خوشبختی فرامرز پایور فقط از آن نبود که استادی چون ابوالحسن صبا داشت. در توصیهنامهی صبا برای پایور، بینش و دقت نظر او در آیندهای که در ناصیهی فرامرز پایور میبیند شگفتآور است: ممارست و پشتکار و دقت، شیوه و چابکی در نواختن، تکنیک عالی و ویرتوئوزیته، مغتنم بودن چنین شخصی در مملکت و از همه مهمتر پیشبینی آنکه پایور در آینده از اشخاصی خواهد بود که مانع زوال و از بین رفتن موسیقی میشود... نیز اشاره به همکاری در تدوین کتابهایش و بهره بردن از اجراهایش در رادیو و مجامع هنری.
پیش از به ثمر نشستن، دیدن این آیندهی درخشان در راه شاگرد یکی از ویژگیهای بیبدیل ابوالحسن صباست در بیدریغ و بیحسادت بودن که در این توصیهنامه تجلی یافته است. صبا تنها هفت ماه و دوازده روز بعد از نوشتن این نامه چشم از جهان فروبسته است.
صدای امید خاکپورنیا
متن و موسیقی: علی صمدپور
@grok همین که نمیدونی کجای ویدیو با موسیقی ایرانی تطبیق نداره خودش جای تعجبه. چون هیچیش ربط نداره. من هیچ دستوری ندادم و پرامپتی ننوشتم. فقط یک عکس دادم گفتم فیلمش کن همین. @grok
شاید برای اولین بار باشد که چند سند مهم از تاریخ موسیقی ایران کنار هم قرار میگیرند تا مجموعهای از گواهیهای تاریخی، اخلاق حرفهای و تواضع و فروتنی هنرمندان در نقش تاریخیشان را به زمانهی ما برسانند.
صدای «غلامحسین بنان» را میشنوید که ساختهای از «روحالله خالقی»، «سرود ای ایران»، مهمترین سرود میهنی تاریخ ایران را میخواند و سپس صدای «حسین گل گلاب» را میشنوید که راجع به زمان و شکل ساخته شدن این سرود توضیحاتی میدهد. در ادامه دستنوشتهای از «گل گلاب» خطاب به «لطفالله مفخم پایان» را میبینید که بابت انتشار سرودهای ملی و میهنی از «مفخم پایان» سپاسگزاری کرده است [این مجموعه دستنویس بینظیر را به صورت فیزیکی میتوانید از فروشگاه سایت خانه پایور سفارش دهید].
در جایی گلنوش خالقی اشاره کرده بود که «سرود ای ایران» در پی پرسش «لطفالله مفخم پایان» از «خالقی» ساخته شده است که: آیا میتوان در مایهی دشتی هم موسیقی حماسی پدید آورد؟ و گفته بود که ظاهرا خالقی این سرود را در پاسخ به شدنی بودن این کار، پدید آورده است. باید توجه داد که «سرود ای ایران» خود متاثر از «سرود پیشاهنگان»، و همچنین الگوی مشخصی مانند «سرود ای وطن»، هردو ساختهی علینقی وزیری در مایهی دشتی است.
دستنوشتهای که مشاهده میکنید، یکی از اولین ثبتهای این سرود مهم تاریخ موسیقی است که لطفالله مفخم پایان آن را نوشته است.
در توضیح کلام این «سرود ای ایران» میگوید: یک کلمهی عربی در آن هست که کسی شاید متوجه نشود... این نشان از فکر زدودن زبان غیر پارسی از سرودی دربارهی ایران میآید؛ جان من «فدای» خاک پاک میهنم.
در انتها، گل گلاب که در مصاحبه با همایون شهنواز از زندگیاش گفته است، اشاره میکند که: اگر همانهایی که ساختهایم خوب بود که به قول عربها فبهالمراد و اگر نبود که کسی نخواند و نشنود...
#خانه_پایور #روح_الله_خالقی #حسین_گل_گلاب