ممکنه یک کسب و کار با شکار فرصتهای بیزنس، در مقاطع مختلف موفق بشه.
اما چیزی که موفقیت رو ماندگار میکنه، ��یزنس نیست؛ سازمانه!
شرکتها با فرصتها رشد میکنن،
اما با #فرهنگ ماندگار میشن.
به یه جایی میرسی که آرومتر میشی، کمتر توضیح میدی و کمتر وارد رقابتهای بیمعنی میکنی خودتو، چون دیگه ارزشت رو از تایید دیگران نمیگیری.
و شاید مهمتر اینه که میفهمی آدمها همیشه حرفهای ما رو یادشون میره، ولی حسی که کنارشون ساختیم رو به یاد میارن.
مثل امینت، درک شدن و…
آلودگی این روزهای تهران فقط نفسهامون رو نمیگیره؛ یادمون میندازه اگر هرکدوم سهم خودمون رو جدی نگیریم، هیچ شهری نجات پیدا نمیکنه.
کیفیت هوا تصادفی نیست؛ حاصل انتخابهای ماست. از همین امروز باید مسئولانهتر زندگی و تصمیمگیری کنیم.
خستگی ذهن رو با فعالیت بدنی میشه در کرد؛
و خستگی از فعالیت بدنی رو با استراحت و خواب؛
اما ما و��تی ذهنمون خستس سعی میکنیم با خواب جبرانش کنیم و ذهن بیدار میمونه و بیشتر خسته میشه،
بماند نشخوار فکری و استرس بیشتر و اینا…
پ ن؛ بخشی از گپ و گفت با بابک
@BZPanah
بیایید واقعبین باشیم:
ما از کارفرماها میخوایم انسانی تصمیم بگیرن.
ولی سیستم چقدر داره انسانی حمایت میکنه؟
الان وقت بازطراحی جدیِ مدلهای حمایتیه.
اگه قراره هزینهی بحران فقط روی دوش شرکتها و آدمها باشه،
اسمش حمایت نیست؛ یه جاش خالیه.