دیشب برا اولین بار یه ساختمون که موشک خورده از نزدیک دیدم، خوف شدیدی داشت. یه عظمتی از تیرآهن و سیمان که انگار ذوب شده بود!
ولی سرم به سرعت چرخید که ببینم چی دورش هست…رستوران، سوپر مارکت، چهارراه، درست وسط زندگی پرتراکم شهری…
تهران چی کشیدی…تهران…
تا ابد لعنت بر جنک
تصاویر جنگ آمریکاـ اسراییل علیه ایران، باید منتشر شه تا جهان ببینه که در چه کثافتی فرو رفته، هرچند که به قول باردم، جهان جنایت در غزه رو 4k دید و دم نزد...
اما معتقدم مظلومیت یه جایی در تاریخ، سیلی خروشان خواهد شد
غارت جیب مردم با اینترنت طبقاتی و فیلترشکن ها، آنهم وسط جنگ خارجی از پست فطرتی خاصی نشات گرفته.
این کثافتکاری نه دلیل امنیتی دارد نه توجیه فنی، صرفا ابزار دزدی از مردم است.
لعنت و شرم بر تمامی عواملش. از دولت پزشکیان تا شورای عالی سانسور و هر کثافت خانه دیگری که دخیل است.
Terrifying war crimes exposed! The NYT confirms the Pentagon tested an experimental PRISM missile packed with 180,000 tungsten pellets on an Iranian sports hall.
Washington literally used a girls volleyball team as test subjects, massacring 21 civilians. Pure evil!
I am at Minab School in Iran right now for the Press Conference for the ‘Campaign to Seek Justice for the Crime at the Minab School’. My tears are flowing and my shame unbearable and my rage ferocious. How do you feel right now America?
Whatever was left of the "West's" moral standing and credibility was destroyed here, in Gaza.
Gaza will be rebuilt, but it will take a Herculean effort to rebuild the standing of the West.
به لطف و حمایتای شما تا حالا دوام آوردم.
کسب و کارم تو اینستا که نابود شد.
ممنون میشم دوباره حمایتم کنین❤
پلاک ایران میناکاری
میتونین برای گردنبند، گوشواره، سنجاق سینه و دستبند داشته باشین.
من یه جوون ۳۲ سالهام که الان نمیتونم کار کنم
اون چیزی که من رو بیکار کرده جنگ نیست قطع بودن اینترنته
توجه کنید من نه پول مفت میخوام نه زیاد فقط میخوام کار کنم
سالها تلاش کردم تخصص کسب کردم
میلیونها نفر مثل من وجود دارن
ما بدیهیترین حقمون رو میخوایم!
ما رو زنده به گور کردن!
من نه عنصر نامطلبوم
نه خطری برای امنیت ملی
نه هر آنچه که اسمشو میزارید
من یک جوان ایرانی هستم که ده سال از بهترین دوران جوانی خودم رو صرف مطالعه و تحقیق و یادگیری کارهایی کردم که همگی آمیخته با تکنولوژی و اینترنت بودند
ارزش افزوده برای این کشور خلق کردم، ارز وارد این کشور کردم، محتوای مفید به مردم ارائه دادم، دانش و علم و تکنولوژی رو در توان خودم گسترش دادم و همه ی این ها رو از صفر و از یک اتاق کوچک و با کمک اینترنت انجام دادم
درست همان چیزی که مسئولین این کشور به من نمیدادند رو اینترنت به من داد
کار میخواستم که مسئولین به من ندادند و اینترنت به من داد
پول میخواستم که مسئولین به من ندادند و اینترنت به من داد
جایگاه و اعتبار و محبوبیت میخواستم که مسئولین به من ندادند و اینترنت به من داد
و حالا همین مسئولینی که هیچ چیز رو به من ندادند تصمیم گرفتند که هر آنچیزی هم که دارم از من بگیرند
اینترنت رو قطع کردند و به هیچکس هم پاسخگو نیستند
به چه زبانی باید اعتراض کنیم که به ما نگویید وطن فروش و تشویش کننده اذهان عمومی؟
به چه زبانی باید بگوییم اینترنت نه تنها حق من بلکه حق تک تک مردم ایرانه، از آن کودک که برای تحصیل از آن استفاده میکند تا پیرزن و پیرمردی که برای سرگرمی از آن استفاده میکنند تا آن معلولی که برای کسب درآمد از آن استفاده میکند
شماها در کاخ خود نشسته اید و حقوق های سه رقمی دریافت میکنید در حالی که جوان ایرانی از آخرین پس انداز هایی که حاصل سالیان سال تلاشش بوده باید مصرف کند و هر لحظه نگران گرسنه ماندنش باشد
ننگ به شما که هرگز کاری برای ما نکردید و هر آنچه که داشتیم هم از ما گرفتید
من و امثال من و تمام جوانان و مردمان این سرزمین سرمایه های اجتماعی این کشور بودیم، آینده بودیم
همه چیز را با هم از دست دادید
هرگز شما رو نخواهم بخشید
استبداد، جنگ، اعدام، تحریم، زندان همگی ابزارهایی برای ویران کردن ایران و نابودی زیست مردمانش است. هیچ یک مزاحم و مانع آن دیگری نیست و جای یگدیگر را هم تنگ نمیکنند. با آمدن یکی آن دیگری بر نمیخیزد و بیاغراق میتوانند دست در دست هم تا تیرهترین سرنوشت ممکن مشایعتمان کنند.
بدنم قشنگ داره کلپس میشه زیر فشار اضطراب. ورزش و تمرین نمیتونم بکنم که تنها راه فرار از واقعیت بوده برام. معدهام مشکل پیدا کرده.
صبح بلند شدم اومدم دکتر گفت آندوسکپی بده هفت تومن؛ گفتم اگر ضروری نیست ندم چون پارسال مرداد دادم. همینو پارسال داده بودم چهار تومن. گفت پس فعلا دارو بخور
اومدم داروخانه خانمی داروهاش رو خواست بگیره گفتن چهار و خوردهای شوکه شد گفت مگه دارو ایرانی نیست من بیمهام. گفتن گرون شده
نشست روی نیمکت داروخانه کنار من فکر کنه، من گریه کردم اونم با من گریه کرد.
تصور اینکه همهچیز داره اینجوری پیش چشممون دچار فروپاشی میشه واقعا هولناکه
دیروز بعد از پنجاه و نمیدانم چند روز، گوگل آن هم نصفهجان و به زور وصل شد. خبرش سریع بین همه پیچید؛ عدهای خوشحال بودند که شاید این نشانه باز شدن بقیه محدودیتها باشد.
اما چند لحظه بعد آدم به خودش میآید که: چطور کار به جایی رسیده که مردم باید برای وصل شدن ناقصِ گوگل ذوق کنند؟ برای باز شدن چند لینک ساده، برای ابتداییترین حق دسترسی.
فاجعه فقط فیلتر و محدودیت نیست؛ فاجعه این است که میخواهند توقع مردم را آنقدر پایین بیاورند که کمترین چیزها هم شبیه لطف جلوه کند. این نهایت بیاعتنایی به شأن مردم است. دم از وفاق و وحدت هم میزدند!
پ.ن: این توییت با یک گیگی که به قیمت ۶۰۰ هزار تومان خریداری شده نوشته شده و نمیدانم ارسال میشود یا نه.
جریان زندگی بعد از آتش بس
اینجا در زمان #جنگ خالی از شور زندگی بود.
کلاغها برگشتهاند.
نه هیاهو دارنذ و نه با اطمینان پرواز میکنند
آرامند و محتاط، انگار که هنوز به آسمان شک دارند.
پرندهها دوباره روی سیمها نشستهاند و شهر، با همه زخمهایش، دارد وانمود میکند که هنوز بلد است نفس بکشد.
مردم به هم لبخند میزنند…لبخندهایی که بیشتر از جنسِ زنده ماندناند تا خوشحالی
لبخندهایی که پشتشان شبهای بیخوابی است، صداهایی که هنوز از ذهن پاک نشده، و ترسی که فقط کمی عقب رفته، نه اینکه تمام شده باشد.
زندگی دارد برمیگردد،اما نه مثل قبل.
مثل کسی که از یک حادثه جان سالم به در برده
و حالا هر حرکت سادهاش کمی احتیاط، کمی تردید، و کمی درد در خودش دارد.
چایها دوباره دم میشوند،مغازهها نیمهجان باز میشوند، پیادهروها کمکم یادشان میآید که باید شلوغ باشند…
اما در همه اینها، یک اما ی بزرگ نفس میکشد.
ما برگشتهایم به روتینها، چون چارهای نداریم.
چون زندگی، حتی وقتی زخمی است، اصرار عجیبی به ادامه دادن دارد.
و شاید…
شاید همین ادامه دادن،همین لبخندهای نصفه،همین پرندههایی که با تردید برگشتهاند،تنها شکلِ ممکنِ امید در این روزهاست.
هرچند پررنگ و مطمئن نیست
امیدی کمجان و لرزان است که فقط میگوید
هنوز تمام نشدهایم.
چه صحنه های زیبایی از مقاومت مدنی رخ داد: مردمی که بر پل سفید اهواز، دستها را زنجیر کردند تا پیام دهند این خاک صاحب دارد. هنرمندانی که سازهای خود را برابر نیروگاههای برق کوک کردند، بر ویرانه های خانه موسیقی و راه آهن به نشان ایستادگی خواندند و نواختند. زنده باد تمدن ایران.
اثر پروپاگاندای جنگ اینه: مرتب از جنگ حمایت کنم و وانمود کنم که جنگ راه حل ساده، اجتناب ناپذیر و دم دستیه، ولی وقتی کار به جای باریک کشید بگم مگه به حرف منه، تو بگو راه حلت چیه، خب جنگه، هزینه داره. وقتی هم که معلوم شد هزینهها قابل توجیه نیست بگم مگه من گفتم جنگ به اینجا بکشه
As Iranians celebrate new year festival of Nowruz today, a rainbow appeared over the sky of Tehran.
This is the first time since the 1980s that Iran is marking Nowruz during a war.