در شبی که نتانیاهو زیر زمین بود و پوریا زراعتیها زیر تصاویر اتاق جنگ اسراییل لایک میزدند، مردم تهران در خواب بودند و اندازه اسراییلیها هیجان نداشتند. یک ناظر تهرانی یقینا چیزی به مراتب کمتر از روزهای منتهی به چهارشنبه سوری( نه خود آن) شنید که آنهم صدای پدافند ایرانی بود.
نمیدانم حملهای که اسراییل مدعی آن است چه میزان خسارت زده، شاید کم و شاید زیاد اما در «جنگ تصاویر و روایت » احتمالا تصویر غالب ��ین چیزی است که برخی شبکههای عربی زدهاند و دستکم در تصویر و تا این لحظه هیچ شباهتی به حمله ایران به اسراییل نداشته است.
اگر ماجرا چیزی بود که ساعاتی پیش دیدیم و اگر نگوییم حمله ایران سنگینتر ومهیبتر بود، دو طرف حدی از همآ��ردی و موازنه را نشان دادهاند و خوشبختانه فشارها بر اسراییل موثر بوده و آن حملهای که میتوانست پاسخی شدیدتر و تنشی گستردهتر را به نمایش بگذارد، اتفاق نیفتاده است.
یکسال اخیر نشان داد هر دوطرف توان ضربهزدن به همدیگر را دارند، حالا باید امیدوار باشیم حالت پینگپنگی این حملات همینجا تمام شده باشد.