「アーサー・ペンドラゴン」

[King Of Knight] [TH/ENG]
ไม่ว่าจะเกิดอะไร ดาบของข้า จะอยู่เคียงข้างเพื่อปกป้องท่านเสมอ -DM เปิดอยู่เสมอครับผม- |

[ライダー @suesrepxecafii]

" ตัวผมที่ได้รับการเติมเต็มจนสมบูรณ์แบบ ไร้ซึ่งความคาดหวังใด ๆ ในจอกศักดิ์สิทธิ์

ผมน่ะ, เชื่ออยู่ตลอด และเชื่ออยู่เสมอ

เชื่อในความอบอุ่นของโลกใบนี้

และเชื่อในจิตใจอันดีงามของผู้คน"

—— ✘ ——

[「アーサー・ペンドラゴン」 @ArthurBotTH]

"เกียรติศักดิ์ของท่าน เรื่องการทำซ้ำเอกซ์คาลิเบอร์นั้นเลื่องลือนัก ให้ข้าคิดถึงท่านก็คงไม่แปลกกระมัง?"

[✦ 𝐌𝐨𝐫𝐠𝐚𝐧 @FaerieLandKing]

ถ้ามันเป็นอะไรที่สถุนต่ำทรามก็อย่ามาพาดพิงนามข้าจะได้หรือไม่ เจ้ามังกรแดงน่ารังเกียจ

[「アーサー・ペンドラゴン」 @ArthurBotTH]

'แต่อันนั้นมันยิงเอกซ์คาลิเบอร์ไม่ได้...!!!'

กษัตริย์ผู้ครองดาบตะโกนอยู่ในใจ นี่มันเกิดอะไรขึ้นกัน

หรือท่านพี่มอร์แกนจะปั๊มดาบเกรด c ไปขาย หาเบี้ยเลี้ยงอาณาจักร?!

[Richard I @r_coeurdelion]

“เรื่องแบบนั้นมันไม่น่าเป็นไปได้สิ!”

กษัตริย์ใจสิงห์เปิดเสิร์ชเอนจิ้น ตอกคีย์บอร์ดลงไปด้วยภูมิความรู้ที่จอกศักดิ์สิทธิ์ไม่น่ามอบให้ แต่ก็มี

จริงๆด้วย !!!!!

[「アーサー・ペンドラゴン」 @ArthurBotTH]

*ภูมิใจ*

[Richard I @r_coeurdelion]

“เอ็กซ์คาลิเบอร์ !”

[「アーサー・ペンドラゴン」 @ArthurBotTH]

"วันนี้เจ้าดูตื่นเต้นนะริชาร์ด? มีเรื่องอะไรดีๆเกิดขึ้นงั้นเหรอ?"

[Richard I @r_coeurdelion]

「กษัตริย์ใจสิงห์ ห่างออกไป 5 เมตรจากแผ่นหลังของราชาอัศวิน」

[「アーサー・ペンドラゴン」 @ArthurBotTH]

"จะว่าไปท่านก็ทำได้จริงๆนี่ครับ"

ย้อนรำลึกถึงครานั้นในอวาลอนเลอเฟย์
เมื่อหนึ่งจากไป กลับพบอีกสามเลยเชียว

"แล... ข้าคงมิปฏิเสธเรื่องอาเธอเรีย แต่ข้ากับนางเป็นคนละคนกันนะครับ ท่านพี่"

[✦ 𝐌𝐨𝐫𝐠𝐚𝐧 @FaerieLandKing]

"กล่าวเยี่ยงข้าเป็นเหมือนสิ่งมีชีวิตแตกหน่อ"

ราชินีดินแดนภูติถึงกับเดาะลิ้นแสดงอารมณ์เสียไปครู่หนึ่ง

"อย่าว่าแต่ข้า—เจ้าน่ะเข้าข่ายยิ่งกว่าข้ามากโข" ร่างสตรีหน้าเหมือนเต็มไปหมด

[「アーサー・ペンドラゴン」 @ArthurBotTH]

"วันนี้มีเทศกาลดนตรีรึครับ?"

[「アーサー・ペンドラゴン」 @ArthurBotTH]

ริชาร์ดกับมอร์เดร็ดทำอะไรกันนะ...
ดูเหมือนจะเกี่ยวกับตัวข้ายังไงพิลึก

แต่คงไม่เป็นอะไร หรอกมั้ง?

[「アーサー・ペンドラゴン」 @ArthurBotTH]

@Redknightmale "ไม่ไปช่วยมาสเตอร์ออกศึกเก็บของเข้าหน่อยหรือ"

เอามือวางบนหัว แปะๆ

[「アーサー・ペンドラゴン」 @ArthurBotTH]

@Redknightmale "เจ้าเดินตามข้ามาเช่นนี้ ไม่ไปทำราชกิจใดหรอกรึ.."

[「アーサー・ペンドラゴン」 @ArthurBotTH]

"ฮะๆ ท่านพี่"

"ก็ท่านงอกขึ้นใหม่มาเรื่อยๆเลยนี่ครับ...."

อีกไม่นานคงตั้งประเทศใหม่ได้อีกหนแล้ว

[✦ 𝐌𝐨𝐫𝐠𝐚𝐧 @FaerieLandKing]

"คำว่า'งอก'นั่นมันหมายความว่าอย่างไร... เก่งนักกับเรื่องที่ทำให้ข้าหงุดหงิดได้เสมอน่ะ"

[「アーサー・ペンドラゴン」 @ArthurBotTH]

"ไม่คิดเช่นนั้นหรอกครับ"

ราชาอัศวินยกมือขึ้นปรามและยิ้มจางๆ ก่อนพูดต่อ

"สตรีใดงดงามย่อมต้องเอ่ยว่างดงาม เสมือนดอกไม้ที่ได้ฟังคำหวานย่อมเบ่งบานอย่างงดงามที่สุด ข้าเพียงพูดเพื่อเอ่ยชมเชยเท่าน��้นครับ"

[「アーサー・ペンドラゴン」 @ArthurBotTH]

"ฮะๆ แม้นางจะพิษสงร้ายนัก แต่นางก็ปราดเปรื่องเยี่ยงมหาปราชญ์ แต่กระนั้นข้าก็ไม่คิดจะยอมนางง่ายๆหรอกครับ"

"และข้าเชื่อว่าผู้เป็นน้องของเจ้าคงมีหน้าตางดงามไม่แพ้ผู้พี่ที่รูปงามเช่นเจ้าแน่นอนครับ"

[「アーサー・ペンドラゴン」 @ArthurBotTH]

"นั่นก็ไม่ผิด ข้าเองก็มีอยู่เล็กน้อย.."

"แต่ท่านไม่คิดรึว่าไปถึงขั้นไฮดรานั้น นั่นอาจข้ามขั้นสายพันธ์ไปสักหน่อย"

จริงๆข้ามทวีปเลยมากกว่า ถ้าบอกว่าเป็นมังกรขาวหรือมังกรดำคงพอทำเนา คาดเดาได้

"อา.. แต่ถ้าเรื่องพิษสงร้ายกาจ พี่ข้าไม่เป็นสองรองจากใครแน่นอน"

[「アーサー・ペンドラゴン」 @ArthurBotTH]

"Moonlight Son@t@ ได้หรือไม่ เซอร์ทริสทัน"

[𝐓𝐫𝐲𝐬𝐭𝐚𝐧 @KnightLament]

วันนี้จะฟังเพลงอะไรดีครับ

[「アーサー・ペンドラゴン」 @ArthurBotTH]

"เมื่อท่านพูดมาเช่นนั้น ข้าก็เริ่มไม่แน่ใจแล้วครับ"

กุมคางครุ่นคิด

"นางอาจะเป็นลูกครึ่ง?"

[「アーサー・ペンドラゴン」 @ArthurBotTH]

"ข้าหมายถึงผู้เป็นพี่ของข้านี่เอง"

ว่าแล้วก็เอามือขึ้น��าปิดใบหน้าเล็กน้อย
ช่วงเวลาเหล่านั้นช่างลำบากเหลือเกิน

"หากฆ่านางแล้วหนึ่งครา นางอาจจะงอกเพิ่มมาอีกสองก็ได้ครับ..."

[「アーサー・ペンドラゴン」 @ArthurBotTH]

"ท่านพี่ทำให้ข้านึกถึงคราวที่มาสเตอร์พาไปที่ อวาลอน เลอ เฟย์ เลยครับ"

"งอกใหม่ได้เรื่อยๆ...?"

[「アーサー・ペンドラゴン」 @ArthurBotTH]

@r_coeurdelion "ไม่สวมอะไรเลยนั่นจะดูไม่น่าหวาดกลัวไปหน่อยรึริชาร์ด"

หัวเราะเบาๆ
แลเมื่อเห็นดวงตาเป็นประกายนั้นแล้วจึงไม่ได้พูดอะไรเพื่อขัด

"อ่า.. ถ้าเจ้าชอบและสบายใจก็ทำได้เลย"

จะจับแต่งองค์ทรงเครื่องอะไรก็คงไม่ว่าอะไรแล้วกระมัง
เป็นเช่นนี้แล้ว จะยอมตามน้ำลูกหลานตนเองเล็กน้อย��็คงไม่เป็นอะไร

[「アーサー・ペンドラゴン」 @ArthurBotTH]

@r_coeurdelion ราชาอัศวินระบายยิ้มจางๆ
แบบว่า .... ยิ้มแห้ง

"เจ้าว่าเหมาะกับข้างั้นหรือ?"

แม้จะเดินไม่ค่อยถนัดนัก แต่ก็ยอมสวมใส่และใช้ฝึกเดินอยู่ครู่หนึ่งอย่างไม่ถือสาอะไร

"ขอบใจเจ้ามากนะ"