شب خواب دیدم سال ۱۴۰۳ سال " سلام " است. راه خوشبختی و رفاه و نجات مردم ایران اتحاد و همبستگی همدلانه و با مهر است. ۱۴۰۳ از لحظه ای که چشم باز میکنیم تا آنگاه که بخواب میرویم ، از زن و مرد ، پیر و جوان ، غریبه و آشنا به هرکه می رسیم " سلام " کنیم.
از ازل تا ابد لعنت تمام ستمدیدگان و بهناحق کشتهشدگان بر تمامی سیاستمدا��ان دغلباز و منفعتجو و حقستیزی که آگاهانه یا ناآگاهانه در خدمت تاریکیاند...
و پیروزی شیرین را به نابودیای تلخ بدل سازد.
اینجاست که آدم عاقل دنبال چارهای با همان نتیجههای خوب و عاری از پیامدهای ویرانگر برمیآید. اینجاست که اگر خوب بیاندیشد به درون خود بازمیگردد.
برای پیروزی و بهروزی خود تلاش میکند و خود را از آتش سوزان دور نگهمیدارد.
چه خواستن و چگونه خواستن راز اصلی زندگی است.
برخی را تماشای رنج دیگران بیش از راحتی خویش خرسند میکند. این به مؤلفهای ذاتی در بشر که بایستی رام میشده و نشده است برمیگردد.
آنچه را باید در درون خود بیابند و اگر نمییابند جستجوگر و پدیدآورش باشند، در فروافتادن دیگران میجویند
مثلا با یک کنش ماورائی فرضی یا واقعی، کسی را که در سر راهت سنگ ریز و درشت میاندازد ، هلاک میسازی. به این پندار که سدی شکستهای،
اما عوارض پژواکسان و بومرنگی آن کنش، همچون تابشهای منفی از سوی بازماندگانش که در ید کنترل تو نیست ممکن است دودمانت را بباد دهد!!
کابوس سهمناک گذشتههای دور تعبیر میشود. از کوه سقوط میکنی و نجاتی نیست. دنیا و امکاناتش در دستان فاسدان و ستمگران و قاتلان جانی و دستان من بسته چون سنگی بر زمینِ یخبسته. اشک مظلومان روان و روانشان داغان؛ دلهای جلادان بسان آهن و سنگ خارا، سخت بیحس است. شکمها پر از حرام است.
که از طلوع هم خبری نیست؛ دیرزمانی است رفته در پی خورشید اما، ازین بیوفاییها که دید دل نگران است و سوی مردم من برنگشته هنوز.
مردمان زخمخورده از گرگ میشنما، هزار نفرین سختتر از فولاد، کردهاند نثار چوپانِ خود مصیبتدیده و بختبرگشته!!
کرمی کن ��دا که این گره کور، باز نگردد مگر
با آن که دلش برای عبادت و ریاضت میتپد، در حق شهروندی و حق زیستن در آرامش و نیل به خواستههای خود تفاوتی ندارند و خدا انسان را آزاد آفریده تا هرکس راه خود را برگزیند. چیزی که رژیم فعلی از ایرانیان دریغ کرده است.
امروز صبح در نمازم برای خوشبختی تمام ایرانیان شرافتمند دعا کردم.
ممکن است ساعاتی دیگر اینترنت قطع شود. برای آنانکه دسترسی خواهند داشت و برای آیندگان چند سطر مینویسم: این یادداشت یک ایرانی است که بنده خداست. زیست شرافتمندانه و انسانی اولین حق مسلم هر انسان است. ما در ایران از این حق تا میزان زیادی محروم هستیم. علتش ناکارآمدی و کارنابلدی حاکمان
فساد سیستماتیک در میان بسیاری از ارکان حکمرانی، ظلم و ستم فراگیر از طرف غالب حکمرانان است. در میان مردم نیز لقمههای حرام بسیاری را از ذات انسانی خود دور کرده است.
امروز مردم ایران به حق، خواستار زندگی آزاد و شرافتمندانه است. آنکه زندگی را در عیش و نوش و لذت میداند و میخواهد
نشانهها از زمان ظهور پیامبران مهم بودهاند. بیشترین تاکید به توجه به نشانهها در قرآن کریم صورت گرفته است. در زمان حاضر نشانهها را طوری میچینند که یا دسترسی به حقیقت راحتتر شود یا فریب دهند. به نشانههای چند روز اخیر توجه فرمایید.