دستهای ظریف و زیباش�� زیر قطرههای آب گرفته که با تلالؤ انعکاسِ نور میدرخشند؛
+ گفت: نگاه کن چقدر زیباست…
- گفتم: آخه زیبایی که به این زیبایی میبینی
که #مولانا میفرمایند
“هر چیز که در جستنِ آنی، آنی”
ما برههای از تاریخ را زندگی کردیم و زنده ماندیم که سالها بعد، فقط چند صفحه از کتاب درسی خواهد شد، همان چند صفحهای که دانشآموزان نق میزنند: “آخه حفظ کردن این مزخرفات به چه درد زندگیمون میخوره!”