♪ 𝐕𝐞𝐫𝐧𝐨𝐧

ꕥ — เวอร์นอน แฮริงตัน ° ☀︎︎ 𝐎𝐫𝐢𝐠𝐢𝐧𝐚𝐥 𝐂𝐡𝐚𝐫𝐚𝐭𝐞𝐫

[อต @ottistt]

แกเรางง5555 ดูงานเราดิแต่อาจารย์ชมอะ😭😭😭😭😭จะร้องไห้ละ

[Andrew @ofpinkhoodie]

⠀

แจ็คควิลล์ ทำให้แอนดี้นึกถึงหมาโกลเด้นจำนวนครึ่งโหลที่เขารับหน้าที่ดูแลมัน — กระ���ือรือร้น พลังเหลือ และเป็นมิตร

[‎‏𝐊𝐨𝐛𝐞 @OfKingKobe]

#OfKingKobe ϟ

𝐈𝐍���𝐓𝐀𝐆𝐑𝐀𝐌 𝐒𝐓𝐎𝐑𝐘

Good Night🏃🏻

[Andrew @ofpinkhoodie]

“เราไม่ใช่พระเอก เราซวยแล้วซวยเลย เพราะงั้นนายเลิกไปจุ้นเรื่องชาวบ้านได้แล้ว” อลันเคยบอกเขาแบบนั้น แอนดี้ไม่เข้าใจนักหรอก — แค่คิดว่า ถ้าสังคมคิดแบบนี้หมด ไม่เข้าไป “จุ้น” ให้���ูกเรื่อง แบบนั้นก็น่าเศร้าแย่น่ะสิ

[kenj @jungwooyy]

ความในใจนศปี4

[♪ 𝐕𝐞𝐫𝐧𝐨𝐧 @_LargeLizard]

@OfKingKobe — คุณชอบไปพวกงานดนตรีไหม ผมมีบัตรโซนหน้าๆน่ะ เผื่อว่าคุณสนใจ มีอยู่อีกสองใบแน่ะ" แทบจะยื่นใส่มือให้ตามไอศกรีมไปติดๆ

แต่ไม่ล่ะ แค่คิดเฉยๆ

[♪ 𝐕𝐞𝐫𝐧𝐨𝐧 @_LargeLizard]

@OfKingKobe "อ้อออ ใช่เลย ผมอยู่ถัดจากตรงนี้ไป 3 บล็อกเอง" ว่าพลางยื่นอันหนึ่งอันให้ตน อีกอันให้เบค่อน ตามด้วยของคนหน้าใหม่ที่พึ่งรู้จักกัน

ถ้าเบค่อนไม่ได้กินสิ โดนวิ่งพันอ���กรอบแน่ แม้ในใจจะรู้สึกช้าไปบ้าง ที่เผลอเอาให้เจ้าตูบก่อน

แต่ก็ไม่ทันแล้วแหะ

"เอ้อนี่ คุณโคบี้—

[♪ 𝐕𝐞𝐫𝐧𝐨𝐧 @_LargeLizard]

@OfKingKobe “คุณเอารสไหนล่ะ สั่งได้เลยนะ” เวอร์น่อนยิ้มกว้าง พอๆกับเจ้าสี่ขาที่นั่งลิ้นห้อยอยู่ข้างๆ

[♪ 𝐕𝐞𝐫𝐧𝐨𝐧 @_LargeLizard]

@OfKingKobe แต่ดูเหมือนว่าเบค่อนจะไม่ยอมอยู่นิ่งเพราะทิศทางที่เดินตรงไปนี้เป็นที่ประจำของเขากับเจ้าหนุ่มน้อยนี่

หลังจากจับมือเขย่าโดยไม่ถามไถ่ก่อนเพราะเขารู้ดีเช่นกัน ว่าอาจถูกลากตัวไปด้วย

"เบค่อนน เดี๋ยวก็ได้กินแล้ว ชู่ววว"

"ช็อคโกแลตชิพ 2 โคนครับ" เมื่อถึงรถไอศกรีมคันเล็กก็สั่งทันที —

[Andrew @ofpinkhoodie]

⠀

ตั้งแต่รู้จักกับเวอร์นอน แฮริงตัน — และสถานียามดึก ชีวิตของเขาก็มีสีสันเพิ่มกระจึ๋งนึง

[♪ 𝐕𝐞𝐫𝐧𝐨𝐧 @_LargeLizard]

สายตาเวอร์น่อนปิ๊งๆเก่งมาก 🥺✨

[♪ 𝐕𝐞𝐫𝐧𝐨𝐧 @_LargeLizard]

@ofpinkhoodie เลือกน้ำหอมด้วยกันไหม" เขามองด้วยตาเป็นประกาย แม้จะไม่ได้ติด���่าต้องเดินเที่ยวกับใครประจำ แต่อย่างน้อยการมีเพื่อนไปด้วยก็คงน่าสนุกมากกว่า

โดยเฉพาะอย่างยิ่ง กับแฟนคลับตัวยงของแอเรียล

[♪ 𝐕𝐞𝐫𝐧𝐨𝐧 @_LargeLizard]

@ofpinkhoodie ก็ดูจะไม่เกินมือเวอร์น่อนไปเลย

เว้นเสียแต���ว่ามันคงแลกมากับความซุ่มซ่ามเล็กๆในชีวิตประจำวัน ซึ่งเขาก็ไม่เคยคิดมากเรื่องนี้เลยด้วยนี่สิ

เขารับบัตรคอนเสิร์ตเข้ามาเก็บใส่กระเป๋าเหมือนเดิม อุ่นใจยิ่งขึ้นกับโซ่ที่คล้องไว้กันหล่น

ก็ของสำคัญนี่นะ

"นี่ ถ้าเย็นนี้นายว่าง เราไป—

[♪ 𝐕𝐞𝐫𝐧𝐨𝐧 @_LargeLizard]

@OfKingKobe "นี่ ไหนๆคุณก็ช่วยจับ(?)เบค่อนของผม ให้ผมเลี้ยงไอติมไหมครับ เอ๊ะ ว่าแต่คุณชอบกินไอติมรึเปล่านะ"

แม้ท่าทางของเจ้าตัวจะดูล่กไปหมด แต่ก็ดูไร้จุดประสงค์แอบแฝง โดยเฉพาะกับแววตาทั้งสุนัขและเจ้าของ ช่างคล้ายกันจนเหมือนเป็นพี่น้องอย่างไง อย่างงั้น

[♪ 𝐕𝐞𝐫𝐧𝐨𝐧 @_LargeLizard]

@OfKingKobe "เด็กดี นั่งรอก่อนเร็ว" ขนมที่พกติดตัวมาหย่อนลงให้กินถึงปากเมื่อเห็นว่าเบค่อนไม่ได้ทำตัวซุกซนใส่ใคร

"เอ่อ.. ขอโทษด้วยนะครับ พอดีผมจับเชือกไม่ทันน่ะ" เวอร์น่อนยิ้มแห้ง ก้มหัวปลกๆกับคนที่กำลัฃนั่งอ่านหนังสืออยู่ตรงหน้า พร้อมกับเกาท้ายทอยแก้เก้อ

—

[‎‏𝐊𝐨𝐛𝐞 @OfKingKobe]

#OfKingKobe ϟ
with @_LargeLizard
📍Vermont Square Park

วันนี้โคบี้เลือกที่จะเดินเล่นพักผ่อนอยู่กับตัวเองบ้าง เผื่อได้พบใครใหม่ๆ ที่เขาไม่เคยรู้จักมาก่อนคงเปลี่ยนบรรยากาศจากการซ้อมในยิมที่มีแต่คนรู้จัก หรือไปแฮงค์เอาท์กับเพื่อนฝูงได้บ้าง

เขาเดินมาถึงสวนสาธารณะเวอร์มอนท์—

[‎‏𝐊𝐨𝐛𝐞 @OfKingKobe]

#OfKingKobe ϟ

"เฮ้ ขาดคนไหม?" โคบี้เอ่ยถาม เมื่อวันนี้เขาไม่ได้อยู่ที่ยิมของตัวเอง แต่แวะมาหาเพื่อนร่วมวงการที่อีกยิมหนึ่งแทน

แอชคือเพื่อนที่ว่า, อเมริกันผิวดำที่มีแพชชั่นแรงกล้าเกี่ยวกับการชกมวย ถึงแม้จะเริ่มชกทีหลังและชกกันคนละรุ่นน้ำหนัก แต่พวกเขาก็มีมิตรภาพดีๆ ระหว่างกัน—