وقتی از سر کار میرسم خونه یه گلدن تایم ۳۰ دقیقهای دارم
اگه یه کاری رو مثلاً دوش تو اون ۳۰ دقیقهی اول انجام دادم که اوکیه وگرنه تا ساعت ۹ شب دیگه قرار نیست انجامش بدم چون برنامه لش کردن روی کاناپه است
خسته شدم از بس توی ریسرچ و کارهام از AI استفاده کردم. حس میکنم همه چی داره سطحی و مصنوعی میشه. انقدر بهش وابسته شدم که انگار سهم خودم، فکر کردنم و خلاقیتم توی کارهام داره کمرنگ میشه.
نمیتونم هم بذارمش کنار، چون کند میشم و از بقیه که دارن ازش استفاده میکنن عقب میمونم.
این دیگه چه کثافتیه راه افتاده که کنار رتبههای کنکور شغل پدرومادرشون رو میزنن!جمع کنید بساطتون رو!!اینهمه آدم گفتن که استرسشون تو مدرسه این بود که شغل پدرشون رو روز اول مدرسه میپرسیدن!کافی نیست؟ نمیفهمین که، یعنی نمیخواین که بفهمین!