شغل و درآمد، رژیم، روابط، سلامت روان، تفریح، ورزش، معاشرت، پ��شرفت شخصی
هر کدوم اینا خودش کلی انرژی میبره چجوری آدم به همه باید برسه خدایی، ما برای این اوضاع تکامل پیدا نکردیم بخدا
نگاه کردن به آسمون وقتی برف یا بارون میاد، لذت بردن از ابرا جوری که آفتاب از بینشون رد میشه، لذت بردن از خنکی هوا و بادی که میوزه، برگایی که روی زمین ریخته، نم بارون، همراهی با آدمای مورد علاقت، غرق در موسیقی شدن
چقدر سخت و نادر شده زندگی در این لحظات
یه پارادوکسی هست، وقتی بخوای عمیق فکر کنی و جوانب همه چیو در نظر بگیری نمیتونی مطمئن راجع به چیزی صحبت کنی که باعث میشه حرف هات خریدار نداشته باشه هرچند که صحبت هات درست تر از کسی باشه که سطحی و مطمئن حرف میزنه
انگار مردم فقط دنبال کسی هستن که بار مسئولیتشون رو کم کنه هرچند الکی
«لجبازی و اذیت میکنن چون ناخودآگاه میخوان اطرافیانشون رو توی دردی که میکشن سهیم کنن»
چقدر ناراحت کننده و چقدر نامردانه، الان وقتش نبود یه آدم رندوم این حقیقتو بهم بگه
قدیم آدمایی که واقعا یه چیزی میدونستن کتاب مینوشتن، آدمایی که واقعا هنر داشتن فیلم و آهنگ درست میکردن و نقاشی میکشیدن
همه چیز روشی برای کسب درآمد نبود و ارزش داشت
حالا میگی روی همه اینا یه هوش مصنوعی هم اومده؟
امیدوارم به جایی نرسیم که پیدا کردن اثر خوب سخت ترین کار بشه
همیشه با تصاویر ارتباط خوبی داشتم، احساساتم رو به شکل یه تصویر معمولا تشبیه میکنم و الان که اکانت قدیمی پینترستم رو دیدم واقعا چیزایی توش سیو بود که به تازگی درونم فهمیدمشون
شاید اگه روزگار جور دیگهای میگذشت نقاش خوبی میشدم