A Üssü 3

İşletme Mühendisi / Spor 🏀🏎

[A Üssü 3 @Anil_Arda]

Euro24 ve wc26 ikisinde de Barcelona’da bulundum kupayı aldılar. Benim zaten bilinen bir durumumdur bu diye yorumlamak istedim.

[A Üssü 3 @Anil_Arda]

Galatasaray duranı almış tarihte daha kötü yönetilen bir kulüp daha yok belli ki. 3 sene önce teteye salladığımla aynı yerdeyim MALSINIZ adam deli amk

[A Üssü 3 @Anil_Arda]

Aziz yıldırım da gitmiş veliefendiye, zaten Serdar adalı başkan. Dursun nerdesin dursun !!!

[A Üssü 3 @Anil_Arda]

Böyle bakınca da o haklıymış.

[A Üssü 3 @Anil_Arda]

Geliyor yaklaşmakta olan

[dr.zeynep 🩺 @zeynepgsaray]

Ünlü bir nörolog diyor ki:

Erken dönem demansın (bunamanın) ilk belirtisi unutkanlık değildir.

Herkes sanıyor ki demans önce hafıza kaybıyla başlar, ama gerçekte daha basit ve erken bir şeyle başlayabiliyor.

Bu işaret 45 yaş civarından itibaren fark edilebiliyor.

[A Üssü 3 @Anil_Arda]

Terimin videosunu izliyorum, evin harikalığından herhangi bir şeye odaklanmadım. Şöyle bir hayat gerçekten imparatorlara nasip olur gibi.

[A Üssü 3 @Anil_Arda]

Fenerim seni göndererek gsyi şampiyon yaptı geçen sene acayip topçuydun.

[De Marke Sports @demarkesports]

Edin Dzeko, Bosna Hersek'teki çocuklara muhteşem bir mektup yazdı.

"Bosna Hersek'teki sevgili çocuklar, sizin için bir mesajım var.

Hiçbir şey imkansız değil.

Hiçbir şey.

Bosna Hersekli olduğumuz için şanslıyız. Bunu hayalini yaşayan bir adam olduğum için söylemiyorum, ayrıca savaştan kurtulmuş bir çocuk olarak da söylüyorum. Bambaşka bir kaderim olabilirdi.

Saraybosna'daki o günler hakkında konuşmayı sevmiyorum ama o günleri anlamanız çok önemli. Başladığında 6 yaşındaydım. Sirenlerin çaldığı ilk anı hatırlıyorum. Annem beni aldı ve ayakkabılığın arkasına saklandık. Bu birinci gündü. Dört yıl boyunca sürdü. Ne olduğunu tam olarak anlamamıştık ama her günümüz korkunç geçiyordu. Evimiz kalmak için tamamıyla güvensiz hale gelince, dedemlerin yanına taşındık. 40 metre kare bir evde 15 kişiydik. Hepimiz yerde uyuyorduk.

Birlikte Monopoly oynardık. Dışarı çıkmak tehlikeliydi çünkü her yerde keskin nişancılar bekliyordu. Kuzenlerimle birlikte yere oturur, saatlerce oynardık. Sirenleri ve bomba seslerini duyardık. Bazen yer sallanırdı.

Oynarken birkaç dakikalığına savaşı unuturduk. Sadece bir anlığına çocuk olmamıza izin vardı.

Dışarıda futbol oynamak istiyorduk ama her gün dışarıda masum insanların ambulanslarla hastaneye götürüldüğünü görüyorduk. Peki ya bir çocuğu dört yıl boyunca bir evde nasıl tutabilirsiniz? Tabii ki tutamazsınız ve büyüklerimiz de bunu biliyordu. Nadiren de olsa etraf sakin göründüğünde, annem dışarı çıkmamıza izin verirdi. Çıkardık ve mahalledeki diğer çocuklarla futbol oynardık.

Annemin o anlara bakışlarını asla unutmayacağım. Yüzünde bir gülümseme vardı çünkü futbol oynarken beni görünce mutlu oluyordu. Ama gözlerine baktığımda da ne kadar korktuğunu görüyordum çünkü eve geri dönemeyebilirdim.

Zaman zaman suyumuz biterdi. Kovalarımızı alır ve sıraya girerdik. Elektrik yoktu, dolayısıyla asansör de. O kovaları taşırdık. Üçüncü kat, dördüncü kat... 6 kat daha kaldı... Saraybosna'daki en zayıf çocuk bendim. Yemek de bizim için problemdi. Ailelerimiz bunun için hayatlarını riske etti. Bazen yemek dolu kutular gökyüzünden bırakılırdı, sanki sihirmiş gibi... Nereden geldiğini bilmezdik, umurumuzda da değildi. Tatları inanılmazdı. Her gün aynı şeyi yediğinde, fıstık ezmesi gökten gelen bir hediyeymiş gibi oluyor.

Günün sonunda, bir şekilde hayatta kaldık. Geri dönüp baktığımda ne kadar güçlü olduğumuza dair şoka giriyorum. Küçücük çocuklardık. Onlarca masum insan öldü. Ne için?

Para için. Güç için. Ego için.

Yani hiçbir şey için.

Bugün haberlerde savaş gördüğümde berbat hissediyorum.

Bunun hiçbir yerde yaşanmasını istemiyorum.

Ama nedense yetişkinler bunu asla öğrenemiyor.

Savaş bittiğinde 10 yaşındaydım. Futbolcu olmak gibi bir planım yoktu. İmkansız geliyordu, bu konuda hayalim bile yoktu.

Her şey paramparça edilmişti. Futbolu sadece sevdiğim için oynuyordum. Babam eskiden ekmek taşırdı. Ben ilk kulübüme katılınca, işine aralar verir ve beni götürüp getirirdi. Yoldayken bana hep 'kibar ol, herkese aynı şekilde davran, nereden oldukları ve ne yaptıklarının önemi yok' derdi. Bunu asla unutmadım. O da alt liglerde futbol oynamıştı, benim kahramanımdı. Arabadan indiğimde bana muz verirdi ve 'iyi şanslar oğlum' derdi.

Hafta sonları televizyonda birlikte maç izlerdik. O dönemde Serie A en iyi ligdi. Shevchenko'yu duydunuz mu? Ona bayılırdım. İtalya'yı çok severdim. Dünyanın öbür ucundaki bir peri masalı gibi gelirdi. Orada futbol oynamayı hayal bile edemezdim. Zeljeznicar'ın A takımında futbol oynamak tek hedefimdi. Hocalarımdan biri bana Sheva diye seslenmeye başladı çünkü sarışındım ve çok gol atıyordum. Hoşuma gitmişti.

19 yaşındayken bir başka hoca geldi ve beni Çekya'ya götürmek istediğini söyledi. Bosna'dan ayrılmak istemedim ama oraya gidersem hayalimi gerçekleştirme ihtimalimin daha yüksek olduğunu söyledi. Dürüst olmak gerekirse hayalimin ne olduğunu bile bilmiyordum. Sadece daha iyi olmak istiyordum. Bedenimin en güçlü tarafı zihnim. Teplice'ye gittiğimde kendime şöyle dedim: "Edin, bu adamlardan daha çok çalışmalısın yoksa seni gönderirler."

Beni 25.000 Euro'ya almışlardı.

2 yıl sonra Wolfsburg'a imza attım. Milan'la karşılaştık, Sheva ile forma değiştim.

Sonra Manchester City beni 37 milyon Euro'ya satın aldı.

Sonra Roma'ya gittim.

Savaşta büyümüştüm. Gerçekten bir peri masalı yaşıyordum.

Hiçbir şey imkansız değil. Bosna'yı Dünya Kupası'na götürmek bile.

2014'ü hatırlıyor musunuz, çoğunuz doğmamıştınız bile. İlk kez Dünya Kupası'na o yıl gitmiştik. Hayatlarımızın en iyi günüydü.

Litvanya'daki eski bir stadyumda eleme maçı oynamıştık. Hakem son düdüğü çaldı, Bosnalılar sahaya girdi. 2 metrelik duvarı aşmışlardı. İçimden 'delirmişler' demiştim.

Sonra diğerlerinden daha yavaş şekilde koşan bir adam gördüm. Gözünde yaşlarla bana doğru geliyordu.

Babamdı.

'Baba, ne oldu?' dedim.

'Duvardan atlarken ayağımı incittim ama problem yok, acı hissetmiyorum' dedi.

Sarıldık ve ağladık.

Ne yazık ki Brezilya'da şans bizimle değildi. Bunu hatırlamıyorsunuz ama Nijerya'ya karşı bir gol atmıştım, sayılmalıydı. O gün VAR yoktu ve gruplardan bu yüzden elendik. Ama bizim küçük ülkemiz Maracana'da sahaya çıkmıştı. Dünyaya kim olduğumuzu göstermiştik.

Şimdi ise geri dönüyoruz.

Komik olan ne biliyor musunuz? Martta 40 yaşına girdim ve kutlamadım. Müslümanım, o dönem Ramazan ayıydı ve bizim de Galler ve İtalya karşısında bir işimiz vardı. Ben de şöyle düşündüm, madem öyle o zaman ben bu maçları partiye çevireceğim.

Galler karşısında 85. dakikaydı ve skorborda baktım, 1-0 gerideydik.

Tek hissettiğim şey panikti. Zamanımız bitiyordu.

Sonrasında bir korner oldu. Beni sıska bir adam marke ediyordu. 'Harika' dedim. Topu ağlara gönderdim, sevindim ve aklıma şu geldi: "Daha önce 4 kez seri penaltı atışlarına çıktım, hepsini kaybettim."

Şükürler olsun ki gençler nasıl penaltı atılacağını biliyordu. Biz veteranlar gibi çok düşünmüyorlar.

Sonra İtalya'yla oynadık. Donnarumma'dan korkuyordum. Çok büyük. Ona penaltılarda gol atıp atamayacağımı bilmiyordum. Sağ omzumu da incitmiştim ve kenara gelmiştim. İlk penaltımızı izleyemedim çünkü kolumu sargıya alıyorlardı. İzleyemedim ve golü attık.

O an dedim ki, belki de izlememeliyim. Sadece tribünün sesini takip edeyim. Halkımı dinleyeyim.

İtalya kaçırdı, taraftar golü attığımız andan bile daha çok ses çıkardı.

Sonra bir kez daha kaçırdılar. Sadece dua ediyordum. Gördüğüm tek şey hocalarımızın sırtlarıydı.

Esmir topu aldığında, hocamız da arkasını döndü ve 'Ben de izleyemiyorum' dedi.

Geldi, bana sarıldı. Kafalarımızı birbirimize yasladık, gözlerimizi kapattık ve sadece dinledik.

Sonra da duyup duyabileceğimiz en büyük gürültüyü duyduk.

Buraya gelmek hiç kolay olmadı. 40 yaşına geldiğinizde, sırtınız acı içinde bağırabiliyor. Siz de ağrı kesicilere koşuyorsunuz. Ama bedenim ne zaman bu işi bırakmak isterse istesin, her zaman kaçırdığım kutlamaları, ailemden uzak geçirdiğim o günleri, kaçırdığım yaz tatillerini düşünüyorum. Mental olarak bu çok zor. Eleştiriler hala can yakıyor ama sahaya çıktığımda hala çocuk gibi hissediyorum. Sizler gibi. Karnımda kelebekler uçuşuyor.

Eve her geldiğimde de şunu düşünüyorum: Değdi.

Her şey değdi.

Kötü anlar olmadan, iyi anlar gelmez.

20 yıldır Bosna'dan uzağım. Bosna'dan uzak kaldıkça, sevgim artıyor. Bu 20'nin 9'u İtalya'daydı. Çocuklarım Roma'da doğdu. Orası hala benim ikinci evim ama ne zaman Saraybosna'yı ziyaret etsem, annem yemek pişiriyor. Herkes orada. Ben de çok mutluyum. Bosna formasını giymek, kalbimi farklı attırıyor.

Halkım için oynuyorum. Saraybosna'nın sokaklarındaki çocuklar için oynuyorum. Sahip olduğumuz farklı kültürlerden ve farklı dinlerdeki insanlar için oynuyorum. Bizim ülkemizi güzel yapan şey bu. Hala bazı insanlar bizi ayırmaya çalışsa da...

Asla başarılı olamadılar.

Benim sayemde değil. Yetişkinler sayesinde de değil. Biz asla öğrenemiyoruz. Sizin sayenizde çocuklar.

Bana son bir iyilik yapın tamam mı?

Saraybosna, Roma ya da St. Louis, nerede yaşarsanız yaşayın; ister Müslüman, ister Musevi, ister Katolik, ister Ortadoks olun. Nereden geldiğinizi asla unutmayın.

Bosnalısınız. Dünya ayaklarınızın altında.

Hepinizi çok seviyorum.

Sevgilerimle,
Edin."

[A Üssü 3 @Anil_Arda]

Eskiden arada tweet atar kafa dağıtırdık şimdi onu da yapamıyoruz nasıl dağıtacağız bu kafayı

[A Üssü 3 @Anil_Arda]

Bu fenerin sarı forması çok güzel olmuş bayadır Galatasaray’ın böyle iyi forması yok.

[A Üssü 3 @Anil_Arda]

Avrupa’nın kahverengi kanalları?

[Hava Forum @HavaForum]

İstanbul boğazında alg patlaması yaşanıyor. Denizin rengi turkuaza döndü.

[A Üssü 3 @Anil_Arda]

Oğlum siz neden insanların maaş talebine sürekli laf ediyorsunuz ya. Kendi kıymetine yönelik fikri olan herkes sizin gibi vasatlardan çok önde. Değeri tartışın da insana laf etmemeyi de öğrenin. İnsanlar şans eseri daha uzun süredir hayatta diye kendinizi üstün görmeyin.

[Fatma @ftm_ktr]

Şimdi jr var jr var, bu jr yeni mezun sıfır tecrübeli mi yoksa 3 yıllık mide yakın olanından mı? Ona göre maaş isteğine yorum yapacağım :)

[A Üssü 3 @Anil_Arda]

Anlık geç kaldı verse ofsayt olacak malsınız hepiniz

[A Üssü 3 @Anil_Arda]

Aklı başında bir hoca 20 kişilik rotasyon var, her maç 5 oyuncu değişikliğinden iki kişi mutsuz kalacak 18 oyuncu var. İlk 11 maaş ortalaması Osimhen hariç 5 osimhenle birlikte 80 milyon Euro. (12 kişi). Tabi ki 18-25 arası oyuncular 1 milyon ve altına oynayacak.

[Forza Cimbom @forzacimbom]

Okan Buruk: "Transfer için kesinlikle yapacağız veya yapmayacağız demiyorum ama benim düşüncem yapmama yönünde. Bütün mevkilerde normalden de kalabalığız."

[A Üssü 3 @Anil_Arda]

@giallarossi 3 yıllık maliyet bence

[A Üssü 3 @Anil_Arda]

@NailG14 Lemina yok bu listede bir de

[A Üssü 3 @Anil_Arda]

Kerem transferine izin vereceğini tahmin etmek imkansız pazartesi demirkol anlatır hepinize dinlersiniz. Doyumsuz adamlar hala 5 transfer istiyor aynı ekip tete zaha ndombole sezonuna da alkış tutan ahmak sürüsü. Aziz yıldırım ve Ali koçun Fenerbahçelerinden de ders çıkarmıyorlar

[A Üssü 3 @Anil_Arda]

Son 30 yılda Galatasaray’ın çok daha başarılı gitmesi sonucu aslında Fenerbahçeli olması gereken bir kitle de Galatasaraylı oldu ve sosyal medyada acayip baskın haldeler. Galatasaray kulübünün geldiği liseyi yöneticilerini hiç bilmiyorlar mutluyum ki kulübü de bu kitle yönetmiyor

[A Üssü 3 @Anil_Arda]

@FritzFassbender Okan hocam da sever

[A Üssü 3 @Anil_Arda]

Dünden beri paylaşılıyor sarı kart diye bu nasıl sarı kart ya ayakla oynanan oyunda her ayak basma sarı kart olabilir mi burada yük bile yok.

[Hakem Hataları @hkmhtlr]

Yunus Akgün sarı kart olmalı.

[A Üssü 3 @Anil_Arda]

Fenerde 50 maça çıkmış 11 gol 5 asist yapmış akıl veriyor herkese fener efsanesi gibi. Kerem bugün olursa transfer bu istatistikleri bu sezon geçer. Efsane futbolcuymuş, yüklemsiz cümle kur önce sen. BALON

[Nexus Sports @nexustransfer]

Tümer Metin: "Kerem'in 'Çocukken Fenerbahçeliydim' demesine gerek yok. Ben Beşiktaş'tan Fenerbahçe'ye geçtiğimde işimi yaptım, takımı sahiplendim. Bunu yapacaksın."