Vincent (ติดงาน)

วินเซนต์ โรฟฟิลลาร์ท • 29yrs • 177cm • ช่างตัดเสื้อ (ทุกทวิตลอยบวกได้หมด ผปค.ตอบช้าไม่เป็นเวลา สามารถเนียนรู้จักได้เลยค่ะ) #SVCS_Commu #SVCS_SS3

[Vincent (ติดงาน) @SVCS_Vincent]

#SVCS_SS3 #SVCS_Commu

𝙑𝙞𝙣𝙘𝙚𝙣𝙩 𝙍𝙤𝙛𝙛𝙞𝙡𝙡𝙖𝙧𝙩

29𝑦 ✦ 177 𝑐𝑚 ✦ 𝘁𝗮𝗶𝗹𝗼𝗿
𝘿𝘪𝘴𝘵. 7 – ᴄɪᴛʏ ᴄᴇɴᴛᴇʀ

The Seamline
ᴏᴘᴇɴ: 𝖳𝗎𝖾-𝖥𝗋𝗂 / 9 𝖺𝗆 ~ 5 𝗉𝗆
ᴄʟᴏsᴇᴅ: 𝖲𝖺𝗍-𝖬𝗈𝗇

📎 doc in bio

￣￣￣￣￣￣￣￣￣￣￣￣￣￣
𝑐𝑜-𝑟𝑜𝑙𝑒-𝑑𝑚 24/7

[Vincent (ติดงาน) @SVCS_Vincent]

ลูน่าเอียงคอเล็กน้อย นกสีขาวตัวน้อยขยับปีกแผ่วเบาหนึ่งทีคล้ายรับคำของชายร่างสูง ก่อนจะกระโดดจากบ่าของวินเซนต์ไปเกาะกิ่งไม้ประดับที่ประจำ แล้วเริ่มไซ้ขนตัวเองอย่างเรียบร้อย วินเซนต์มองตามด้วยสายตาเอ็นดูก่อนจะหันกลับมาสบตากับคู่สนทนา

"ยิ่งใส่เยอะยิ่งยึดติดหรือ?"

สงสัยในคำพูดเล็กน้อยนิ้วเรียวเคาะโต๊ะเป็นจังหวะเบาๆ ตามนิสัยเวลาใช้ความคิด

"เสื้อผ้าสำหรับหนึ่งสัปดาห์สินะ ดูเหมือนกระเป๋าเดินทางฉันน่าจะกินพื้นที่บนเรือคุณเยอะไม่น้อยเลยล่ะ" กล่าวอย่างขบขันแม้อาจจะทำจริงตามที่พูด

"แต่ก่อนจะถึงตอนนั้น ฉันคงต้องเคลียร์งานที่ร้านให้เรียบร้อยเสียก่อน ไม่อย่างนั้นลูกค้าคงได้ตามหาตัวให้วุ่นวายแน่"

[Vincent (ติดงาน) @SVCS_Vincent]

สัมผัสแผ่วเบาที่เหนือลำคอนั้นหยุดลงอย่างรู้ขอบเขตก่อนเปลี่ยนมาวางทาบข้างไหล่ แต่วินเซนต์รับรู้ถึงความอ่อนโยนที่แฝงอยู่ในการกระทำนั้นได้เป็นอย่างดี

"ถึงจะพกมีดไปเกรงว่าฉันคงได้ใช้แค่ตอนทำอาหารอยู่ดี" เขากล่าวขำๆ เป็นการบ่งบอกว่าตนไม่มีทักษะด้านการต่อสู้เลยสักนิด

วินเซนต์หยุดไปชั่วครู่ ระบายรอยยิ้มอ่อนโยนรับคำพูดที่แสดงความห่วงใยของคุณ

"ฉันเองก็เป็นห่วงคุณนะแซค"

ไม่ได้หมายถึงเรื่องการเดินเรือที่อีกฝ่ายเชี่ยวชาญ คงเป็นเรื่องอย่างอื่นของคุณที่เขาไม่รู้

[Vincent (ติดงาน) @SVCS_Vincent]

เจ้าของร้านตัดเสื้อในเมืองเล็กๆ ไม่ได้ถอยหนีเมื่อฝ่ามือใหญ่แตะเข้าข้างแขน แต่ดวงตาของเขาลดความขบขันลง เหลือเพียงความสงบและจริงจังเมื่อได้ยินคำถามที่ตรงไปตรงมา

"มากไปหรือน้อยไปไม่สำคัญหรอก"

วินเซนต์สบตากลับไป ภาพสะท้อนบนผิวน้ำชาเป็นชายหนุ่มที่ไร้รอยยิ้มประดับบนใบหน้าเช่นเคย

"แต่การไม่จริงใจ...นั่นต่างหากที่ฉันจะปฏิเสธ"

เพียงชั่วครู่ถึงมีเสียงหัวเราะตามมา

"อยู่ที่คุณแล้วล่ะ"

[Vincent (ติดงาน) @SVCS_Vincent]

@SVCS_MRJones (ขอบคุณสำหรับรูทจ้ะหลานป้า /มั๊วะ)

[Vincent (ติดงาน) @SVCS_Vincent]

"ช่วงเวลาที่ใครก็อยู่กับคนสำคัญในครอบครัวสินะ" เอ่ยทวนอย่างเชื่องช้า "น่าแปลกที่ช่วงเวลานั้นก็ยังให้ความรู้สึกเหมือนฉันเป็นคนนอก"

ก่อนจะหัวเราะออกมาเล็กน้อย "ได้อยู่กับคุณยังดีเสียกว่าอีก"

วินเซนต์เลื่อนถ้วยชาอุ่นออกไปแล้วโน้มตัวไปข้างหน้าอย่างช้าๆ การกระทำนั้นสอดรับกับการที่ซาคาร์ขยับเข้ามาหาอย่างตั้งใจ มือเรียวขยับเปลี่ยนเป็นเท้าคางมองพร้อมรอยยิ้ม

"ทำตัวได้ใจงั้นหรือ หืม"

"ถ้าไม่ใช่เรื่องที่เหนือบ่ากว่าแรงก็ไม่ใช่ว่าฉันจะตอบรับคำขอไม่ได้"

[Vincent (ติดงาน) @SVCS_Vincent]

การกระทำแต่ละอย่างของซาคาร์นั้นทำให้วินเซนต์รับรู้ได้ถึงความกังวลที่เพิ่งจางหายไปของอีกฝ่าย นั่นทำให้รอยยิ้มของเขาปรากฏขึ้นอย่างเป็นธรรมชาติ เป็นรอยยิ้มที่มาจากความเอ็นดูและความรู้สึกขอบคุณ

"ฉันเองก็ดีใจที่คุณมาชวนนะ" น้ำเสียงของเขานุ่มนวล ก่อนจะเอ่ยต่ออย่างแปลกใจ

"แต่ไม่นึกเลยว่าคุณจะกังวลถึงขนาดนี้" วินเซนต์เอียงศีรษะเล็กน้อย ปลายนิ้วแตะแก้มตัวเองเบาๆ ราวกับครุ่นคิด

เพราะปกติคุณดูไม่ค่อยจะยี่หระกับเรื่องยิบย่อยเท่าไหร่

"กลัวฉันปฏิเสธหรือ"

[Vincent (ติดงาน) @SVCS_Vincent]

(มูจบแล้วมาขอบคุณทุกคนด้วย 🥺🫶 ช่วงเดือนหลังๆ มะรุมมะตุ้มเลยไม่ค่อยได้แอคทีฟเท่าที่ควร แต่ยินดีที่ได้พบเจอได้เล่นได้พูดคุยกับทุกคนค่ะ! ใครอยากแลกคอนแทคก็สามารถสะกิดมาได้ หวังว่าจะได้พบกันใหม่นะคะ💝)

[Vincent (ติดงาน) @SVCS_Vincent]

@SVCS_MRJones (ผมจะได้เจอคุณอีกไม๊)

[Christopher 🗺 @SVCS_MRJones]

[ x Winter]

หลังจากสิ้นสุดปีใหม่ในไม่กี่วันหลังจากนั้น
บ้านหลังหนึ่งในเขต 6 ที่มีแสงไฟมาตลอดปีได้ถูกดับลง เสียงล็อคกลอนดังเป็นสัญญาณว่าจะไม่มีใครอยู่ที่นี่อีกต่อไป

คริสโตเฟอร์ โจนส์ เก็บถือกระเป๋าเดินทางและกรงนกอีกาดำคู่หูมุ่งหน้าไปสู่สถานีรถไฟ

หลังจากนี้ชายหนุ่มคงต้องพบเจอกับเรื่องราวอีกมากมายนานับไม่ถ้วน
แต่อย่างไร สิ่งที่เกิดขึ้นในเพอลิแกนจะถูกสลักฝังเป็นความทรงจำสำคัญไว้ ไม่มีทางลืมอย่างแน่นอน

สักวันหนึ่งเราอาจได้พบกันใหม่อีกครั้ง

---

(จบฤดูหนาวแล้วเลยมาปิดจบส่งท้ายให้ตัวละครค่ะ! 🙌✨

Fun fact และเม้ามอยทิ้งท้าย! :
https://t.co/XPyeYWH8Uq

แต่ใดๆ ยังสามารถเล่นย้อนหลังได้เสมอนะคะ 😤✨)

[Vincent (ติดงาน) @SVCS_Vincent]

@AL1S3_SVCS (มาเบิ้ดเดย์อลิสคุง! มีความสุขมากๆ คับ)

[Vincent (ติดงาน) @SVCS_Vincent]

วินเซนต์ได้ยินก็นิ่งไปชั่วขณะหนึ่ง นึกไม่ถึงว่าจะได้รับคำเชิญที่ไม่คาดคิด ไออุ่นจากชายังคงลอยอ้อยอิ่งอยู่เบื้องหน้า

"แสงเหนือหรือ?"

เขาก้มหน้าลงมองของเหลวแก้ว ภาพใบหน้าของตัวเองในนั้นช่างดูเลือนราง วินเซนต์ไม่เคยคิดถึงการเฉลิมฉลองปีใหม่ในรูปแบบนั้นมาก่อนเลย

ค่อยๆ วางถ้วยชาลงบนโต๊ะอย่างแผ่วเบา

"เป็นคำชวนที่ทำเอาฉันตกใจเลยนะ" หัวเราะน้อยๆ

"มีแม็กซ์กับโจไปด้วยหรือ ท่าทางจะเป็นการเดินทางที่คึกคักน่าดู" เอ่ยด้วยน้ำเสียงนุ่ม มือเลื่อนไปเกาคอลูน่าที่ขยับเข้ามาหา ก่อนจะเงยหน้าขึ้นสบตากับซาคาร์

"ได้สิ ให้เวลาฉันได้เตรียมตัวสักหน่อย"

[Vincent (ติดงาน) @SVCS_Vincent]

"เปล่าหรอก แต่ครั้งแรกฉันเห็นแค่เงาลางๆ ดูไกลๆ แล้วนึกว่าเป็นเงาพวกโลมาซะอีก" ขำ

"มีหลายอย่างที่คงทำให้คุณอยากค้นหาเชียวล่ะ" เอ่ยยิ้มๆ ก่อนขยับเท้าขึ้นจากผิวน้ำแล้วหยัดตัวขึ้นยืน สายตาทอดมองไปทางทะเลครู่หนึ่ง

เอนใบหน้าหันกลับมาหาชายหนุ่มที่นั่งอยู่ "ส่งนักเดินทางกันไปหมดแล้ว ถึงเวลาที่ฉันเองก็ต้องกลับบ้างแล้ว"

[Vincent (ติดงาน) @SVCS_Vincent]

วินเซนต์หัวเราะในลำคอเมื่อได้ฟังคำอธิบายนั้น เขามองสูทที่พาดอยู่บนบ่ากว้างสลับกับใบหน้าของเจ้าของ

"เสื้อผ้าที่ดีก็ควรจะเป็นแบบนั้นแหละ" เขาเอ่ยด้วยรอยยิ้ม "ทนทานพอที่จะอยู่กับเราไปได้นานๆ"

วินเซนต์ไม่ได้รู้สึกอยากจะตำหนิอีกฝ่ายเลยแม้แต่น้อยเพียงแค่อยากหยอกล้อก็เท่านั้น

เมื่อได้ยินข้อเสนอเรื่องของรางวัลก็ยกมือปิดปากตัวเองแกล้งทำเป็นมีสีหน้าประหลาดใจ

"หืม… ยกให้กันง่ายๆ แบบนี้เลยหรือ ประเดี๋ยวคนอื่นจะอิจฉาฉันเอาไหม?" กล่าวขำๆ

"ไปดูกันว่าคุณจะได้อะไร" เอ่ยชวนให้อีกฝ่ายไปด้วยกัน

[Vincent (ติดงาน) @SVCS_Vincent]

24 Spring | #FlowerDanceSVCS3

เสียงดนตรีจังหวะคึกคักลอยคลอไปทั่วลานกว้าง ดอกไม้ป่าผลิบานราวกับม่านหลากสี ผู้คนจับคู่ร่ายรำอย่างสนุกสนาน

วินเซนต์ยืนพิงรั้วไม้ มองภาพตรงหน้าด้วยรอยยิ้มบางแต่งแต้มอยู่บนใบหน้า นัยน์ตาน้ำเงินหม่นสะท้อนความผ่อนคลาย ซึมซับบรรยากาศงานเทศกาลทีละน้อย

เขาเผลอยกมือแตะดอกไม้เล็กๆ ที่อยู่ใกล้รั้ว เล่นกับกลีบอ่อนนุ่มอย่างระมัดระวัง ไม่ได้แทรกตัวเข้าไปในกิจกรรม หากแต่เลือกเฝ้ามองจากระยะที่พอดี คล้ายจะหัวเราะเบาๆ เมื่อเห็นเด็กๆ วิ่งวนท่ามกลางทุ่งดอกไม้

[Vincent (ติดงาน) @SVCS_Vincent]

วินเซนต์หยุดฝีเท้าลงเล็กน้อย ค่อยๆ เอี้ยวตัวกลับมามองอีกฝ่าย

"ก็ถ้าคุณอยากเห็นฉันก็ใส่ให้ดูได้อยู่" รอยยิ้มแฝงไปด้วยความขบขัน ทิ้งท้ายไว้เช่นนั้น

นกกระจอกชวาตัวน้อยเอียงศีรษะดุ๊กดิ๊กในตอนที่นิ้วหยาบใหญ่เกาคอให้

คล้ายว่าลูน่าจะฟังรู้เรื่องเลยส่งเสียงจิ๊บเม้าท์(?)อยู่กับคุณ ไม่นานวินเซนต์ก็กลับมาในร้านอีกครั้งพร้อมชุดน้ำชา

"คุยอะไรกันดูน่าสนุกเชียว" เอ่ยถามด้วยรอยยิ้ม

วินเซนต์วางแก้วชาดำให้คุณดื่มเพื่อช่วยเพิ่มความอบอุ่นหลังจากการเดินทางมาที่นี่ เขาลดตัวลงนั่งไขว่ห้างบนโซฟาที่อยู่ฝั่งตรงข้าม มือหยิบแก้วของตัวเองขึ้นมาจิบ

"แล้ว...มีอะไรให้ช่วยรึเปล่า? เรื่องเสื้อผ้าหรือ?" ปลายนิ้วแตะริมฝีปาก เอียงคอเล็กน้อยในตอนที่เอ่ยถาม

เนื่องจากคนส่วนใหญ่มาพบตนก็ไม่ค่อยพ้นเรื่องชุดเสียเท่าไหร่จึงคาดเดาว่าคุณเองก็อาจจะให้ช่วยเรื่องนี้

[Vincent (ติดงาน) @SVCS_Vincent]

วินเซนต์ทอดสายตามองชายตรงหน้าด้วยแววตาที่อ่านยาก รอยยิ้มบางเบาแต้มอยู่ที่มุมปาก

ดวงตาสีมหาสมุทรลึกกวาดมองสูทราคาแพงที่พาดอยู่บนไหล่ของซาคาร์ราวกับผ้าผืนหนึ่ง

​"เห็นแล้วทำร้ายจิตใจคนตัดเย็บเหมือนกันนะเนี่ย" เอ่ยแซวขำขัน

หนุ่มเรือนผมสีอ่อนเอียงคอเล็กน้อย "คุณรู้แล้วหรือว่าได้อะไร?"

[Fiana Gfael @SVCS_FianaGfael]

#IceFishingSVCS3 (เปิดโรลแยก)
8☃️|ช่วงเย็นหลังการแข่งขันตกปลา|เขต8

แม้จะพ่ายแพ้ให้กับการตกปลาในวันนี้ แต่ฟีอาน่าที่เก็บข้าวของแล้วกลับเดินไปยังโซนพื้นหิมะแล้วหยิบหิมะมาปั้นเป็นลูกบอลหิมะก่อนจะโยนขึ้นลงรับด้วยถุงมือก่อนจะปาบอลหิมะใส่[คุณ]ที่ผ่านมาทางนี้

"มาเล่นปาบอลหิมะกันค่ะ"

[Foiryrase 𐙚˚ @SVCS_Fairyrose]

(โห มีรูปด้วยอะ)

[Vincent (ติดงาน) @SVCS_Vincent]

@SVCS_Sophiakell (สุขสันต์วันเกิดนะคะคุณโซเฟีย 🥺)

[Sophia @SVCS_Sophiakell]

🎂💚

[Sophia @SVCS_Sophiakell]

(คุณอลิสสกินนี้สวยมากค่ะ😭🤍）

@AL1S3_SVCS