Mental olarak kimseyi görmek, kimseyle konuşmak istemiyorum. İçime dönüp iyileşmeye ihtiyacım var. Zihnim yorgun. Sıradan olan her şeyin üzerine düşen ağırlığıyla savaşıyorum. Ama kimseye anlatamadığım için fiziksel olarak sürekli birilerinin hayatına dahil olmam gerek.
Özür diliyorum kendimden; tüm inanmışlıklar için, vazgeçemeyişler için, hak etmeyene verilen değerler, kendime saygısızlığı fark etmediğim ödünler, gereksiz b��yütülen hevesler,selam verilmeyecek yüze biçilen hisler, ruhuma duyduğum sayısız ihmaller için özür dilerim.