من یک دخترم، 25 سالمه و مجردم، فکر میکنم دیگه آدم امنی تو زندگیم ندارم و جلو نزدیک ترین شخص های زندگیم هم خودمو باید سانسور کنم...
این روند فرسایشی هم داره کم کم نابودم میکنه، روزام خلاصه شده در کار و خونه و رسیدگی به امورات روزمره، شما چطور دوست عزیز؟
یه جا خوندم که؛
تو وارد زندگی بعضى آدما ميشى تا عشقى رو بهشون نشون بدى كه هيچ وقت تجربه
نكرده بودن...
در ادامه خودشون بهت نشون ميدن چرا هيچ وقت لياقتشو نداشتن…
وقتى تو شروع رابطه دختره ميگه من به فكر ازدواجم منظورش اين نيست كه تورو قرآن بيا منو بگير! منظورش اينه اگه ببينم مناسب آينده ام نيستى يا اختلاف نظر داريم ازت جدا ميشم وقصد ندارم با بلاتكليفيات بسازم.
ولى پسرا فكر ميكنن دختره ميگه يا منو ميگيرى يا رگمو میزنم🎀
@Masoumeh_Zero قبل و بعد رو نمیدونم، ولی مشابه تجربه دوستتون رو الان با دوست خودم دارم، اونم مثل شما همین کار رو کرد با من، ولی ذره ای به من فرصت توضیح ندا�� و من الان بشدت ناراحتم ازش که حس درک نشدن و ناکافی بودن بهم داد، صحبت رفع سوتفاهم میکنه از روی سوتفاهم نتیجه گرفتن اشتباهه
@BilahareMahali چون حال خوب ادم وابسته ی خاطرات خوبشه، حالا فکر کن اون خاطرات خوبش در زندگیش مدت طولانی ای با یک شخص بوده باشه، دیگه چی برای خوشحال شدنش میمونه وقتی که در افکارش و خاطراتش غرق میشه؟