@madbluei بجای نوار بهداشتی از پارچه استفاده کنید .
بنظر منم واقعا نیاز به اینهمه هزینه واسه یه کالای لوکس نیست ،مگه مادر بزرگامون اون موقع ها چیکار میکردن ؟
@AmirIranioic2@soha1031ka من والا از خدامه تو کشورم بمونم نرم تو غربت سگ دو بزنم آخرشم بخاطر جهان سومی بودن تحقیر بشم!ولی حیف که تو کشور خودم واسه استعداد و تلاش و جوونیم هیچ ارزشی قائل نیستن🤦🏻♀️
@Sinaxiomist @soha1031ka فدای سرت بالاخره هر کسی یه جور متفاوتی خوش میگذرونه دیگه، مهم اینه شاد باشی🥲کلا منظورم این بود تایم زیادی از روز رو تو خونه نیستین.
@fatisevda@soha1031ka تویی که با سیمکارت سفیدت میای اینجا تو توییتر زر مفت میزنی مشخصه تو ایران جات بهتره چون تو کشورای دیگه همون توالت هم نمیدن بهت بشوری بدبخت باید گدایی کنی تو خیابون،تویی که نه هوش درست حسابی داری نه عرضه کار همین ایران عزیزت جات بهتره مفت خور عرزشی.
دو سال پیش تو یه آزمایشگاه تو شهرمون کارآموز بودم ،بهم پیشنهاد دادن همونجا استخدامم کنن ،منه احمق اما رد کردم چون فکر میکردم لیاقتم بیشتر از این آزمایشگاه درب و داغون و این شهر کوچیکه.
حالا اما کنکور ارشد رو هواست و آرزوی تهرون رفتن من به آرزویی دور و محال تبدیل شده ،واسه برگشتن به اون آزمایشگاه و استخدام شدن باید ��لتماس کنم .
تو فکرمه یه ماه برم مجانی کار کنم بلکه دوباره بهم پیشنهاد کار بدن .
حقوقش ۷ تومن بیشتر نیست ولی چاره چیه؟
در ایران ادمهایی هستند، که همین دی ماه قبل،درمیان انبوهی از جنازه ها، دنبال بچه خودشان گشته اند، یک نفر نوشته بود، وقتی دنبال ��سد رفیقش میگشته، در یک کیسه سیاه جسد مردی را دیده، که گوشه لبهایش به طرف چشمان بریده شده بوده، با چشمانی به شدت بهم فشرده از درد، ترکیب خنده ای خونین با دردی وحشتناک، ومن از ان روز فکر میکنم، کدام پدریا مادر یا همسر یا معشوقی اورا تحویل گرفته واز ان روز تا بحال چگونه زندگی میکند، همچنانکه در یک ویدیو در درمشهد ، درمیان اجساد برهنه که با تجهیزات بیمارستانی وبا دستهای بسته تیرباران شده بودند، جسدی بود که هردوپایش طوری سوخته بود که از کیسه سیاه مثل دو کنده کج درخت اتش بجانی بیرون زده بود، بستگان او چطور زندگی پس از اورا تاب میاورند؟آن خانواده هایی که فرزندانشان در رشت درگورهای دسته جمعی دفن شده اند، انگار در مرگ نیز همچون زندگی، در میان دیوارهای سیمانی اسیرند، انها چطور با دقایق سنگین زیستن خویش مواجه میشوند؟ ان جوانانی که از وحشت رژیم با گلوله ای در تن درخانه ها ماندند، بی دوا ودرمان واز خونریزی وعفونت جان باختند چطور؟ایران ما چطور با این اندوه درهم تنیده باخشم خاموش ، با این درد سخت جانکاه، سر میکند؟
برای این وطن چه درمانی میشناسید دوستان؟
واقعیت این است که هر دقیقه ای که هریک ازما فارغ ازین تکلیف بنشیند، ان وطن، ان خاک عزیز، درقطعی اینترنت وبحران ویرانگر اقتصادی، در درد خویش بیشتر فرو میرود، نباید بگذاریم رمق مقاومت را ازدست بدهد و سر فکنده شود.باید بیندیشیم ودست به کاری بزنیم.