تو گیم آو ترونز یه جایی هست میگه تو طول زمستان بچههایی هستن که در تاریکی به دنیا میان و در تاریکی از دنیا میرن، بدون اینکه تابستانی ببینن. حکایت جوونهاییه که تو این ۴۱ سال سیاه اومدن و رفتن و یک روز خوش ندیدن.
#اعدام_نکنید
The Iranian people are the bravest in the world.
🚨 ISFAHAN TONIGHT: Regime terrorists are now firing shots and using electric tasers on unarmed civilians just to disperse the mourning crowds.
We don’t care about your empty words and negotiation tables anymore. This is how we show up, even completely empty-handed to defend our people and fight back against heavily armed IRGC terrorists.
We fight for our lives while the West talks. We will not back down.
Ending the regime does not mean boots on the ground. It does not mean an American invasion of Iran. We do not need to land the 82nd Airborne outside Tehran. What it means is that we take the chains off the Israelis and let them get back in this fight. Remember the video of Israeli drones flying over Tehran, hunting down the Basij, the motorcycle militia, blowing them up while ordinary Iranians who despise these thugs called in the targets on their own cell phones? The Israelis have a destabilization plan. They asked to run it, and the president told them no, because he wanted to humor Turkey and Pakistan and the people who cannot stand Israel.
Free the Israelis. Let them make it so painful for the regime that Tehran cannot mount the reserves to pay the Houthis or bomb the Gulf. Arm the citizens of Iran and let the internal strife the regime has earned come home to roost. A regime fighting for its own survival on its own streets does not have the time or the money to hold your grocery bill hostage from six thousand miles away. That is the road out. The sooner we take it, the sooner oil comes back down, the sooner the shelves settle, and the sooner Iran loses the one weapon it has left against this country and this election. Mr. President, fish or cut bait. Poop or get off the pot. You didn’t have to start this war, but you did. The Iranians already know this is about our election. You might as well know it too.
https://t.co/u8IkorZF4e
In the most respectful way I can possibly put this.
NO FUCKING PERSON asked you to send 150,000 U.S. troops, you absolute moron.
Stop pretending that’s what the Iranian people were asking for.
The boots on the ground were ALWAYS supposed to be the Iranian people themselves.
The role of the U.S. and Israel was to strike the regime’s military infrastructure. WHICH THEY DID.
The Iranian people came out on DAY ONE. YOUR administration told them to stay inside. You said it wasn’t the right time. You said you would give the green light.
YOU NEVER DID.
Why?
Because you didn’t want the Iranian people to be the ones who toppled the regime and determined Iran’s future. You wanted to control the regime change process yourself and extract concessions from it.
It backfired.
YOU made the mistake.
So stop bullshitting people as if it was the Iranian people who failed to do their part.
THEY DID.
And 40,000 of our countrymen paid the price of your false promises.
JD Vance claims the people online disagreeing with his Iran deal were part of an Israel-funded op.
I was one of the people disagreeing online. I’m a nobody. I was not paid. I was not part of an op. I’m just a normal conservative American who thinks granting legitimacy and cash to a terrorist death cult sworn to kill us is a bad idea.
In fact, the majority of American conservatives think this. We thought it when Obama did it, and we think it now.
Vance’s dismissal of honest disagreement from his core constituency of Christian conservatives as a “foreign op” is extremely insulting.
Joe Rogan @joerogan sits around and smokes weed all day on his show while he bashes the President. He waited till the day before the election to endorse Trump, and then he said he regretted it shortly after because he threw a tantrum over the Iran war. Earlier this year, he allowed for Ian Carrol, a rabid Jew hater who suggested Erika Kirk killed her husband, to go on his show to discuss “conspiracy theories” and bash Trump.
Joe Rogan is a lifelong Trump hater.
As a Trump supporter, I have to say, it is not really a great look for the Trump administration to use a Trump hater to peddle anti-Israel foreign policy and Epstein conspiracy theories to the American people while the President himself just said the deal with Iran failed because he “got to know the Iranians” and realized the regime is “scum”. He didn’t blame Israel. He thanked Israel and doubled down on how much he values our relationship with Israel.
Trump also made it clear he doesn’t want people obsessing over Epstein. It’s the next Russia collusion hoax and it’s a waste of time. The GOP is on track to lose the midterms and this is the bullshit we are wasting our time talking about?
We have the midterms coming up, and it would make more sense for the little time we have left to be used to speak out about the Islamic communists who are destroying our country, not more Israel obsessions and Epstein conspiracy theories that divide the GOP.
Also, Tucker Carlson has to go. We can’t keep pretending like he isn’t the biggest elephant in the room. And no, saying that doesn’t mean you’re an Israeli spy. Tucker is an anti-American, treasonous Jew hater and enabler of Islamic jihad who hates Trump and openly cheers for the left to win.
Is Joe Rogan more important than the GOP winning the midterms? Is disavowing Tucker Carlson so hard?
Joe Rogan is not a journalist or a serious news source. He’s an entertainer. And he bashes Trump every week. People who get their news and political updates from him are extremely uninformed.
Honestly, I don’t see how any of this helps the GOP win the midterms.
You cannot keep accusing everyone who doesn’t support this disastrous MOU with Iran of being an Israeli agent or paid by Israel.
The MOU sucks, it always sucked, and it was always going to suck because you can’t make deals with genocidal Muslims. This is common sense, but I guess common sense isn’t so common.
It’s honestly embarrassing.
Saying that doesn’t mean I’m paid by Israel. It means I’m smart enough to not get played by deceitful Muslims who should have been bombed instead of negotiated with.
The GOP comms really need to get cleaned up. The messaging is all over the place and it’s terrible. I can’t say this enough.
بازی با کارت قومیت برای شکستن بنبست ایران نتیجه معکوس خواهد داشت
نوشته: مایکل روبین
۱۳ ژوئیه ۱۹۷۱
https://t.co/Ft1frO7I4h
وقتی دو دهه پیش بهعنوان کارشناس پرونده ایران در وزارت دفاع آمریکا کار میکردم، این موضوع آنقدر تکرار میشد که میشد ساعت را با آن تنظیم کرد: هر چند ماه یکبار، فردی که تازه مسئول پرونده ایران شده بود، چه در ستاد مشترک ارتش و چه در سازمان اطلاعات مرکزی (CIA)، جایی میخواند که ایران کشوری چندقومیتی است و سپس پیشنهاد میکرد که آمریکا از جداییطلبی قومی در ایران حمایت کند تا کشور تجزیه شود.
فرمولهای جادویی هرگز کارساز نیستند
باید یک اصل کلی در واشنگتن و بهطور کلی در دیپلماسی وجود داشته باشد: فرمولهای جادویی وجود ندارند. اینگونه ایدهها بازتابی از غرور و ناآگاهی ��یاستگذاری آمریکاست، اما همواره به شکست منجر میشوند. باراک اوباما، رئیسجمهور وقت، این تصور نادرست را پذیرفت که شهرکهای اسرائیلی مانع اصلی پیشرفت دیپلماتیک هستند. تمرکز بعدی او بر این موضوع باعث شد حماس و دیگر رهبران فاسد فلسطینی از زیر بار مسئولیت شانه خالی کنند و روند دیپلماسی تقریباً در تمام دوران ریاستجمهوری او متوقف شود. جستوجوی یک فرمول جادویی همچنین در پسِ «سیاست بازتنظیم» ناموفق هیلاری کلینتون، وزیر خارجه وقت، در قبال روسیه قرار داشت؛ همانطور که بعدها حملات لفظی اوباما و سپس جو بایدن به عربستان سعودی بر سر جنگ یمن نیز از همین ذهنیت ناشی میشد.
در مورد ایران، ترویج فدرالیسم قومی نتیجهای معکوس خواهد داشت. ایران کشوری چندقومیتی است؛ فارسها، آذریها، ک��دها، ارمنیها، بلوچها، گیلکها، عربها و اقوام دیگر در آن زندگی میکنند، اما احساس هویت ملی در ایران قدمتی بسیار بیشتر از ملیگرایی قومی دارد که کشورهای اروپایی در قرن نوزدهم بر اساس آن سازمان یافتند. هرچند بخشی از این تصور جنبه اسطورهای دارد، ایرانیان تاریخ خود را تقریباً بهصورت پیوسته از امپراتوری باستانی ایران تا امروز امتداد میدهند. اینکه رهبر پیشین جمهوری اسلامی، آیتالله علی خامنهای، آذریتبار بود، برای هوادارانش مسئلهای محسوب نمیشد. ایرانیان نیز شاهان صفوی یا قاجار را صرفاً بهدلیل ترکتبار بودن، غیرایرانی نمیدانند. این نگاه منحصر به ایران هم نیست؛ برای مثال، اگرچه جمال عبدالناصر در سال ۱۹۵۲ سلطنت مصر را سرنگون کرد، مصریها همچنان به خدیوهای خود احترام میگذارند، حتی اگر زبان رسمی دربار آنان ترکی بوده باشد.
مروری کوتاه بر ��اریخ جداییطلبی در ایران
در عوض، ایرانیان جداییطلبی قومی را با امپریالیسم پیوند میدهند. در جریان «بازی بزرگ» قرن نوزدهم، امپراتوریهای بریتانیا و روسیه هر دو چشم طمع به ایران داشتند، هرچند هیچیک آن را رسماً مستعمره خود نکردند. با این حال، چنین ��یدهای را در نظر داشتند.
در اواخر قرن نوزدهم، امپراتوری بریتانیا با این ایده بازی کرد که از پروژهای جداییطلبانه به رهبری شاهزاده قاجار، ظلالسلطان، حمایت کند. در اوایل قرن بیستم نیز بریتانیا از شیخ خزعل حمایت کرد که رهبری یک دولت عربی جداییطلب را با محوریت شهر نفتخیز خرمشهر بر عهده داشت.
روسها نیز از جنبشهای جداییطلب قومی حمایت کردند؛ از جمله «جمهوری مهاباد» در سال ۱۹۴۶ و همزمان «حکومت خودمختار آذربایجان» که نخستین بحران واقعی جنگ سرد را رقم زد.
تهاجم صدام حسین، رئیسجمهور عراق، به ایران در سال ۱۹۸۰ در عمل هدیهای به آیتالله روحالله خمینی، رهبر انقلاب اسلامی، بود؛ زیرا او توانست با ادعای اینکه صدام قصد دارد ایران را بر پایه ایده «عربستان آزاد» از هم بپاشد، مردم را حول پرچم کشور بسیج کند. هنگامی که ایرانیان دریافتند هدف صدام نه صرفاً پایان دادن به جمهوری اسلامی، بلکه نابودی خود ایران است، حتی به بهای تثبیت قدرت خمینی نیز از کشورشان دفاع کردند.
در دوران جمهوری اسلامی، کردها و بلوچها بیش از دیگران آسیب دیدهاند؛ زیرا هم از نظر قومی و هم از نظر مذهبی در اقلیت قرار دارند. با این حال، انگ اجتماعی ناشی از حمایت قدرتهای خارجی از جنبشهای جداییطلب، حتی پس از گذشت ۸۰ سال، همچنان بر فضای سیاسی ایران سایه افکنده است؛ بهگونهای که بسیاری از ملیگرایان ایرانی، از جمله ولیعهد پیشین، رضا پهلوی، هرگونه سخن از فدرالیسم را با توطئهای برای تجزیه ایران برابر میدانند.
چرا جداییطلبی قومی نتیجه معکوس خواهد داشت
با پایان آتشبس و ازسرگیری درگیریهای نظامی، خطری که ایرانیان باید با آن روبهرو شوند، افزایش تمایل در محافل کاخ سفید به یافتن یک فرمول جادویی برای پایان دادن به جنگ و فشارهای تورمی ناشی از آن است. دونالد ترامپ، رئیسجمهور آمریکا، چه خوب و چه بد، از پیروی از سنتهای دیپلماتیک سر باز میزند و اغلب نیز بیصبری نشان میدهد. همین مسئله او را در برابر کسانی آسیبپذیر میکند که ــ خواه با حمایت دولتهایی مانند جمهوری آذربایجان یا عربستان سعودی، خواه در قالب ��ابیگران، یا صرفاً تحلیلگرانی که تازه مسئول پرونده ایران شدهاند اما درکی سطحی از این کشور دارند ــ او را به بازی با «کارت قومیت» ترغیب خواهند کرد.
اگر پنتاگون از تصرف جزیره خارک بیم داشته باشد، زیرا نیروهای ایرانی مستقر در ارتفاعات ساحلی میتوانند با پهپاد و موشک به آن حمله کنند، برخی تحلیلگران ممکن است استدلال کنند که حمایت از جداییطلبی عربی این مشکل را حل میکند؛ زیرا در این صورت، کوههای زاگرس جنوبی بخشی از یک امارت عربی جدید خواهند شد. همین استدلال درباره میدانهای نفتی خوزستان ــ همان منطقهای که صدام در پی الحاق آن بود و شرکتهای نفتی آمریکایی ��یز ممکن است به آن چشم داشته باشند ــ نیز مطرح میشود. هماکنون نیز حامیان ایده «آذربایجان جنوبی» در خیابان پنسیلوانیای واشنگتن پرسروصداتر از خود تبریز، مرکز آذربایجان ایران، به نظر میرسند. کردها نیز از لابی قدرتمندی برخوردارند، هرچند مطالبات واقعی آنان بسیار پیچیدهتر و ظریفتر از چیزی است که ملیگرایان ایرانی تصور میکنند.
با این حال، اگر ترامپ از سر ناامیدی به دنبال یک میانبُر یا فرمول جادویی برود، نتیجه معکوس خواهد گرفت. اگر ایالات متحده خود را با درخواستهایی برای نابودی ایران، نه صرفاً پایان دادن به یک حکومت منفور، همراه کند، همان ایرانیانی که علیه حکومت به خیابان آمدهاند، برای نجات کشورشان از سر اجبار از همان حکومت حمایت خواهند کرد. حمایت ترامپ یا هر فرد دیگری در اطراف او از «کارت قومیت»، در نهایت بزرگترین هدیه به سپاه پاسداران انقلاب اسلامی خواهد بود و ممکن است بهجای تسریع سقوط نظام، به بقای آن کمک کند.
از درگذشت ناگهانی سناتور لینزی گراهام، دوست ثابتقدم مردم ایران و مدافع سربلند آزادی، بسیار متاثر شدم.
در لحظاتی که به شفافیت و قاطعیت اخلاقی نیاز بود، سناتور گراهام در سمت درست ایستاد. در روزهایی که دوستان و همراهان مردم ایران اندک بودند، او در مبارزه با استبداد، در کنار آنان ایستاد.
او از جایگاه و نفوذ خود بهره گرفت تا صدای مبارزان راه عدالت در مراکز قدرت شنیده شود.
ایرانیان حمایتهای سناتور گراهام را در جریان انقلاب شیروخورشید هرگز فراموش نمیکنند، و یاد او را همواره با سپاس و احترامی عمیق گرامی خواهند داشت.
مراتب تسلیت و همدردی خود را به خانواده، دوستان و همکاران سناتور گراهام، و همچنین به مردم ایالت کارولینای جنوبی و سراسر ایالات متحده آمریکا ابراز میداریم.
روحش در آرامش باد. امید که دیگران راه او را در مبارزه برای آزادی ادامه دهند.