Ārash?

‏کسی که هیچکس نبود.

[Ārash? @ArashMim]

توییت خواندن را به توییت کردن ترجیح می‌دهم. :دی

[Ārash? @ArashMim]

مدت زیادی می‌شه چیزی توییت نکردم.
ولی امروز امیدوارم این موجی که در مسیر ایستادگی در برابر ظلم شکل گرفته سرانجام روشنی داشته باشه.
#Mahsa_Amini
#مهسا_امینی

[ヘラ @heraa_mo]

I have to die a little
Between each murderous plot
And when I'm finished thinking
I have to die a lot

[Ārash? @ArashMim]

"The lovers will rise up. And the mountains touch the ground."

[Ārash? @ArashMim]

به این فکر می‌کردم که مدت زیادیه آهنگ جدیدی بین چیزهایی که گوش می‌دم نیست. هر چی گوش می‌کنم رو سال‌هاست دارم می‌شنوم.
چی شد اون کسی که حوصله می‌کرد ساعت‌ها موسیقی نامطلوب بشنوه به امید یافتن قطعه‌ای که تکونش بده؟

[Ārash? @ArashMim]

بالاخره سریال آفیس رو هم تموم کردم. این مدت هر وقت حوصله‌ی چیزی نداشتم و فرصتی بود مشغول تماشای آفیس بودم. احتمالاً باید جایگزینی براش پیدا کنم.

[Ārash? @ArashMim]

@aghahoseyni نمی‌دونم کسی در پاسخ‌ها به این موضوع اشاره کرده یا نه، ولی این "گشادبازی" یک اصلاح پرکاربردتر قدیمی بوده که مربوط به بازی تخته‌نرده یعنی کسی که مهره‌های تک رو با فاصله می‌چینه و امکان از دست دادنشون و باخت رو افزایش می‌ده. کنایه از بی‌بندی و در این‌جا احتمالا ولخرجی داره.

[Ārash? @ArashMim]

@Ned_Ned_ خیر.

[Ārash? @ArashMim]

سخت می‌گذره.

[Ārash? @ArashMim]

"همه از مرگ می‌ترسند"، من از زندگی نکرده‌ی خویش.

[Ārash? @ArashMim]

@SmirAcoco البته با خریدنشون عملاً به صنعتی کمک می‌کنید که این بی‌گناهان رو این‌چنین اسیر کرده، جیب ظالم رو پر پول می‌کنید و باعث می‌شید این رویه رو گسترش بده و بی‌گناهان بیشتری رو به اسارت بگیره یا برای اسیر بودن «تولید»شون کنه.

[Ārash? @ArashMim]

در حقیقت «شادی» تا مدت‌ها کانسپت خیلی بیگانه و نامربوطی به نظر می‌رسید. خیلی خوبه که تونستم اون فروپاشی‌های پی‌د��پی رو پشت سر بگذارم؛ ولی فکر می‌کنم الان درگیر یک عموماً بد نبودنِ پی‌در‌پی‌م که با «خوب بودن» اختلاف معناداری داره.

[Ārash? @ArashMim]

تا جایی که الان حضور ذهن دارم شادی همیشه برام یه مفهوم انتزاعی و دور از دسترس بود، تلاشی هم اگر کردم صرفاً برای «غمگین نبودن» بوده، که فاصله‌ی قابل ملاحظه‌ای با «شاد بودن» داره.

[Ārash? @ArashMim]

همین توئیت ناپخته‌ی قبلی رو ارسال کردن برام با تپش قلب و حالت اضطراب همراه بود. از پس این حس وسواس و وحشت ثبت کردن افکار ناگهانی (شاید ثبت شدن بخشی از خودم) بر اومدن برام خیلی چالش برانگیزه. آیا در افتادن با این شکل وحشت‌هامون از اساس منفعتی داره؟

[Ārash? @ArashMim]

@Madmazelmusic نمی‌دونم به‌نظرم شما ق��یه رو به «شکل» تقلیل می‌دید و ماهیت رو نادیده می‌گیرید. اصل از اساس چیز دیگریه. مثلاً فردی با شکار مشکل داره چون درش موجودی آسیب می‌بینه نه چون فعالیت خسته کننده‌ایه، همین فرد ممکنه با شکار در مثلاً یک بازی رایانه‌ای خیلی هم حال کنه.

[Ārash? @ArashMim]

همین‌جوری ناگهانی با خودم فکر می‌کردم اگر به‌جای واژه‌ی «عقده» از معادلش «گره» استفاده‌ می‌شد برای عمومیت ماهیتش روشن‌تر نبود؟ و از بار نگاه ننگین به دچار عقده بودن کم نمی‌شد؟

[Ārash? @ArashMim]

@Madmazelmusic برداشت ما از مزه یک مسئله‌ی عینی نیست و فرد به فرد می‌تونه فرق کنه، اما در کل مسئله‌ی من چیز دیگه‌ایه. این‌که کانسپت آسیب نزدنه. وقتی آسیبی زده نمی‌شه تناقضش کجاست؟

[Ārash? @ArashMim]

@Madmazelmusic مثلاً من نوعی مزه‌ای رو می‌پسندم ولی نمی‌خوام برای خوشایند خودم در پروسه‌ی رسیدن بهش به موجودی آسیب زده بشه، حالا اگر راهی پیدا کنم که بدون آسیب‌رسانی به همون مزه برسم، چه تناقضی با کانسپت اولیه‌م وجود داره؟

[Ārash? @ArashMim]

فکر می‌کنم دلیل توئیت نکردنم یه جور وسواس کمال‌گرایانه برای نوشتن بوده، احتمالاً باید با شلخته‌نویسی و بی‌قیدی در نوشتن درمانش کنم.

[Ārash? @ArashMim]

چند ساله که فقط توییت می‌خونم و هیچ توئیتی نمی‌کنم دریغ از حتا منشن یا لایک، فکر کنم این وضع رو تغییر بدم یه مدت.

[Ārash? @ArashMim]

@Madmazelmusic کانسپت قضیه اینه که برای سیر کردن شکممون حیوانی کشته نشده باشه.