاسداران و تجریش و زعفرانیه. با هرکس حرف میزدم، همه همین رو میگفتند: "باورت نمیشه چه جمعیتی آمده. تهران دست ماست".
"تهران دست ماست"؛ قشنگترین جملهای که میتونستم بشنوم.
شعارها "جاویدشاه" بود و این آخرین نبرده پهلوی برمیگرده و مرگ بر خامنهای و فریاد "ایران ایران" و...، که همگی دیدهایم شنیدهایم در محلههای خودمون یا در ویدئوها.
از هر تیپ و سن و سالی که فکرش را بکنید در جمعیت بود. پیر بود و جوان، زن و مرد. محجبه و بیحجاب. پیرزن و پیرمرد با عصا و واکر. خانوادههایی با فرزندان خردسال و نوجوانشان. زن باردار و پابهماه. دانشجو و دانشآموز و بازنشسته و غیره و غیره.
در یک کلام، یک "ایران" به خیابان آمده بود، با یک خواسته: سرنگونی رژیم ننگین ج.ا و بازگشت پهلوی و پادشاهی به کشور.
در میان جمعیت و بخصوص در راس آن (که البته نمیتوانستی ابتدا و انتهای جمعیت را پیدا کنی) جوانان زیبا و پرانرژی بودند. نسل شیک پاسارگادی. جوانهایی که دیدن هر کدامشان و شور و شوق و شجاعتشان، امید به آیندهی این کشور را در دلت دوچندان میکرد.
ماموران سرکوب از قبل از شکلگیری جمعیت در خیابانها موضع گرفته بودند. چراغهای خیابانها را خاموش کرده بودند و مانوور میدادند و عربده میکشیدند و تهدید میکردند و باتوم میزدند. ابتدا هم موفق بودند در ترساندن مردم. سیل جمعیت که ناگهان زیاد شد و خیابان مالامال جمعیت شد و بسته شد ناگهان اما ورق چرخید و غیب شدند. عقبنشینی کرده بودند به چهارراهها و میادین اصلی.
جمعیت شعار میداد و جلو میرفت تا اینکه مامورها ناگهان جلویمان سبز شدند. با موتورهایشان و اسلحههایشان و لیزر سبزرنگشان.
ساعت حدود ۹ شده بود که اولین حمله را کردند.
لیزر سبز انداختند و پشت سرش سیلی از گاز اشکآور و بمبهای صوتی مهیب.
جمعیت ترسید و بعضیها پا به فرار گذاشتند.
زیبایی ماجرا اینجا بود. اکثریتی از جمعیت حاضر به فرار نشد. فریاد "فرار نکنید" و "نَدَوید" از میان جمعیت بلند شد و شعار نترسید نترسید ما همه با هم هستیم.
جمعیت انسجام خودش را حفظ کرد.
اولین بار بود که در تمام این سالهای اعتراض و تظاهرات چنین چیزی میدیدم. مگه میشد اینهمه شجاعت و انگیزهی جمعی.
(اینکه میگویم بمب صوتی و اشکآور، الان میگویم. در آن لحظات نمیدانستیم دقیقا چیست و خیلیها فکر میکردند گلولهی جنگی هم هست و با اینحال همه ماندند. شاید هم گلوله هم لود و من ندیدم).
پیرترها و به عقب جمعیت رفتند و ۲۰-۳۰ ردیف اول فقط جوانها بودند، چه جوانهایی مردم. چه جوانهایی!
جمعیت در میان دود اشکآور و صدای بمبها خودش را پیدا کرد و صدای شعارها بلندتر شد. عدهای سطل آشغالها را آتش زدند برای مقابله با دود اشکآور.
سرکوبگرها (حدود ۳۰ موتور دو ترکه، با موتورهای سنگین) شروع به جلو آمدن کردند و رگبار اشکآور روی سرمان بود.
ناگهان جمعیت به سویشان روانه شد. فریاد "نترسید، حملههههه" بلند شد و چندهزار نفر همزمان به سمتشان دویدند. با دست خالی، بدون هیچ سلاحی، دوان دوان به سمت "مرگ یا آزادی".
موتوریها صحنه را که دیدند سر و ته کردند و فرار کردند. جمعیت سر از پا نمیشناخت و فریاد شادی و شعار بلندتر شد.
مشابه این اتفاق دو بار دیگر افتاد؛
ساعت ۹:۳۰ آمدند، لیزر سبز انداختند و اشکآور و بمب صوتی و جمعیت فراریشان داد،
و ساعت شد ۱۰:۱۵؛
آنتن موبایلها قطع شد. اینترنت هم.
موتوریها آمدند،
لیزر سبز انداختند و اشکآور،
و ناگهان سیل گلوله. با تکتیر و قناصه؟ نه.
رگبار مسلسل به میان جمعیت فشرده.
پیر و جوان ایرانی بود که مثل برگ درخت بر زمین میافتاد.
جمعیت فریاد میزد و دنبال راه فرار بود. چشمها میسوخت و همهجا دود بود،
و هر چند قدم که میرفتی چند نفر جلویت و کنار و پشت سرت به زمین میافتادند.
خدایا، چه اتفاقی داره میفته؟
هموطنان عزیزم، مردم شریف ایران، جلوی چشمم دارن قتلعام میشن؛ "قتلعام"!
جنایت از ج.ا زیاد دیده بودم در تمام این سالها. اما اینشکلیش رو تاحالا ندیده بودم. ایکاش نمیدیدم. ایکاش
⬇️
To witness such crimes and then deny them is to lose all sense of humanity.
Those who saw what happened on January 8 and 9 and still choose denial are not neutral.
Silence is painful. Denial is complicity. 🖤
#IranMassacre