Hayatındaki insanın, senin için doğru insan olup olmadığını anlamak için kafanı yormana, saatlerce derin analizler yapmana inan hiç gerek yok. Bir insanın sana ve ilişki anlayışına uygun olup olmadığını anlamak aslında günlük hayatın içindeki çok basit detaylarda gizli. Bir şeyden rahatsız olduğunu, seni üzdüğünü açıkça söylediğin halde oralı olmuyor, bildiğini okumaya devam ediyorsa orada saygı yoktur. Senin hayatına güzellik katmak, yükünü hafifletmek yerine sürekli yeni bir kriz çıkarıp hayatını zorlaştırıyorsa orada sevgi de kalmamıştır. Üstelik başkalarına karşı net sınırlar koymayıp kendini her an ulaşılabilir gibi gösteriyorsa, orada sadakatten söz etmek imkansızdır. Saygının, sevginin ve sadakatin olmadığı bir yerde sen ne kadar çabalarsan çbala, ortada yürüyen gerçek bir ilişki yoktur. Bu yüzden zihnini yormayı bırakıp sana huzur veren ve gerçekten değer gördüğün hislere odaklanmalısın.
İyi bir ilişkinin göstergesi, dışarıdan parlayan bir mutluluk değil; içeride büyüyen bir huzurdur. Sürekli kahkahalar değil, zor günlerde bile “yanındayım” diyebilen bir sessizliktir. İki insanın birbirini kusursuz görmesi değil, kusurlarıyla kabul edebilmesidir. İyi bir ilişkinin en net göstergesi şudur: Yanındayken daha az rol, daha çok kendin olursun. Susturulmazsın, bastırılmazsın; görülür, duyulur ve anlaşılırsın. Sevilmek bir yük gibi değil, nefes gibi gelir.