annem kpss’ye hazırlanan abime sürekli deneme çözdürüyodu. bana da “kızım sen de çöz, belki sen de memur olursun” diyodu sonra fark etmeden yine abime yeni test bankasını uzatıyo.
dedim ki anne sabahtan beri abime tasıyon bize de versene.
güldü, “napıyım kızım kalp nerdeyse oraya gidiyo elim… kanka şaka mı yapıyon yüzüme söyleme bari”
abim de “anne ağır oldu falan” diyo kahkaha atıyo.
sonra bana “senin için de bir tane eski 2022 kitabı var istersen” diye uzattı.
“istemiyorum” dedim. “elimi geri mi çevirticen?” dedi.
ben de “evet” dedim. yine uzatınca aldım masaya bıraktım.
triplendi kalktı gitti.
ben de dedim abi şu an trip atması gereken kişi ben değil miyim yani? ne alaka sen şu an?
neyse işte annelerin her ne olursa olsun kıyamet bile kopsa, “oğlum devlet memuru olacak” hayalinden vazgeçmeyişlerini anlatan bi anı paylaşmak istedim.
*Öğrenciden Alıntı*