O yüzden bölüm kötü değildi, hatta malzemesi çok güçlüydü ama garip bir olmamışlık hissi bıraktı. Normalde Daha 17 izlerken bölüm beni içine çekiyor, bu sefer ben bölüme girmeye çalıştım. Aradaki fark da sanırım tam olarak bu #daha17
Bu bölümde aslında çok güzel ve çok ağır sahneler vardı ama nedense hiçbiri bana dokunmadı, ne güldüm ne ağladım, hatta bölümün ortasında telefona baktım, kalkıp evin içinde dolandım, ilk defa kendimi bölümün içinde hissedemedim. Aras vurulmuş, teoman’la belki de bugüne++
Sanırım sorun ne yaşandığında değil, bize nasıl hissettirildiğinde, büyük olaylar vardı ama o olayların duygusunun içinde yeterince kalamadık. Sahne daha içimize oturmadan başka bir şeye geçildi, bazı duygular anlatıldı ama yaşatılmadı
Bu ne lan teo abisinin başında oturmuş gülümseyerek sohbet mi ediyor…bizim çocuk büyümüş ya. “Ben bunu kendim dövüyorum diye başkaları da dövebilir sanmayın” evresine geçmiş sarı papatyam #daha17