Yanis Varoufakis

Economics professor, quietly writing obscure economic texts for years, until thrust onto the public scene by Europe's inane handling of an inevitable crisis

[Yanis Varoufakis @yanisvaroufakis]

RAISE YOUR SOUL! My new book telling the story of the last 100 years through the voices of 5 remarkable women. Unlike anything I have written before, it focuses on 5 women who taught me how to resist fascism, authoritarianism, chauvinism &... hopelessness https://t.co/4dqwb75fNI

[Yanis Varoufakis @yanisvaroufakis]

In the latest The Econoclasts, Wolfgang and I focus on: (a) Germany’s shocking failure to be voted onto the UN Security Council and (b) how the United Kingdom has become a financial vassal completely trapped by its dependence on leveraged American capital https://t.co/SuKqmvggWJ

[Yanis Varoufakis @yanisvaroufakis]

James K. Galbraith, ο οικονομολόγος που ανέδειξε το τέλος της κανονικότητας - από την τελετή στο Πανεπιστήμιο Αθηνών όπου αναγορεύτηκε ο Galbraith επίτιμος διδάκτορας

Σήμερα δεν τιμούμε απλώς έναν εξαιρετικό οικονομολόγο, άνθρωπο, συνάδελφο και φίλο πολλών που βρισκόμαστε σε αυτή την αίθουσα. Με την επιτιμοποίηση του James Galbraith τιμούμε έμμεσα και το ίδιο το Πανεπιστήμιό μας που από την ημέρα της ίδρυσής του το 1837 θεσμοθέτησε, εν έτει 1837, μόνιμη έδρα, όχι Οικονομικών, αλλά Πολιτικής Οικονομίας – 26 χρόνια πριν το κραταιό Cambridge της Αγγλίας θεσμοθετήσει αντίστοιχη έδρα.

Και δεν είναι μόνο η πρωτιά που αξίζει μνημόνευση. Κατά τον 20οαιώνα, μεταπολεμικά, ιδίως από την δεκαετία του 1980, η οικονομική επιστήμη άρχισε να χάνει την επαφή της με την πολιτική οικονομία, πασχίζοντας να μετεμφιεστεί σε κλάδο των μαθηματικών με αποτέλεσμα να πληγεί η αξιοπιστία της σε βαθμό που ανάγκασε τον Νομπελίστα Οικονομικών Ronald Coase να πει, σκωπτικά, πως η μεγαλύτερη προσφορά της οικονομικής επιστήμης κατέληξε να είναι η εξής: να δίνει σε εμάς, τους διδάσκοντες, την ευκαιρία να γεμίζουμε ένα πίνακα με εξισώσεις χωρίς λέμε τίποτα το αξιόλογο για την πραγματική οικονομία.

Κάπου εδώ συναντιούνται οι δρόμοι του James Galbraith και του Τμήματος Οικονομικών Επιστημών του Πανεπιστήμιού μας.

· Το Τμήμα μας έχει δώσει μάχες μεγάλες να κρατήσει ζωντανή την παράδοση της Πολιτικής Οικονομίας, και άρα την αξιοπιστία της οικονομικής επιστήμης. Πράγματι, είμαστε ένα από τα πολύ σπάνια ΤΟΕ που διατηρούν την Πολιτική Οικονομία ως υποχρεωτικό μάθημα στο πρώτο έτος.
· Ο Galbraith έχει δώσει, και δίνει καθημερινά, αντίστοιχες μάχες ώστε η επιστήμη μας να παραμείνει χρήσιμη στην κοινωνία, αντί να γεμίζει μαυροπίνακες με όμορφες αλλά παραπλανητικές για την κοινωνική οικονομία εξισώσεις.
Ίσως όμως ο καλύτερος τρόπος να περιγράψει κανείς τον Galbraith – να συνοψίσει το έργο, το ήθος και τον βίο του – είναι με τα λόγια που χρησιμοποίησε ο John Maynard Keynes για να περιγράψει τον ιδανικό οικονομολόγο:
«Ο οικονομολόγος-μάστορας πρέπει να χαρακτηρίζεται από έναν σπάνιο συνδυασμό χαρισμάτων», είχε πει ο Keynes. «Πρέπει να έχει κατακτήσει σε υψηλό επίπεδο μια σειρά από διαφορετικές δεξιότητες και να συνδυάζει, συχνά αντιφατικά, ταλέντα. Πρέπει να είναι, σε κάποιο βαθμό, μαθηματικός, ιστορικός, ηγέτης, φιλόσοφος. Πρέπει να κατανοεί τα σύμβολα αλλά να μιλά με λέξεις. Πρέπει να στοχάζεται εξειδικευμένα αλλά η σκέψη του να αγγίζει, με τον ίδιο συλλογισμό, τόσο το αφηρημένο όσο και το απτό. Πρέπει να μελετά το παρόν υπό το φως του παρελθόντος για τους σκοπούς του μέλλοντος. Κανένα μέρος της ανθρώπινης φύσης ή των θεσμών της κοινωνίας δεν μπορεί να τίθενται εκτός της οπτικής του. Πρέπει να είναι, ταυτόχρονα, αποφασιστικός και αμερόληπτος· απόμακρος και αδιάφθορος σαν καλλιτέχνης· και προσγειωμένος όσο ένας πολιτικός.»

Ο James Galbraith είναι όλα αυτά. Γεννήθηκε στη Μασαχουσέτη το 1952. Πατέρας του ίσως ο σπουδαιότερος οικονομολόγος του 20ου αιώνα, που όχι μόνο μας άνοιξε τα μάτια για το πως λειτουργεί πραγματικά ο καπιταλισμός, με βιβλία-σταθμούς όπως «Η Κοινωνία της Αφθονίας» και το «Νέο Βιομηχανικό Κράτος», αλλά και ο άνθρωπος στον οποίο κατά τον 2ο Παγκόσμιο Πόλεμο ο Πρόεδρος Roosvelt ανέθεσε το δύσκολο έργο να μην επιτρέψει στο τέρας του πληθωρισμού να βλάψει την πολεμική προσπάθεια - εξασφαλίζοντάς του έτσι τον ανεπίσημο τίτλο του «Τσάρου των Τιμών». Μεγαλώνοντας δίπλα, ή στη σκιά, ενός τέτοιου γίγαντα, είναι πολύ εύκολο για έναν νέο να επισκιαστεί. Όχι όμως ο James ο οποίος κατάφερε κάτι σπάνιο: Τόσο να τιμήσει το έργο του πατέρα του όσο και να δημιουργήσει το δικό του έργο, την δική του επιστημονική κληρονομιά.

Σπούδασε οικονομικά στο Harvard απ’ όπου πήρε το πτυχίο του magna cum laude το 1974. Το 1974 κέρδισε την υποτροφία Marshall με την οποία μετέβη στο King's College του Cambridge. Το 1977 πήρε το Master Οικονομικών από το Yale το οποίο, το 1981, του απένειμε διδακτορικό τίτλο στα οικονομικά για την διατριβή του με τίτλο «Μια Θεωρία της διαδικασίας του κρατικού προϋπολογισμού» - «A Theory of the Government Budget Process».

Την περίοδο 1981-2 ο James Galbraith γεύεται για πρώτη φορά το πως η πολιτική εξουσία παράγει οικονομικές πολιτικές όταν υπηρέτησε στο Επιτελείο του Κογκρέσου των Ηνωμένων Πολιτειών, καταλήγοντας τη θητεία του ως Εκτελεστικός Διευθυντής της Κοινής Οικονομικής Επιτροπής Γερουσίας και Βουλής Αντιπροσώπων.

Έχοντας αυτή την εμπειρία, εξελέγη στην έδρα «Lloyd M. Bentsen Jr. για τις σχέσεις Δημόσιου Τομέα και Επιχειρήσεων» στη Σχολή Δημοσίων Υποθέσεων Lyndon Baynes Johnson του Πανεπιστημίου του Τέξας στο Όστιν. Παράλληλα, εξελέγη στο ίδιο πανεπιστήμιο Καθηγητής Πολιτικών Επιστημών (Professor of Government). Τις δύο αυτές θέσεις, στο Πανεπιστήμιο του Τέξας, τις διατηρεί ως σήμερα.

Το 1985 προσκλήθηκε στο Ινστιτούτο Brookings ως ερευνητής ενώ από το 1996 έως το 2016 διατέλεσε Πρόεδρος του Διοικητικού Συμβουλίου της ιστορικής οργάνωσης «Οικονομολόγοι για την Ειρήνη και την Ασφάλεια». Διευθύνει ανελλιπώς το πρόγραμμα του Πανεπιστημίου του Τέξας για την Ανισότητα και είναι διευθύνων συντάκτης του περιοδικού Structural Change and Economic Dynamics. Είναι, παράλληλα, ισόβιο μέλος του Συμβουλίου Εξωτερικών Σχέσεων και της Φιλοσοφικής Εταιρείας του Τέξας και μέλος της Ελεύθερης Οικονομικής Εταιρείας, μιας οργάνωσης οικονομολόγων η οποία ιδρύθηκε από τη Μεγάλη Αικατερίνη στη Ρωσία το 1765.

Από την πρώτη στιγμή που μεταπήδησε από το Κογκρέσο στο πανεπιστήμιο το εύρος της συνεισφοράς του τόσο στον επιστημονικό διάλογο όσο και στην δημόσια σφαίρα μόνο εντυπωσιακό μπορεί να χαρακτηριστεί. Το 1990 εκδίδει βιβλίο με τίτλο «Ασκήσεις Ισορροπίας: Τεχνολογία, Χρηματοοικονομική και το μέλλον της Αμερικής», στο οποίο προέβλεπε ότι η πολιτική υψηλών επιτοκίων της Fed, με μονομερή στόχο την αντιμετώπιση του πληθωρισμού, θα είχε ως αρνητικό αποτέλεσμα οι ΗΠΑ όχι μόνο να εκχωρήσουν την παραγωγή αγαθών χαμηλότερης έντασης κεφαλαίου στην Άπω Ανατολή αλλά και να απωλέσουν την ικανότητα να παραγάγουν προηγμένα προϊόντα, π.χ. μικροτσίπ.

Τα βιβλία του Created Unequal: The Crisis in American Pay (1998) και Inequality and Instability: A Study of the World Economy Just Before the Great Crisis (2012) άλλαξαν τον τρόπο με τον οποίο μιλάμε σήμερα για την ανισότητα, τα αίτια και την φύση της. Σε αυτά τα δύο βιβλία, οι θεωρητικές αναλύσεις του εδραιώνονται σε συστηματικές εμπειρικές μετρήσεις από University of Texas Inequality Project το οποίο ο Galbraith διευθύνει επί τρεις συνεχείς δεκαετίες. Χαρακτηριστικά, ο Λόρδος Skidelsky αναφέρθηκε στον Galbraith ως «πρωτοπόρο στη μέτρηση της ανισότητας» και τον άνθρωπο που έπεισε τους περισσότερους μελετητές της ανισότητας να απορρίψουν τον καθιερωμένο, αλλά προβληματικό, συντελεστή Gini αντικαθιστώντας τον με άλλους δείκτες που βοηθούν στην σύγκριση της ανισότητας μεταξύ ομάδων, περιφερειών και χωρών.

Την περίοδο εκείνη, που παγκοσμιοποίηση, νεοφιλελευθερισμός και χρηματιστικοποίηση επέλευναν τόσο στη δημόσια σφαίρα όσο και στα Τμήματα Οικονομικών Επιστημών, οι παρεμβάσεις του Galbraith δεν περιορίζονταν σε πανεπιστημιακά συγγράμματα και δημοσιεύσεις. Παράλληλα με αυτά, αρθρογραφεί στους New York Times, Washington Post, Boston Globe, The Texas Observer, The Nation, The American Prospect, Mother Jones, The Progressive, Project Syndicate.

Από το 1993 έως το 1997 ο Galbraith υπηρέτησε ως επικεφαλής τεχνικός σύμβουλος για τη μακροοικονομική μεταρρύθμιση στην Κρατική Επιτροπή Σχεδιασμού της Λαϊκής Δημοκρατίας της Κίνας. Επί πλέον, αναδείχθηκε σε έναν από τους πιο ενδιαφέροντες ομιλητές στα πιο σημαντικά φόρα, έχοντας επηρεάσει τον δημόσιο διάλογο με ομιλίες-σταθμούς, όπως για παράδειγμα τον Μάρτιο του 2008, μήνες πριν την κατάρρευση της Lehman Brothers, όταν προσκλήθηκε να αναφωνήσει την 25η Ετήσια διάλεξη προς τιμή του Milton Friedman. Στην διάλεξη εκείνη, ο Galbraith εξαπέλυσε σαρωτική κριτική κατά της λεγόμενης «Συναίνεσης της Ουάσιγκτον» και, ιδίως, των πολιτικών λιτότητας για την πλειοψηφία την ώρα που τραπεζίτες και χρηματιστές επιβραβεύονταν με ατέρμονη χαλαρότητα. Οι Financial Times αναφέρθηκαν σε εκείνη την ομιλία ως παρέμβαση που οδήγησε στην «εντυπωσιακή αντιστροφή της ορθοδοξίας των τελευταίων δεκαετιών».

Εκείνη την σημαδιακή χρονιά, το 1929 της γενιάς μας, το 2008, ξεκινά η εμπλοκή του Galbraith με την Ελλάδα και, συγκεκριμένα, με το διδακτορικό πρόγραμμα UADPhilEcon του Πανεπιστήμιου μας, στο πλαίσιο του οποίου δίδαξε, συναντήθηκε με φοιτητές και συμμετείχε σε κοινές προτάσεις πολιτικής που αφορούσαν τον τρόπο με τον οποίο μπορούσε και έπρεπε να αναμορφωθεί το δημοσιονομικό και νομισματικό θεσμικό πλαίσιο της ευρωζώνης – την Μετριοπαθή Πρόταση για τον Εξορθολογισμό της Ευρωζώνης.

Την ίδια χρονιά, το 2008, εκδίδεται το επόμενο βιβλίο-σταθμός του «Το Αρπακτικό Κράτος» - The Predator State – το οποίο αποτέλεσε, διεθνώς, κεντρικό σημείο αναφοράς στην σύγχρονη πολιτική οικονομία και τον τρόπο που σκεφτόμαστε για την σχέση κράτους και ιδιωτικού τομέα, κεφάλαιου και εργασίας. Σύμφωνα με τον Galbraith,

«Σήμερα, η πεμπτουσία του σύγχρονου αμερικανικού καπιταλισμού δεν είναι ούτε ο υγιής ανταγωνισμός, ούτε η ταξική πάλη, ούτε η μεσαία τάξη που στέκεται μεταξύ του μεγάλου κεφαλαίου και της μισθωτής εργασίας. Αντίθετα, η αρπαγή έχει αναχθεί στο κυρίαρχο χαρακτηριστικό - ένα σύστημα στο οποίο οι πλούσιοι ξεκοκκαλίζουν τις παρακμάζουσες δομές που κάποτε δημιουργήθηκαν υπέρ της μεσαίας τάξης. Η ληστρική τάξη αποτελεί υποσύνολο των πλουτοκρατών – κάποιοι από τους οποίους της αντιτάσσονται παρά τον παρόμοιο πλούτο που διαθέτουν. Όμως η ληστρική αυτή τάξη είναι το καθοριστικό χαρακτηριστικό, η ηγεμονεύουσα δύναμη της κοινωνίας. Όσο για τους εκπρόσωπούς της, αυτοί έχουν τον πλήρη έλεγχο της κυβέρνησης υπό την οποία ζούμε.»

Το 2010 εξελέγη μέλος της Accademia Nazionale dei Lincei. Το 2014 ήταν συν-νικητής του Βραβείου Leontief για την προώθηση των ορίων της οικονομικής επιστήμης. Την ίδια χρονιά εκδίδει «Το Τέλος της Κανονικότητας» - The End of Normal (2014). Σε αυτό, άλλο ένα βιβλίο-σταθμός στη διεθνή Πολιτική Οικονομία, ο Galbraith αναλύει την συνεχή κρίση που ακολούθησε την κατάρρευση του χρηματοπιστωτικού συστήματος το 2008 συνδυάζοντας την φιλοσοφική κριτική των μεθόδων των οικονομολόγων με μια νέα προσέγγιση στον καπιταλισμό που δεν φοβάται να λάβει σοβαρά υπ’ όψη τον ρόλο της διαφθοράς των τραπεζιτών-χρηματιστών και της διαπλοκής κυβερνώντων και της ληστρικής τάξης - στην οποία μας εισήγαγε στο The Predator State.

Αναπτύσσοντας δριμεία κριτική στην αντίληψη ενός σταθερού «κανονικού» καπιταλισμού, υποστηρίζει ότι τόσο η Δεξιά όσο και η Αριστερά απέτυχαν να κατανοήσουν τις θεσμικές διαρθρωτικές αλλαγές που επέφερε στον καπιταλισμό η χρηματιστικοποίηση. Το αποτέλεσμα είναι οι οικονομολόγοι να παραμένουν δέσμιοι σε αντιπαραθέσεις εκτός θέματος (π.χ. της Κεϋνσιανής πρότασης για επεκτατική δημοσιονομική πολιτική κόντρα στην μονεταριστική ή την νεοφιλελεύθερη προσήλωση στη λιτότητα ή την ανάγκη περιορισμού της αύξησης της ποσότητας του χρήματος). Καθώς η «κανονικότητα» τελείωσε δια παντός, καταλήγει, απαιτείται επανοικοδόμηση από την βάση προς την κορυφή ολόκληρου του βιομηχανικού-οικονομικού συστήματος.

Το 2015, όπως είναι γνωστό, ο Galbraith μετακομίζει στην Αθήνα κατά το πρώτο εξάμηνο ως άμισθος συνεργάτης και σύμβουλος στο Υπουργείο Οικονομικών, γινόμενος αυτόπτης μάρτυρας των όσων έλαβαν χώρα στην Αθήνα και στις Βρυξέλλες εκείνες τις μέρες. Ένα χρόνο αργότερα, το 2016 εξέδωσε σχετικό βιβλίο με τίτλο «Καλώς Όρισες στη Μαρτυρική Αρένα: Μαρτυρία μιας Ευρώπης που, καταστρέφοντας την Ελλάδα, αυτο-καταστρέφεται» (Εκδόσεις Πατάκη).

Το 2020 ο Galbraith κέρδισε το βραβείο Veblen-Commons της Διεθνούς Ένωσης Εξελικτικής Οικονομικής - Association for Evolutionary Economics ενώ το 2022 εξελέγη μέλος της Ρωσικής Ακαδημίας Επιστημών και το 2023 μέλος της Ακαδημίας Επιστημών της Λισαβόνας.

Πριν λιγότερο από ένα χρόνο, μετά μάλιστα την απόφαση της ΓΣ του ΤΟΕ να του απονεμηθεί ο τίτλος του επίτιμου διδάκτορα, ο James K. Galbraith, από κοινού με την Jing Chen, εξέδωσαν βιβλίο με τίτλο Entropy Economics «Τα Οικονομικά της Εντροπίας». Πρόκειται για γενναία προσπάθεια επαναθεμελίωσης της οικονομικής θεωρίας στη βάση των νόμων της θερμοδυναμικής και της βιολογίας – αντί για την μηχανιστική αντίληψη περί ισορροπίας στην οποία μένει προσκολλημένη η οικονομική επιστήμη.

Το βασικό επιχείρημα στο νέο αυτό βιβλίο είναι ότι οι οικονομίες δεν αποτελούν πειθαρχημένα, αυτό-σταθεροποιούμενα συστήματα, αλλά δυναμικές, ασταθείς και υπό φυσικούς περιορισμούς διαδικασίες. Συνεπώς, ο κρατικός προγραμματισμός κι η επιβολή ορίων μέσα από πολιτικές διαδικασίες είναι εκ των ων ουκ άνευ για την βιωσιμότητα μιας οικονομίας. Υπό το πρίσμα του Entropy Economics, οι κρατικές παρεμβάσεις επιτελούν την ίδια λειτουργία με τη μεμβράνη ενός κυττάρου: δημιουργούν και διατηρούν τις συνθήκες που εμποδίζουν ένα πολύπλοκο σύστημα να βυθιστεί στην αταξία.

Πιο μακροπρόθεσμα, ο Galbraith και η Chen επιχειρηματολογούν πως, καθώς η παραγωγή βασίζεται σε πεπερασμένους φυσικούς πόρους, η σημερινή μορφή βιομηχανικής μεγέθυνσης δεν είναι βιώσιμη. Αν, λοιπόν, η ανθρωπότητα συνεχίσει όπως σήμερα, δεδομένων των φυσικών περιορισμών, μακροπρόθεσμα θα καταλήξουμε με μικρότερους πληθυσμούς, μικρότερη διάρκεια ζωής και αυξανόμενη ανισότητα.

Όπως είπα στην αρχή, απόψε, τιμώντας τον James K. Galbraith τιμούμε και ολόκληρη την παράδοση της Πολιτικής Οικονομίας της οποίας το Πανεπιστήμιό μας αποτελεί, τουλάχιστον μέχρι σήμερα, αναπόσπαστο μέρος. Νομίζω ότι εκφράζω όλες και όλους λέγοντας ότι είμαστε υπόχρεοι στον James Galbraith που βρίσκεται κοντά μας – κι όχι μόνο απόψε – και πως ανυπομονούμε να τον ακούσουμε να μας μιλήσει για «Το Τέλος της Ηγεμονίας, της Κανονικότητας και των Οικονομικών».

https://t.co/087hoBW3TK

[Yanis Varoufakis @yanisvaroufakis]

The billionaire plan to replace humans https://t.co/PyZdmG1tup

[Yanis Varoufakis @yanisvaroufakis]

The least the UK can do is investigate war crimes by its citizens. [Don't hold your breath, though...]

[Declassified UK @declassifiedUK]

Over 17,000 people have signed our petition demanding the UK government investigate the activities of British nationals who have served for Israel amid the Gaza genocide.

You can add your name here:
👉 https://t.co/2qio0qofyD

[ΜέΡΑ25 @mera25_gr]

Τα φωτοβολταϊκά μπορούν κάλλιστα να ανήκουν στις κοινότητες, πάνω σε ταράτσες στις πόλεις, σε γη που δεν είναι καλλιεργήσιμη εκτός πόλεων. Σε όλο τον κόσμο βλέπουμε ενεργειακές κοινότητες. Πώς να μην είναι έξαλλοι π.χ. στη Σητεία με τις τερατώδεις ανεμογεννήτριες, όταν δεν παίρνουν ούτε μια κιλοβατώρα σε ανθρώπινη τιμή; Για να μιλάμε για μια Ελλάδα του 2030 που αξίζει να ζει κανείς, η κοινωνικοποίηση της ενέργειας με τις νέες τεχνολογίες είναι προαπαιτούμενο.

Ο Γιάνης Βαρουφάκης στο συνέδριο Ελλάδα 2030.

Δείτε ολόκληρη την συνέντευξη: https://t.co/xE9h3E4H3h

[enikos.gr @enikos_gr]

Συνέδριο «Ελλάδα 2030» – Βαρουφάκης: Ενέργεια και τεχνητή νοημοσύνη θα κρίνουν το μέλλον – Η πράσινη συμφωνία έχει ξεχαστεί
#Ελλάδα2030 #Βαρουφάκης
https://t.co/HAxGfC5rqx

[Ofer Cassif עופר כסיף عوفر كسيف @ofercass]

About six weeks ago, a settler named Eliya came to the home of my friend Issa Amro in Tel Rumeida in Hebron, attacked the house with rocks, and threatened to take it over.

Issa filed a complaint and the settler, as usual, was released.
He returned last night again with his criminal accomplices, this time to lay bare the depth of the settlers' lust for plunder, expulsion and ethnic cleansing under the auspices of the government of blood and the occupation regime.

We all must stand against one of the greatest terrorist crimes of modern history: the illegal and brutal occupation of the Palestinian territories.

[ΜέΡΑ25 @mera25_gr]

Το δόλωμα του ξύπνιου ολιγάρχη, «να πέσει ο Μητσοτάκης», είναι δελεαστικότατο, «τσιμπάνε» και καλοί, «καρδιακοί» μας άνθρωποι. Απαντάμε ρωτώντας: Ψηφίζουμε για το αργυρό μετάλλιο στην Ολιγαρχική Ολυμπιάδα;

Ο Γιάνης Βαρουφάκης στην κεντρική πολιτική εκδήλωση του ΜέΡΑ25 Ενωτική Αριστερά στο ΤΡΙΑΝΟΝ.

Δείτε ολόκληρη την εκδήλωση: https://t.co/3nDWoiP9mM

[Yanis Varoufakis @yanisvaroufakis]

Πώς βλέπω την ενότητα της Αριστεράς https://t.co/Deh5SFYLRl

[Yanis Varoufakis @yanisvaroufakis]

Αφού τους απαγορεύτηκε να πραγματοποιήσουν αυτή τη συζήτηση ζωντανά στο Λονδίνο (πιθανώς επειδή δεν υποστήριξαν επαρκώς τη... γενοκτονία!), ο Hasan Piker και ο Γιάνης Βαρουφάκης συζητούν για την ελευθερία του λόγου, τον αντισημιτισμό, τον σιωνισμό και την κατάντια της αστικής δημοκρατίας. https://t.co/1YbfkUeyVb

[Yanis Varoufakis @yanisvaroufakis]

Banned from holding this discussion live in London (presumably for demonstrating Insufficient Support of Genocide!), Hasan Piker & Yanis Varoufakis in conversation on free speech, antisemitism, zionism and the sorry state of liberal democracy. https://t.co/f0QWp6xY0y

[ΜέΡΑ25 @mera25_gr]

Όπως αποδεικνύεται καθημερινά, σου προσάπτουν την ρετσινιά του αντισημίτη αν αντιτίθεσαι στην γενοκτονία των Παλαιστινίων και στην ιδεολογία που την οδηγεί. Και, κάπου εκεί, "φιλελεύθεροι" που δήθεν κόπτονται για την ελευθερία του λόγου ποιούν την νήσσαν...

Η δήλωση του Γραμματέα του ΜέΡΑ25 Γιάνη Βαρουφάκη: https://t.co/nzNnWdKOLf

[Yanis Varoufakis @yanisvaroufakis]

We are on very, very shortly. Join us!

[DiEM25 @DiEM_25]

🔴 TONIGHT at 21:00 CEST

What happens to free speech when speaking out against a genocide becomes grounds for exclusion?

This and more will be at the heart of tonight's livestream featuring @hasanthehun and @yanisvaroufakis.

Hosted by @mkhalili

https://t.co/dHCnI8mACT

[Yanis Varoufakis @yanisvaroufakis]

Κάθε αριστερός άνθρωπος θα γέμιζε με ελπίδα αν το «ΜέΡΑ25 Ενωτική Αριστερά», ως ο ενωτικός πόλος της Αριστεράς που παραμένει όρθιος, κάναμε την υπέρβαση ανοίγοντας τα ψηφοδέλτιά μας σε συνεργαζόμενους που σήμερα ανήκουν στον ευρύτερο χώρο όσων οραματίζονται την ΕΠΑΝΑΚΤΗΣΗ. Αν θα έρθουν με ή χωρίς τη σύμφωνη γνώμη των κομματικών σχημάτων και οργανώσεών τους, αυτό είναι δικό τους θέμα. Εμείς δεν προβάλουμε καμία απαίτηση ούτε ένταξης στην παράταξή μας ούτε αποχώρησης από τις δικές τους. https://t.co/wDLphw12PR

[Yanis Varoufakis @yanisvaroufakis]

Απαγόρευση εισόδου λόγω ανεπαρκούς υποστήριξης της... γενοκτονίας (!).

Πριν μερικές μέρες η βρετανική κυβέρνηση απαγόρευσε την είσοδο στη χώρα στον Hasan Piker ώστε να μην συνομιλίσουμε ζωντανά - αναγκάζοντάς μας να ακυρώσουμε την εκδήλωση που είχαμε προγραμματίσει για απόψε το βράδυ στο Δημαρχείο του Λονδίνου

Πριν από δύο χρόνια, είχε απαγορευτεί σε εμένα η είσοδος στη Γερμανία (ακόμη και μέσω... Zoom).

Το έγκλημά μας; Ναι, το μαντέψατε: αρνηθήκαμε να υποστηρίξουμε τη γενοκτονία – κάτι που η επίσημη Ευρώπη φαίνεται δεν... συγχωρεί!

Απόψε, στις 10μμ ο Χασάν και εγώ θα συζητήσουμε τις εμπειρίες μας στο DiEM-tv ΖΩΑΝΤΑΝΑ. Ελάτε μαζί μας με τις ερωτήσεις και τα μηνύματά σας.

Ζούμε σε ενδιαφέρουσες εποχές. Ας τις ζήσουμε στο έπακρο. Μαζί! https://t.co/Z5h6glSrJi @hasanthehun @mkhalili

[Yanis Varoufakis @yanisvaroufakis]

Banned for Insufficient Support of the... Genocide (!).

Hasan Piker was recently banned from entering the UK. Two years ago I was banned from entering Germany (even via... Zoom). Our crime? Yes, you guessed it: We refused to support the genocide - a heinous crime in today's deranged Europe.

This evening, at 2100CET (2000BST) Hasan and I will discuss our experiences on DiEM-tv LIVE, ably moderated by Mehran Khalili. Join us to ask questions and send us your missives. These are interesting times people!

@hasanthehun @mkhalili

https://t.co/Z5h6glSrJi

[Yanis Varoufakis @yanisvaroufakis]

Ολόκληρος ο κόσμος το νιώθει. Αυτό που κάποτε ονομάζαμε «κανονικότητα», εξέλειψε.

Την Δευτέρα το βράδυ, στις 7μμ, ο διεθνώς καταξιωμένος Καθηγητής Οικονομικών James K. Galbraith θα μιλήσει στο Πανεπιστήμιο Αθηνών (Μεγάλη Αίθουσα Κεντρικού Κτηρίου, Οδός Πανεπιστημίου 30), για ακριβώς αυτό: «Το Τέλος της Κανονικότητας και των Οικονομικών». Προηγουμένως, θα έχω την τιμή να τον προλογίσω

Η είσοδος είναι ελεύθερη για το κοινό. https://t.co/jxvx0rW0m9