Cemal Süreyya ne güzel kaleme dökmüş;
"Ne kalem yazdı halimizi,
Ne de cümleler anladı bizi,
Ünlem şaşkın,virgül eğri;
Bir noktaya gizledik dertlerimizi.."
"Bir şeylerden kaçar gibiyim.Soluk soluğa ama hiçbir şey anlatmayacağıma yemin etmiş gibi sakinim.Gitmek istedigim bir yer yok ama kalmak istemediğimden eminim.Sadece biraz olsun herkesin ve şeyin susmasını istedim.Kendimi duyabilmek için."
İnsanı en çok "yaşanmamış ama yaşansa nasıl olurdu" diye iç geçirdiği düşünceleri yorar.
Hayal ettiğin her an zamanla gerçekmiş gibi algılanıp bazen dünyanın en mutlu insanı yaparken bazen de üzüntüden kederden yavaş yavaş tüketebiliyor.