AvaLoveCat

عادت به بدبختی بدتر از خود بدبختیه

[AvaLoveCat @AvaLoveCat7]

@soheili84 وطنم ،روز آزادی نزدیک است
#ما_ملت_کبیریم_ایران_رو_پس_می‌گیریم

[Reza Pahlavi Communications @PahlaviComms]

شاهزاده رضا پهلوی در دیدار با جمعی از نویسندگان و روشنفکران ایران‌گرا، درباره نقش اندیشه، قلم و فرهنگ در مبارزه برای آزادی ایران و بازپس‌گیری روایت ملی از گفتمان‌های مسلط بر فضای روشنفکری، رسانه‌ای و آکادمیک گفت‌وگو کرد.

در این نشست، شماری از نویسندگان از تداوم سنت
ایران‌گرایی و آزادی‌خواهی از دوران مشروطه تا امروز، نقش زنان و نسل‌های جدید در گسست از میراث فکری ۵۷، و ضرورت بازتعریف تصویر ایران در رسانه‌ها و فضای فکری غرب سخن گفتند.

آنان همچنین بر اهمیت تقویت شبکه‌های مستقل نویسندگان و روشنفکران، مقابله با کلیشه‌ها و روایت‌های تحریف‌شده از جامعه ایران و تفکیک حاشیه و هیاهو از گفتمان واقعی جامعه تأکید کردند.

[Reza Pahlavi Communications @PahlaviComms]

While the Islamic Republic pours billions into propaganda, Iran's Generation Z is responding with an act of defiance.

Across TikTok, young Iranians are singing along to "Pahlavi," using the song to express hope, resistance, and their vision for a free future.

More than a viral trend, these videos reflect a generation's determination to reject fear, reclaim hope, and express its belief that Iran can rise again, free and prosperous.

[Reza Pahlavi @PahlaviReza]

جمهوری اسلامی در شرایط ضعف شدید ساختاری و بحران مشروعیت، قصد پیشبرد و اجرای «کنوانسیون رژیم حقوقی دریای کاسپین» (کنوانسیون آکتائو) را دارد. این تلاش رژیم، بدون پشتوانه اراده ملت ایران و بدون تضمین روشن و کامل حقوق تاریخی کشور، اقدامی نگران‌کننده و تهدیدی جدی علیه منافع ملی ایران است.

بر اساس معاهدات ۱۹۲۱ و ۱۹۴۰ میان ایران و اتحاد جماهیر شوروی، رژیم حقوقی دریای کاسپین بر پایه حقوق مشترک طرفین و اصل توافق و منافع مشترک شکل گرفته بود.

پس از فروپاشی اتحاد جماهیر شوروی، کشورهای تازه‌استقلال‌یافته در «اعلامیه آلماتی» (دسامبر ۱۹۹۱) بر پایبندی به معاهدات شوروی سابق و تضمین اجرای تعهدات بین‌المللی ناشی از قراردادها و پیمان‌های آن توسط دولت‌های جانشین تأکید کردند.

بر همین اساس، هرگونه تغییر اساسی در وضعیت حقوقی این پهنه آبی راهبردی باید با توافق مشترک همه کشورهای ساحلی و با رعایت کامل حقوق ایران انجام شود.

با این حال، کنوانسیون آکتائو امکان ان��قاد توافق‌های دوجانبه و چندجانبه میان کشورهای ساحلی درباره بخش‌هایی از بستر و زیربستر دریای کاسپین را پیش‌بینی کرده است؛ بخش‌هایی که قبلاً بخشی از پهنه آبی مشترک ایران و اتحاد جماهیر شوروی محسوب می‌شدند.

این بدعتی خطرناک است که با دور زدن اصل اجماع همه کشورهای ساحلی، عملاً جایگاه تاریخی ایران را تضعیف می‌کند و نقش کشور را در تعیین سرنوشت دریای کاسپین کاهش می‌دهد.

از زمان امضای کنوانسیون آکتائو در سال ۲۰۱۸، بارها هشدار داده‌ام که «پاسداری از منافع ملی از موضع ضعف ممکن نیست». همان زمان نیز تأکید کردم که فرقه تبهکار جمهوری اسلامی، منافع ملت ایران و میهن را قربانی بقای خود می‌کند و در سیاست خارجی، از موضع ضعف به باج‌دهی‌های پی‌درپی تن می‌دهد.

موضع من درباره روند کنونی همان است. تلاش جمهوری اسلامی برای تصویب این کنوانسیون را اقدامی مغایر با منافع ملی ایران می‌دانم.

هیچ تصمیمی درباره منابع، مرزها و حقوق ایران در این پهنه آبی، بدون رضایت و مشارکت واقعی ملت ایران، از مشروعیت برخوردار نخواهد بود. حقوق ایران در دریای کاسپین قابل معامله یا چشم‌پوشی نیست. هرگونه اقدام در جهت تضییع این حقوق، در حافظه تاریخی ملت ایران ثبت و تصمیم‌گیرندگان در برابر ملت ایران پاسخگو و بازخواست خواهند شد.

پاینده ایران

[Reza Pahlavi @PahlaviReza]

Iran's Rights in the Caspian Sea Are Not Negotiable.

The Islamic Republic, amid profound structural weakness and a deep crisis of legitimacy, is seeking to advance and implement the Convention on the Legal Status of the Caspian Sea (the Aktau Convention). This effort, undertaken without the mandate of the Iranian people and without a clear and comprehensive guarantee of Iran's historic rights, is deeply concerning and constitutes a serious threat to Iran's national interests.

Under the 1921 and 1940 treaties between Iran and the Soviet Union, the legal regime governing the Caspian Sea was founded on the parties' shared rights and the principles of mutual agreement and common interests.

Following the dissolution of the Soviet Union, the newly independent states reaffirmed, in the Alma-Ata Declaration (December 1991), their commitment to the treaties of the former Soviet Union and to fulfilling the international obligations arising from those agreements through the successor states.

Accordingly, any fundamental change to the legal status of this strategically vital body of water must be made with the agreement of all littoral states and with full respect for Iran's rights.

However, the Aktau Convention provides for the conclusion of bilateral and multilateral agreements among the littoral states concerning portions of the seabed and subsoil of the Caspian Sea, areas that were previously part of the shared waters of Iran and the Soviet Union.

This sets a dangerous precedent. By circumventing the principle of consensus among all littoral states, it effectively weakens Iran's historic position and diminishes the country's role in determining the future legal status of the Caspian Sea.

Since the signing of the Aktau Convention in 2018, I have repeatedly warned that "national interests cannot be safeguarded from a position of weakness." At the time, I also stressed that the criminal clique ruling the Islamic Republic sacrifices the interests of the Iranian nation and homeland for its own survival, and that its foreign policy repeatedly resorts to concessions and appeasement from a position of weakness.

My position on the current process remains unchanged. I consider the Islamic Republic's attempt to ratify this convention to be contrary to Iran's national interests.

No decision concerning Iran's resources, borders, or sovereign rights in this strategic body of water can possess legitimacy without the genuine participation and consent of the Iranian people. Iran's rights in the Caspian Sea are not negotiable, nor can they be relinquished. Any action that undermines these rights will be recorded in the historical memory of the Iranian nation, and those responsible will ultimately be held accountable by the people of Iran.

[Reza Pahlavi Communications @PahlaviComms]

In an interview with De Telegraaf, Prince Reza Pahlavi was asked whether regime change in Iran could lead to another Iraq or Afghanistan. His answer was clear:

“Iran is different. Our country has existed since the time of Cyrus the Great. We already have a plan that looks beyond the day after the regime falls, and we are working on a stable transition.
https://t.co/Ug4I1KIGqa

[Reza Pahlavi Communications @PahlaviComms]

شاهزاده رضا پهلوی در جریان سفر خود به لاهه هلند، در دیدار با قانون‌گذاران، سیاستمداران و رسانه‌ها تاکید کرد که سیاست جهانی در قبال ایران باید به جای جمهوری اسلامی، بر مردم ایران متمرکز شود.

[Reza Pahlavi @PahlaviReza]

هم‌میهنان عزیز،

جمهوری اسلامی می‌کوشد صدای واقعی مردم ایران را در میان هیاهوی مراسم حکومتی برای یک جنایتکار بالفطره و یکی از منفورترین حاکمان تاریخ ایران پنهان کند. رژیمی فرسوده، پوسیده و رو به زوال، با نمایش‌های ساختگی، تبلیغات دروغین و هزینه‌های هنگفتی که از جیب مردم ایران غارت می‌شود، تلاش دارد تصویری جعلی از مشروعیت برای خود بسازد.

اما حقیقت ایران جای دیگری ایستاده است؛ در کنار نام و یاد فرزندان دلاوری که با آگاهی، رشادت و فداکاری، در یکی از حساس‌ترین لحظات تاریخ این سرزمین، جان خود را در راه آزادی ایران فدا کردند.

بیش از ۴۰ هزار جاویدنام دی‌ماه، با آگاهی از خطرهای پیش رو، قدم در این مسیر گذاشتند. آنان می‌دانستند شاید دیگر هرگز به خانه بازنگردند، اما در لحظه‌ای که ایران به آنان نیاز داشت، ایستادند. آنان بر خلاف مزدوران ضحاک، برای وعده‌های ناچیز و منافع شخصی به میدان نیامده بودند. آنها، شکوهمند، برای بازپس‌گیری ایران و هویت ملی‌مان برخاستند. آنان که از جنس زندگی، باور و نور بودند، در برابر تاریکی ایستادند تا نام ایران زنده بماند؛ و نام‌شان برای همیشه در تاریخ سرزمین ما ماندگار شد. آنان نشان دادند که عشق به میهن، از ترس مرگ نیرومندتر است.

امروز شش ماه از آن روزها گذشته است، اما برای خانواده‌های شریف جاویدنامان، زمان همچنان در همان شب‌های دشوار متوقف مانده است؛ خانواده‌هایی که عزیز و گاه تنها نان‌آور خود را از دست داده‌اند؛ پدران و مادرانی که هر صبح با جای خالی فرزندشان چشم می‌گشایند؛ همسران، خواهران و براد��انی که در کنار رنج سوگ، فشار تهدید و سرکوب را نیز تحمل می‌کنند.

این خانواده‌ها تنها صاحبان یک داغ نیستند؛ آنها نگهبان و امانت‌دار یاد و فداکاری دلیرترین فرزندان ایران هستند. مسئولیت همه ماست که اجازه ندهیم این بار سنگین را به تنهایی بر دوش بکشند. وظیفه ملی و میهنی ماست که بیش از پیش پشتیبان‌شان باشیم؛ به دیدارشان برویم، صدای آنان را بازتاب دهیم، یاد عزیزانشان را زنده نگه داریم و در حد توان خود، نگذاریم فشارهای روحی، تهدیدها و دشواری‌های مالی، آنان را به سکوت و فراموشی وادار کند.

تاریخ بارها نشان داده است که هیچ قدرتی نمی‌تواند اراده ملتی متحد را که برای رهایی و ساختن آینده‌ای بهتر برخاسته است، برای همیشه خاموش کند. راهی که با فداکاری فرزندان جاویدنام ایران روشن شده است، ادامه خواهد یافت؛ تا روزی که ایران به آزادی، دولت ملی و آینده‌ای شایسته ملت بزرگ ما دست یابد.

پاینده ایران

[Reza Pahlavi @PahlaviReza]

Six months ago, tonight, Tehran went dark. All of Iran went dark. And into that darkness, millions of Iranians walked out of their homes anyway.

January 8th and 9th were not just two nights of protest. They were the night Iran's silence broke. Millions came into the streets, into the squares, onto their rooftops — but the regime answered them with bullets. Tens of thousands of my compatriots were killed in those forty-eight hours. Tens of thousands more have been arrested, tortured, and sentenced to die since.

They came out, determined and brave. I think of them every day. On those two nights I lost countrymen I will never get to meet. I do not hear a statistic when I hear the number 40,000. I see a son who did not come home to his mother. A daughter who will not sit at her family's table again. I think of each of them the way I would think of my own child, my own brother, my own sister. I carry the weight of every one of those names. But the families of the fallen I meet with, week after week, hearten our nation's will to carry on. Their children did not die in vain. They died for freedom, and they died with pride.

History will remember what these men and women did; I will make sure of it. Like the resistance who stood against tyranny in occupied Europe, and like the revolutionaries who fought for liberty in America. But theirs was a particular bravery. They had no army, no air cover, nothing but the belief in what they stood for. They stood anyway. A united nation choosing to face the guns together rather than live one more day in fear. The men and women of the 8th and 9th of January will be remembered in Iran's history as the greatest generation that preferred to die free and standing than to live cowered on their knees.

To the international community, I ask this: do not let a negotiating table in Geneva or Islamabad erase what happened in the streets of Tehran, Mashhad, and Kermanshah. They died for freedom. And when they are free, the Strait of Hormuz will open. The nuclear threat will end. And we will have true peace.

I have told my compatriots: what you did on January 8th and 9th cannot be undone. Together, we will reclaim our country’s rightful place in the world, our national dignity, and honor the lives of our heroes. Now is the time to reassess, regroup, and rededicate ourselves to victory.

We honor the fallen by finishing what they started. A free Iran is no longer a matter of hope. It is a matter of fact.

And know that my brave compatriots are not just fighting for their own liberation but for the peace and stability of the world.

[Reza Pahlavi @PahlaviReza]

شش ماه پیش، در چنین شبی، تهران در تاریکی فرو رفت. سراسر ایران در تاریکی فرو رفت. اما حتی آن تاریکی نیز نتوانست میلیون‌ها ایرانی را در خانه‌هایشان نگه دارد.

۱۸ و ۱۹ دی‌ماه تنها دو شب برای اعتراض نبود. شب‌هایی بودند که سکوت ایران شکست. میلیون‌ها نفر به خیابان‌ها آمدند، میدان‌ها را پر کردند و بر بام‌ خانه‌هایشان ایستادند، اما رژیم با گلوله به آنان پاسخ داد. در آن چهل‌وهشت سا��ت، ده‌ها هزار تن از هم‌میهنانم جان خود را از دست دادند. از آن روز تا این لحظه نیز ده‌ها هزار نفر دیگر بازداشت، شکنجه یا به مرگ محکوم شده‌اند.

آنان مصمم و با شهامت به خیابان آمدند. من هر روز به آنان می‌اندیشم. در آن دو شب، هم‌میهنانی را از دست دادم که هرگز فرصت دیدارشان را نخواهم یافت. برای من عدد ۴۰ هزار هرگز یک آمار نیست. هر بار که آن را می‌شنوم پسری را می‌بینم که دیگر هرگز به آغوش مادرش بازنگشت. دختری را می‌بینم که همیشه جای او بر سر سفره خانواده‌اش خالی خواهد ماند. هر یک از آنان را چون فرزند، برادر یا خواهر خود می‌دانم و سنگینی بار نام تک‌تک آنان را بر دوش خود احساس می‌کنم. اما هر هفته که با خانواده‌های جان‌باختگان دیدار می‌کنم، اراده ملتم برای ادامه این راه استوارتر می‌شود. فرزندان آنان بیهوده جان ندادند. آنان برای آزادی جان دادند، و با سربلندی جان دادند.

تاریخ فداکاری این زنان و مردان را از یاد نخواهد برد، و من نیز نخواهم گذاشت نام و راه آنان فراموش شود. همان‌گونه که مقاومت‌گران اروپای اشغال‌شده در برابر استبداد ایستادند و همانگونه که انقلابیون آمریکا برای آزادی جنگیدند، فرزندان ایران نیز ایستادگی کردند. اما شجاعت آنان، ویژگی دیگری داشت. آنان نه ارتشی داشتند، نه پشتیبانی هوایی، و نه هیچ پشتوانه‌ای جز باور به آرمانی که برای آن برخاسته بودند. با این‌همه، ایستادند. ملتی یکپارچه تصمیم گرفت در کنار یکدیگر در برابر گلوله‌ها بایستد، نه آنکه حتی یک روز دیگر در ترس زندگی کند. مردان و زنان ۱۸ و ۱۹ دی‌ماه در تاریخ ایران به‌عنوان نسلی جاودانه خواهند ماند که مرگِ آزاد و سرافراز را بر زندگیِ در زنجیر و زانوزده ترجیح داد.

من تنها این را به جامعه جهانی می‌گویم: اجازه ندهید آنچه در اتاقهای مذاکره در ژنو یا اسلام‌آباد رقم می‌خورد، حقیقت آنچه را در خیابان‌های تهران، مشهد و کرمانشاه رخ داد، به فراموشی بسپارد. آنان برای آزادی جان دادند و با آزادی ایران، تنگه هرمز گشوده خواهد شد، تهدید هسته‌ای پایان خواهد یافت و ما به صلح واقعی دست خواهیم یافت.

به هم‌میهنانم گفته‌ام آنچه شما در ۱۸ و ۱۹ دی‌ماه آغاز کردید، مسیری بازگشت‌ناپذیر است. ما با هم جایگاه شایسته کشورمان در جهان را بازپس خواهیم گرفت، عزت ملی خود را احیا خواهیم کرد و یاد قهرمانان‌مان را با ساختن ایرانی آزاد زنده نگه خواهیم داشت. اکنون زمان آن است که درنگ کنیم، دو��اره نیرو بگیریم، و بار دیگر خود را وقف پیروزی کنیم.

ما یاد جان‌باختگان را با به پایان رساندن راهی که آغاز کردند گرامی می‌داریم. ایران آزاد دیگر یک امید نیست. یک قطعیت است.

و جهان باید بداند که هم‌میهنان دلیر من تنها برای آزادی خود نمی‌جنگند، آنان برای صلح و ثبات جهان نیز مبارزه می‌کنند.

[Reza Pahlavi @PahlaviReza]

I am deeply saddened by the sudden passing of Senator Lindsey Graham, a steadfast friend of the Iranian people and a proud defender of freedom.

At moments when moral clarity was required, Senator Graham stood on the right side. When friends were seldom found, he stood alongside the people of Iran in their struggle against tyranny.

He used his voice to ensure that the voices of those fighting for justice were heard in the halls of power. His support for Iran’s Lion and Sun Revolution earned him the title “Uncle Lindsey” among Iranians. He will be remembered with profound gratitude and deep respect.

We extend our deepest condolences to Senator Graham’s family, loved ones, colleagues, and the people of South Carolina and the United States.

May he rest in peace and may others carry on the fight for freedom.

[Reza Pahlavi @PahlaviReza]

از درگذشت ناگهانی سناتور لینزی گراهام، دوست ثابت‌قدم مردم ایران و مدافع سربلند آزادی، بسیار متاثر شدم.

در لحظاتی که به شفافیت و قاطعیت اخلاقی نیاز بود، سناتور گراهام در سمت درست ایستاد. در روزهایی که دوستان و همراهان مردم ایران اندک بودند، او در مبارزه با استبداد، در کنار آنان ایستاد.

او از جایگاه و نفوذ خود بهره گرفت تا صدای مبارزان راه عدالت در مراکز قدرت شنیده شود.

ایرانیان حمایت‌های سناتور گراهام را در جریان انقلاب شیروخورشید هرگز فراموش نمی‌کنند، و یاد او را همواره با سپاس و احترامی عمیق گرامی خواهند داشت.

مراتب تسلیت و همدردی خود را به خانواده، دوستان و همکاران سناتور گراهام، و همچنین به مردم ایالت کارولینای جنوبی و سراسر ایالات متحده آمریکا ابراز می‌داریم.

روحش در آرامش باد. امید که ��یگران راه او را در مبارزه برای آزادی ادامه دهند.

[Reza Pahlavi @PahlaviReza]

I welcome the UK Government’s move to designate the IRGC as a state threat to national security, involved in threats to life and intimidation. This is an important and welcome move by @keir_starmer and reflects the growing threat from the regime in Iran to UK citizens and interests. I hope the UK and other Western governments will go one step further and back the Iranian people’s fight for freedom. There can be no peace as long as this regime survives.

[Reza Pahlavi @PahlaviReza]

در حالی که جنگ‌افروزان جمهوری اسلامی در تهران و پناهگاه‌های امن خود پنهان شده‌اند، سربازان وظیفه و نیروهای جوان را در پادگان‌هایی بی‌دفاع رها کرده‌اند، بی‌آنکه حتی توان حفاظت از این نیروها را د��شته باشند. این رژیم بار دیگر نشان داده است که میان جان فرزندان ایران و بقای خود، همواره بقای خود را انتخاب می‌کند.

جمهوری اسلامی این جنگ را بر ملت ایران تحمیل کرده است و مسئولیت جان همه قربانیان آن، از جمله‌ سربازان در پادگان بمپور، بر عهده همین حکومت است. آرزوی همه ما، صلح، امنیت و آرامش برای تمامی ایرانیان است، اما تا زمانی که این رژیم بر سر کار باشد، نه امنیتی پایدار ممکن است و نه صلحی واقعی.

این رژیم تبهکار بیش از آنکه دل‌نگران امنیت مردم ایران باشد، نگران حفظ حزب‌الله لبنان و دیگر نیروهای نیابتی خود در منطقه است. برای این رژیم، بقای بازوهای تروریستی‌اش از امنیت و جان مردم اهواز، زاهدان، بندرعباس، بوشهر، چابهار و سراسر ایران مهم‌تر است.

خطاب من به سربازان، افسران و همه نیروهای میهن‌دوست است. جان خود را برای بقای جمهوری اسلامی به خطر نیندازید. سوگند شما به ایران است، نه به رژیمی که در لحظه خطر، سرکردگانش می‌گریزند و شما را بی‌پناه رها می‌کنند.

من با خانواده‌های داغدار سربازان وظیفه که در حملات اخیر به مراکز نظامی جمهوری اسلامی جان باختند، عمیقأ هم‌دردی می‌‌کنم، و از خانواده‌های همه سربازان وظیفه می‌خواهم تا آنجا که در توان دارند، اجازه ندهند فرزندانشان در این شرایط خطرناک به خدمت سربازی اعزام شوند. هیچ پدر و مادری نباید فرزند خود را به پادگان‌هایی بفرستد که امروز به جای محل خدمت، به میدان مرگ تبدیل شده‌اند.

این جوانان، فرزندان این سرزمین هستند، نه سپر انسانی جمهوری اسلامی. آنها نباید بهای بقای حکومتی درمانده را با جان خود بپردازند.

هم‌چنین از مردم شریف ایرانشهر و زاهدان که برای ��هدای خون و یاری رساندن به سربازان مجروح پادگان بمپور شتافتند، صمیمانه سپاسگزارم. این همبستگی ملی یادآور این حقیقت است که مردم ایران، حتی در سخت‌ترین روزها، فرزندان خود را تنها نمی‌گذارند.

ایران به فرزندانش زنده نیاز دارد، برای ساختن آینده‌ای آزاد، آباد و سربلند

[Reza Pahlavi @PahlaviReza]

While the Islamic Republic's warmongers hide in Tehran and their safe havens, they have abandoned conscript soldiers and young troops in defenseless garrisons, without even the means to protect them. This regime has once again shown that when forced to choose between the lives of Iran's sons and its own survival, it will always choose its own survival.

The Islamic Republic has imposed this war on the Iranian nation, and the responsibility for the lives of all its victims, including the soldiers at Bampur garrison, rests with this very regime. We all wish for peace, security, and tranquility for all Iranians, but as long as this regime remains in power, neither lasting security nor genuine peace is possible.

This criminal regime is more concerned with preserving Hezbollah in Lebanon and its other proxy forces in the region than with the safety of the Iranian people. For this regime, the survival of its terrorist arms matters more than the security and lives of the people of Ahvaz, Zahedan, Bandar Abbas, Bushehr, Chabahar, and all of Iran.

So I speak to Iran's soldiers, officers, and all patriotic forces: do not risk your lives for the survival of the Islamic Republic. Your oath is to Iran, not to a regime whose leaders flee in moments of danger and leave you defenseless and abandoned.

I extend my deepest condolences to the bereaved families of the conscript soldiers who lost their lives in the recent attacks on Islamic Republic military installations, and I ask the families of all conscripts to do everything in their power to prevent their children from being sent to serve under these dangerous conditions. No mother or father should send their child to garrisons that have today become killing fields rather than places of service and duty.

These young people are the children of this land, not human shields for the Islamic Republic. They should not pay with their lives for the survival of a failing government.

I also sincerely thank the noble people of Iranshahr and Zahedan who rushed to donate blood and assist the wounded soldiers of Bampur garrison. This national solidarity is a reminder of the truth that the Iranian people, even in their darkest days, do not abandon their own children.

Iran needs its children alive, to build a future that is free, prosperous, and proud.

[Reza Pahlavi @PahlaviReza]

My fellow Iranians, the great and courageous people of Iran,

Today, as tensions rise and the possibility of escalating military attacks grows, particularly in the south of the country, I wish to speak with you; especially with the noble people of Sistan and Baluchestan, Hormozgan, Bushehr, Khuzestan, and all those living along the shores of the Persian Gulf and the Sea of Makran.

The war and crisis our country faces today has one single cause: the Islamic Republic.

But the main war, the Islamic Republic's war against the Iranian people, began forty-seven years ago and has continued to this day.

All of the Iranian people have been wounded by this regime. Let us not allow anyone to say that southern Iran has only now entered the war. Southern Iran entered the war from the very day that Baluch children fell victim to crocodiles seeking water due to a lack of basic infrastructure; from the day that in Sistan and Baluchestan, the land of Rostam and the heart of Iran's mythology, young people were forced into fuel smuggling just to survive; from the day that Hormozgan province and Bandar Abbas, Iran's largest port, were abandoned to poverty and deprivation; from the day that Bushehr, which supplies a large share of the country's gas, and Khuzestan, the heart of Iran's oil industry, were deprived of the wealth they produced.

But a free Iran will be a different Iran.

With the establishment of a national, capable and development-oriented government, Sistan and Baluchestan, drawing on its strategic location, its young workforce, and its access to open waters, can become one of the main engines of the country's growth and prosperity. Chabahar can be the heart of Iran's trade and the gateway connecting the Indian Ocean, Central Asia, and global markets, by reviving the very same comprehensive plan that was to be implemented before the catastrophe of 1979.

Hormozgan, Bushehr, Khuzestan, and the islands of the Persian Gulf can, through the development of trade, tourism, industry, and the attraction of investment, become the wealthiest and most advanced regions of Iran.

My fellow Iranians,

This warmongering regime has built no shelters for the people, nor does it have the capacity to defend the country's skies. Its leaders, hiding underground, are making military use of schools, hospitals, and other civilian centers, and have turned the Iranian people, including conscript soldiers in their garrisons, into human shields.

In the war that the Islamic Republic has imposed on the country, your first and most important duty is to preserve the lives, safety, and wellbeing of yourselves and your families. For you are Iran's most precious asset and the true soldiers of the battle to reclaim the homeland.

In this regard, my communications and media office will be publishing necessary guidance and recommendations to help keep fellow Iranians safe.

Fighting toward and preparing for ultimate victory is a constant duty. In the final battle, the stronger we are and the weaker the Islamic Republic becomes, the faster and less costly our victory will be.

Long live Iran.

[Reza Pahlavi @PahlaviReza]

Just as the Nazi regime was not synonymous with the German people, the Islamic Republic is not synonymous with the Iranian people. True patriotism is standing alongside the Iranian people and their courageous struggle for freedom, prosperity, and the reclaiming of the homeland, not defending a regime that has stolen the life and strength of our land for 47 years.

[Reza Pahlavi @PahlaviReza]

چهل و شش سال از درگذشت پدرم می‌گذرد، اما او امروز زنده‌ترین چهره سیاسی در پیشگاه تاریخ و دل ایرانیان است.

شعله عشق ملت ایران به او روز به روز بلندتر و فروزان‌تر می‌شود. همان‌طور که جاویدنام مج��درضا رهنورد به نیابت از میلیون‌ها جوان ایرانی نوشت: «نسلی عاشقت شد، که تو را هرگز ندید».

پدرم با تمام وجود، عاشقِ ایران بود. قلب او با طبیعت این خاک می‌تپید و باریدن باران بر دشت‌های ایران، برایش بهترین و زیباترین خبر بود.

او در ۲۲ سالگی، کشور را در شرایط دشوار اشغال متفقین تحویل گرفت و با تکیه بر میهن‌پرستی، ایران را به سوی دروازه‌های تمدن بزرگ هدایت کرد. اگر فاجعه ۵۷، مسیر تاریخ ما را منحرف نمی‌کرد، ایران امروز یکی از درخشان‌ترین قطب‌های رفاه و توسعه در جهان بود.

هم‌میهنانم، اگر به راه او باور داریم، مسئولیت بزرگی بر دوش ماست. برای وفاداری به نگاه او، ما باید ایران را از این فرقه تبهکار پس بگیریم و آن را دوباره بسازیم.

پاینده ایران

[Reza Pahlavi @PahlaviReza]

The Islamic Republic is continuing its war on the people of Iran. But Iranians are fighting back.

Yesterday in Esfahan, citizens noticed the regime was preparing for a barbaric public execution. Reports circulated that the regime was set to hang three protesters from the January 8/9 uprising.

At dawn, hundreds of brave Iranians gathered in the square to protest this medieval brutality and public murder. They jeered and shouted at the executioners. Sadly as the call to prayer played, two young men were hung from cranes.

Security forces chased the protesters, firing on them with live ammunition, trying to kill more and more Iranians.

The murder of protesters and other political prisoners are often done in prisons. But the regime, fearing the Iranian people will rise against them, is conducting them in public in an attempt to intimidate them into silence.

Untold other brave protesters are currently facing a similar fate. Their lives hang in the balance.

This is two Irans: the vile and evil Islamic Republic against the brave and heroic people of Iran.

Iranians will not back down. They will fight. But they should not have to fight alone. The world must back these brave men and women.

[Reza Pahlavi @PahlaviReza]

Senator Lindsey Graham earned the affection of millions of Iranians by standing with them in their fight for freedom.

Today, I will attend his funeral in Washington to bid farewell on behalf of my compatriots.

Read my tribute in the @WashingtonPost:
https://t.co/VERdynceJH

[Reza Pahlavi @PahlaviReza]

ما نمی‌گذاریم حقیقت وارونه شود.

این جنگ را جمهوری اسلامی به ایران تحمیل کرده، و مسئولیت آن بر عهده همین رژیم و حامیان آشکار و پنهانش است.

کسانی که سال‌ها در برابر فقر، فساد، تبعیض و ویرانی کشور سکوت کردند یا ��ر آن شریک بودند، امروز نمی‌توانند با پناه گرفتن پشت نام «ایران»، کارنامه سیاه خود را سپید کنند.