Kız arkadaşımın kıyafetlerinde bu lekeler hiçbir açık neden olmadan ortaya çıkmaya başladı. Bir kızın kıyafetlerinde bu çizikleri görürsen, hemen kaç
Hey @grok, onlara sebebi açıkla
Dolayısıyla 18 Mart'ta Mustafa Kemal'in rolü var mı yok mu sorusu pek anlamlı değil.Gelibolu yarımadasının büyük bölümünden sorumlu(kara muh. de Kuzey ve Güney grubunun alanı)Maydos Müfrezesi komutanından bahsediyoruz.Yrb.Mustafa Kemal Bey muharebelerin en başından beri içinde
@Huseyin_Fazla Anıl gibiler göstermelik saygı altında tek elleşmeyi savunur, başka görüşlere tahammül edemezler. Cevabınızı çok hafif vermişsiniz.
Saygılar, selamlar.
Gelibolu yarımadasında çıkarma yapılabilecek yerler çok sayıda olmakla beraber, Seddülbahir sahillerinin (S, V, W, X ve Y) ana çıkarma yeri olacağı belliydi aslında. Çünkü Çanakkale boğazı'na yakın, geride Alçıtepe Kilitbahir platosu var, Boğaza hakim yükseltiler. Kontrolleriyle Rumeli tarafındaki tabyalar susturulabilir. Daha yüksek olduğu için Anadolu yakasına da hakim. Donanmayla işbirliği açısından da daha uygun.
Çıkarma için uygunlukta sonrasında Arıburnu geliyor.
Liman Paşa'nın göremediği buydu. Sahile düşman çıkarılmamalıydı.
#1DSnotları
Bir muharebenin tam anlamıyla anlaşılması o sahayı adım adım gezmeden mümkün değildir. Harita üzerinde gösterilen, uydu fotoğraflarında gördüğünüz, ceridelerde anlatılan yerlerin, çarpışmaların bizatihi olduğu yerlere ayak basarak o hissi izleyicilere aktarmak görevimiz��@HarpCografyasi @MurettepMufreze @MSuleymanDuman
Polatlı'ya Doğru yürüyen askerlerin ilerisinde görülen tepe Karatepe'dir.
O dönem için askerlerin kullandığı mavzer tüfeklerinin etkili menzili azami 400 m.dir. Türk topları için ise ortalama 6-7 km diyebiliriz.
Şimdi gelelim fotoğrafa;
Fotoğrafta Karatepe'ye doğru yürüyen Yunan askerlerinin Karatepe'yi savunan Türk birliklerine mesafesi yaklaşık 9 km. dir.
Genel askeri kurala göre yaklaşma yürüyüşü yapan birlikler düşman tehdidi yoksa öyle sürünerek falan ilerlemezler. Biraz da dağınık giderler ki her ne kadar tüfek mermisi menzili dışında olsalar da top mermileri üzerlerine düşebilir. Toplu hedef teşkil etmemek için bariz dağınık yürüyorlar.
Önce bu fotoğrafı cevapla sonra diğer fotoğraf üzerinden konuşur ve yorum yaparız.
@burak_turna 1. DS Avrupa cephesi diye bir cephe yok, yarı cahil etkileşim için yazıyor bu herif. Batı cephesinde ise hiç bir siper sağlam değildir, çünkü çoğu tarım arazisi olarak kullanılmıştır. Günümüzde yok o yüzden savaş olmadı demek olsa olsa yarıdan tam cahilliğe terfidir.
@MustafaEkkin Nasıl yazacağımı sana sormam, uygun olduğu şekilde cevabını alırsın. Kaynak olarak Google çeviriye alışkın olduğun için kitaplar, ansiklopediler sana kaşıntı yapıyor olabilir.
@MustafaEkkin İstiyorsan kitabı al oku, orada kaynakları göreceksin. Evde hırsından kudurup bir şeyi kanıtlayamayınca bezelye beyninle cevap yazma yarışına girme. Sevmiyorsan sevme ama açık şekilde birilerini kötülüyorsan, yalan iddia atıyorsan burada ağzının ortasına cevaplara hazır ol.
@gelibolu2015 Hocam Allah aşkına böyle yapmayın, net bir şekilde konuşmak lazım ki bu adam yetersiz ve cahil.
Olayın bütününe bakmadan 1. Derece dediği belgelerle 'ilim' yapıyor.
Siz de kalkmış McLaurin diyorsunuz :D Allah aşkına fark eder mi bu herif için.
@MustafaEkkin Komiksiniz gerçekten :D
Almanca bir belgeyi Google çeviri ile okuyup açık yakaladım işte en iyi kanıt budur demeniz gerçekten bu konudaki yetersizliğinizi gösteriyor. Başka kimse tenezzül edip yazmamış, ben bilin diye söylüyorum. Yetersizsiniz ve bir seyi kanıtlayamadınız.
Anadolu liseleri, 1980’ler ve 1990’larda Türkiye’de sosyal hareketlilik ve kamusal başarının simgesi haline gelmişti. Yabancı dilde eğitim, sınavla öğrenci alımı ve güçlü öğretmen kadrolarıyla bu okullar uzun süre “fırsat eşitliğinin kapısı” olarak görülüyordu. Fakat eğitim sistemindeki değişimlerle birlikte birçok Anadolu lisesi sınavsız okullara dönüştü.
Bugün “eski Anadolu lisesi ruhu”, özellikle 90’larda bu okullarda okuyan kuşaklar arasında bir nostalji unsuruna dönüşmüş durumda. Bu nostalji, sadece bir okul türüne değil, aynı zamanda kamusal eğitimin saygın ve sınıfsal geçişkenliğin mümkün olduğu bir döneme duyulan özlemi yansıtıyor.
ŞİMDİ YAPILANLARDAN GURUR DUYUYORSAK, GEÇMİŞE DE VEFA ve SAYGI GÖSTERMEK ZORUNDAYIZ‼️
Toplu iğne bile imal edilemezken;
⚔️ 1939’dan itibaren 1’inci grup “Ay sınıfı denizaltılar”
⚔️1974’den itibaren 2’inci grup “Ay sınıfı denizaltılar”
⚔️ 1977’den itibaren “Doğan sınıfı hücumbotlar”
Gölcük ve Taşkızak Tersaneleri’nde yabancı teknoloji transferiyle, yerli katkıyla üretilmişlerdi.
⚔️ Ayrıca yine 1971’de milli imkanlarla inşa edilen Berk ve Peyk refakat muhripleri milli gemi inşa sanayimizin öncüleri idi.
��️ Sözün özü; mevcut teknolojik kabiliyet onlarca yıllık emeğe dayanıyor.
⚓️ Bugün ulaştığımız imkan ve kabiliyetimizin yanında yapılan üretim çok küçük, önemsiz gibi görünebilir ve gözardı edilebilir ama; 54 sene önce örneğin henüz renkli televizyon Türkiye’de yok iken gemi üretimi yaptığımızı unutmamak lazım.
⚓️ Milli gemi projeleri de Atmaca güdümlü mermisi ve Akya torpidosu da son 15 yıl ile sınırlı değildir.
⚓️ Ada sınıfı korvet ve silah sistem projeleri 1990’larda, TCG Anadolu’nun projesi ise 2000’den önce başlamıştır.
⚓️ Bir dönemi siyasi amaçlarla yüceltmeye çalışırken, bugünün temelinin atıldığı daha önceki dönemleri de küçük görmemek gerekir.
VEFA VEFA VEFA ‼️