Polska widziała się w roli senioralnej, jako pośrednik pomiędzy Ukrainą a Zachodem, pomagając słabej, skorumpowanej i postsowieckiej Ukrainie w sprawiedliwej wojnie obronnej. Jednocześnie w swojej polityce bezpieczeństwa i zagranicznej nie wychyliliśmy się nawet o pół centymetra spod amerykańskiej kryszy, która była bezpieczna, ale pozbawiająca Polskę podmiotowości. To nasze ograniczenie zobaczyli Ukraińcy w latach 2023–2025 i obserwowali je niemal codziennie, gdy rozglądali się za sposobem zbudowania równowagi w regionie. Polska zasłonięta Amerykanami nie szukała nowej równowagi, tylko broniła starej architektury, której już według Kijowa nie było. Ale według Warszawy ona, owszem, była i była wygodna.
Powyższe zjawisko wykopało pomiędzy Warszawą a Kijowem rów niezrozumienia. Doszło do znacznego rozdziału stawki ryzyka, przynajmniej jej postrzegania. Polacy błędnie oceniali architekturę bezpieczeństwa, a Kijów tracący dziesiątki tysięcy żołnierzy z coraz większą pogardą patrzył na naszą niesamodzielność i jednocześnie rosnące w Warszawie oczekiwania szacunku i wdzięczności z racji „senioralności” Warszawy (jesteśmy bliżej Zachodu, byliśmy waszym pośrednikiem, nie mamy korupcji, mamy wielokrotnie wyższe PKB, gdy wy przegracie, to my mamy jeszcze NATO i USA, a wy nie).
@sheemawn Te komentarze to objaw szacunku do samych siebie i naszych ofiar. Tylko tyle można wobec braku suwerennych instytucji realizujących interes narodowy.
Dziś na ulicach Warszawy przemówił Naród – we wszystkich stanach, we wszystkich społecznych odmianach i warstwach!
To był marsz dla uczczenia tamtego Listopada 1918 r., ale i obrony wolnej Polski dzisiaj, w konkretnym momencie naszych dziejów. Poza wszystkim to był też marsz przeciwko rządzącym nami kosmopolitom z Donaldem Tuskiem na czele.
Rodacy są mądrzejsi niż się wydaje wszelkim elitom, w tym „naszym” – prawicowym. Rodacy chcą planu, chcą programu, chcą drogi i konkretnych rozwiązań!
Tej chwili mobilizacji zmarnować nie możemy! Wracamy do swoich obowiązków i pracy z nadzieją, że programem minimum będzie minimum jedności środowisk patriotycznych. Nie możemy brnąć bez tego planu minimum w narodową i państwową przepa��ć!
Każdy z Was – Panie Prezydencie oraz liderzy partii i stronnictw prawicowych, możecie i macie być inni, ale działać Wam na „własną rękę”, w pojedynkę, każdy w inną stronę i – nie daj Bóg – przeciw sobie, Wam już nie wolno! Bo przegramy, ale to jeszcze nic, bo przegra Polska!
Mobilizacja i konsolidacja narodowa, również wokół zagrożeń wewnętrznych i zewnętrznych, domagają się programu działania, ale bez zaklęć – że „już za rok” wszystko się odmieni, że „są to ostatnie chwile Tuska”, że wystarczy „przeczekać rudego”…
Nie!
Tusk konsekwentnie buduje swój program na zburzeniu równowagi politycznej między rządzącymi a opozycją. Tusk buduje tę DYSPORPORCJĘ na przyszłoroczne wybory, tak byśmy w tej nierównej walce polegli i stracili nadzieję. Tusk nieprzypadkowo buduje też „różnicę” medialną – niczym u zarania III RP – gdzie media są jego, rządowe, a te które go demaskują i powstrzymują, muszą zostać ograniczone i ostatecznie zniszczone pod byle pretekstem. Ofiarą tej różnicy ma być i już jest po części Republika.
Nie zapominajcie o tym, że kiedy sojusznik dawnego Tuska z Moskwy rozprawił się już z wolnymi mediami, a nawet zamordował znaczących dziennikarzy, on – Tusk i jego banda - pisali o Putinie w swoich reseciarskich kwitach MSZ w 2008 r., że „prawdziwie duże osobowości polityczne potrafią dobrze funkcjonować w demokratycznym otoczeniu”!
Wiemy jak owe funkcjonowanie wyglądało i wygląda u jego „przyjaciół w Moskwie”. Nie akceptujemy ani tej szkoły polityki, ani z założonymi rękoma nie zamierzamy przyglądać się realizacji podobnych praktyk! Nie możemy odstawiać nogi – musimy bronić każdego prześladowanego, każdej instytucji najeżdżanej przez policję i każdej stacji telewizyjnej atakowanej przez Tuska.
Zamiast bajek o resecie i trybunale bez polityków, czego III RP nie była w stanie zrobić od 1989 r. a teraz nagle to miałaby zrobić, należy stanąć realnie w obronie legalnego prezesa Trybunału Konstytucyjnego, którego 17 listopada Tusk chce zatrzymać i pewnie uwięzić!
Wróćcie wszyscy do tej elementarnej jedności sprzed TK, kiedy staliście razem na scenie w dniu 30 października!
Zdajcie sobie sprawę z „polityki faktów dokonanych” Tuska! Na drodze do tej przyszłorocznej "szczęśliwości wyborczej" będą jeszcze „orzeczenia trybunału” drukowane w monitorze o nielegalności orzeczeń prawdziwego trybunału, będą wydobywcze areszty, wskazywania sędziów zamiast losowań, najazdy na chaty, zarzuty dla połowy najważniejszego personelu Kancelarii Prezydenta RP, afery z udziałem tajnych służb, a na końcu orzeczenia o nielegalności uznania przez Sąd Najwyższy legalności wyboru prezydenta Karola Nawrockiego… i wymiana I prezesa SN.
To wszystko pobłogosławi jakiś nowy Didier Reynders, czyli komisarz europejski ds. sprawiedliwości UE!
Kiedy to wszystko się już stanie... będą wybory! Wybory, które gotuje nam Tusk, będą nierówną walką z tymi, którzy dysponują budżetem wyborczym z budżetu państwa, a tymi, którzy są nielegalnie pozbawieni środków do politycznego życia, zdziesiątkowanych represjami, wygnanymi, w więzieniach, korowodzie prokuratur i sądów, a w dodatku bez mediów.
W imię tego elementarnego programu ustalcie wreszcie ów "blok senacki", zasady nie konfrontacyjności, ustalcie minima...
I czytajcie Romana Dmowskiego, który to wszystko o czym napisałem zauważył już w 1905 r. w „Podstawach polityki polskiej” i obudźcie się jutro przynajmniej z planem minimum dla Polski:
„Chcąc się zdobyć na politykę istotnie narodową, musimy przede wszystkim zorganizować opinię publiczną przestrzegającą zasad naczelnych narodowego postępowania, musimy ustalić względem tych zasad karność ogólną, musimy wytworzyć jedność w tych sprawach, w których jedna tylko dla narodu jest droga. Do tego zaś nie dochodzi się zbyt daleko idącymi kompromisami. Nie można w imię narodowej jedności godzić się z dążeniami wrogimi samej idei narodowej”.
Bądźmy mądrzy przed szkodą! Może pomoże nam w tym mądry Nauczyciel i Ojciec Niepodległości?
@sjanus_pl Trzeba jasno powiedzieć: kontrwywiad i służby dały dupy w ochronie ostatnich wyborów przed wsparciem zagranicy dla jednej ze stron. To ponadnormatywne wsparcie przeniosło się na udział przypadkowych rozemocjonowanych ludzi. I polskie marzenia o rozwoju poszły w tusk.
Spicz Tuska, w którym odmienił przez wszystkie przypadki Rosję i Rosjan, jako odpowiedź na to, co się dzieje w Polsce, mógł przekonać tylko ludzi o inteligencji Tomasza Treli i Zembaczyńskiego Witka. Czyli większość elektoratu Koalicji Obywatelskiej, Radę Ministrów, Patryka Michalskiego, dział opinii "Gazety Wyborczej" oraz europosłów typu Gasiuk-Pihowicz.
The snobbery of the Polish middle class preferring the more Cosmopolitan term of being ' 'European' rather than Polish will come with a very heavy price.
It's not chic to get poorer .
♦️Tusk doing what he was put in Warsaw to do. He is there to put Brussels first not Poland . The Nation State is taboo to the modern day Marxist/globalist
The EU project is flagging, drowning in debt, stuck with a failing euro that needs new members to prop it up, desperate to offload migrants.
Poland has what Brussels needs: gold reserves, a strong economy outside the euro, and until now, closed borders with no mass immigration.
Tusk's powerbase is not the Polish heartland. It is the affluent city crowd — the Warsaw and Gdansk yummy mummies and their corporate husbands who think it is more chic to call themselves European than Polish. They have never lived with mass immigration, they have no idea what it does to housing, wages and community, and they think it is sophisticated to sneer at their own country.
Handing over the Constitutional Tribunal is how you hand over the country. If the court that can block unconstitutional laws is run by judges who swore themselves in, then there is nothing left to stop Poland joining the euro, taking the EU's migrant quotas, and handing its gold and sovereignty to Brussels.
I'll repeat...That snobbery will come at a heavy price — and it is Poland that will pay it.
They're about to learn the hard way unless action is taken .
Nie łudźcie się. Żadna z dziejących się wokół nas rzeczy nie jest tylko po to, by "podniecić Silniczki" albo przepchnąć tę czy inną ustawę. Donald Tusk dokonuje celowej zmiany charakteru polskiego systemu politycznego - za pomocą gwałtu, spisku, nagiej siły i bezprawia, korzystając z apatii odsuniętego od życia politycznego społeczeństwa i tępej lojalności tych, którzy obdarzeni są przez obecny układ przywilejami. Jak pisałem ostatnio w felietonie dla "Tygodnika Solidarność": Polska przeżywa właśnie moment autorytarny.
Ludzie boją się tej diagnozy, odrzucają ją, wydaje im się czymś odległym, nierealnym, wręcz wariackim - pojęciem zawieszonym gdzieś między podręcznikiem historii a fikcją. To jednak diagnoza konieczna - trzeba ją zinternalizować, by w ogóle zrozumieć naszą sytuację i móc na nią zareagować. Automatyczne zbywanie jej jako histerii jednego ze środowisk politycznych służy wyłącznie jej tymczasowej delegitymizacji - mamy gubić się w informacyjnym szumie tak długo, aż na reakcję będzie za późno. Póki co: "nie przesadzaj".
Diagnozę tę ewidentnie zaakceptował dzisiaj Krzysztof Stanowski, wywołując kąśliwe komentarze tych, którzy cały czas od niej uciekają. Część z nich nie potrafi jej przyjąć, bo wciąż utożsamia ten post-liberalny reżim z jego liberalną maską - z hasłami, które dobrze im się kojarzą, choć nie mają już nic wspólnego z polityczną rzeczywistością. Gorsi są ci, którzy robią to wyłącznie po to, by utrzymać wizerunek zdystansowanych cool-cyników, ludzi "ponad tym wszystkim", na luźnej szelce - tak już bywa, że największe pipki chadzają w najbardziej szeleszczących skórzanych kurtkach, a wyciąganie średniej z opinii wszystkich wokół nie gwarantuje wcale odkrywania Prawdy. Ostatecznie to Stano ma dziś rację - oni nie.
Celem Tuska jest eliminacja rzeczywistego pluralizmu politycznego z naszego systemu. Wykorzystuje do tego techniki, które niczym nie różnią się od stosowanych przez reżimy klasyfikowane jako autorytarne, choć techniki te stosowane są, póki co, bardziej punktowo. Anarchia, przemoc, dezinformacja, zastraszanie - to wszystko narzędzia służące jednemu: zachowaniu i ugruntowaniu władzy metodami pozademokratycznymi.
Nie istnieje granica, której Tusk nie przekroczy. Przekroczył ich już tak wiele, że grożą mu autentyczne konsekwencje karne, lata odsiadki - jemu i całej jego wierchuszce. Wiele osób powątpiewa, czy w III RP taką odpowiedzialność da się w ogóle wyegzekwować. Tusk ewidentnie kalkuluje, że nowa rzeczywistość polityczna otwiera tego typu furtkę - zrobi więc wszystko, by ją zamurować. Zwłaszcza że zmienia się układ geopolityczny i chwiać zaczyna się to, co dotąd gwarantowało mu absolutną nietykalność.
Politycy, którzy nie godzą się na tę systemową zmianę, muszą wyjść z wygodnej roli, w której spędzili ostatnie lata - roli komentatorów. Konieczna jest organizacja i twarda polityczna odpowiedź, oparta na czymś więcej niż przemowy i perory o posiadaniu racji. Pogadanki o "resecie" są urocze, ale niezbyt przystają do rzeczywistości.
Jesteśmy świadkami zmiany ustrojowej, której większość Polaków wciąż nie dostrzega. Zegar tyka, ale ten proces wciąż można zatrzymać.