Biri için her şeye rest çekersin hayatın yaparsın sonrada ilk vazgeçebileceği şeyin sen olduğumu öğrenirsin ya işte öyle bir gün. “ muhtemel aşk için virine oldum”
Bu hayatta en çok kendime üzüldüm. Bir şeyler bir kez olsun gönlüme göre olsun, içime sinsin, biraz mutlu olayım diye uğraştım ama hiçbir şey istediğim gibi olmadı.
Allahım olmayacak olanın umudunu yük etme kalbime. Benim daha fazla kendime zulmetmeme izin verme. Aklımı, yüreğimi kurtar bu yanılgıdan, peşinden sürüklendiğim bu hayali çek al içimden. Mümkün olanı sevdir, güzelleştir Allahım beni imkânsızlıkla, çaresizlikle baş başa bırakma.
neyse amk sevilmezsem sevilmem herkes de sevilcek diye bir sey yok ben de isime gucume bakarim naptık adam mı oldurduk sanki kendimizce calisiyoruz cabaliyoruz onurumuzla yasiyoruz elimiz yuzumuz duzgun iyi bir insaniz yani kime napmisiz yani uzuluyoruz da icimze atiyoruz neyse
Bana çok yazık edildi. Bunu gözlerim dolmadan nasıl anlatabilirim bilmiyorum ama benim saf sevgime, şefkatime çok yazık edildi. Üstüne basıp geçildi sanki. Bunun incinmişliğini cümlelere nasıl dökerim bilmiyorum ama derinlerimde hissediyorum.