ناسیونالیسم مرامی اشتراکی است که به دولت قدرت فائقه میدهد. معالاسف در ایران ناسیونالیسم با پتریاتیزم یا وطندوستی خلط شده است. ناسیونالیسم فخر اردوگاه مصدقیون که مردم ایران اکنون استفراغ آن را زندگی میکنند یعنی حمایت از تولید ملی و اتکا به خود که بهای آن را مصرف کننده میسازد
بحث منباب الحاق مملکت کانادا که مشترکالمنافع با پادشاهی بریتانیا است و جزیره گرینلند تحت قیومیت پادشاهی دانمارک به ایالات متحده ترقی یافته است. اگر این سازواری فرجام یابد تاریخ خواهد نوشت همه چیز از یک شوخی در مهمانی شروع شد.
#canada#Trudeau#Trump#USA#Greenlandpurchase
پنج سال دیگر در سوریه میرسیم به لحظات ملکوتی «کار،کار انگلیس و آمریکاست و اینها را در دامن ما گذاشت» که دریغ از این که عزیزان من برادران خاورمیانهایی من، عزیزان من خواهران خاورمیانهایی من، ��ز خود و خریت خودتان است که از عقرب جراره به مار غاشیه پناه میبرید.
#MiddleEast
#Syria
حکایت کشورهای عربی از آغاز بهار عربی جالب است آنها که پادشاهی را مطرود کردند و اسیر دیکتاتوریهای نظامی یا سکولار شدند بع جنگ داخلی فرجام یافتند که زخمهای مادامالعمر دارد.
آنها که ناشی از مرزهای استعماری بودند میز قمار گروهای تکفیری و بنیادگرا در کازینو خاورمیانه شدند.
درخت مسموم جمالعبدا��ناصر شکوفه زد و میوههای اندیشه پانعربیسم آن، که در بهترین حالت جز یک ائتلاف دوساله مصر سوریه هیچ ثباتی نداشت، چیزی جز پناه بردن از یک تروریست به تروریست دیگر نبود برای اعراب نبود. این است فرجام کار طرد پادشاهی از سوی کشورهای عربی.