Akşam planım varsa gündüz paralize oluyorum, hiçbir şey yapamıyorum. Geri sayan alarm gibi. Kitap bile okurken arka planda "birkaç saat sonra planın var' klasörü açık.
Anlayamazsınız, sıradan introvert problemleri.
Ben inanılmaz kendi halinde biriyim. Kitabımı okuyayım filmimi izleyeyim dünyayı gezeyim işime gidip gelip sevdiklerimle vakit geçireyim yaşamdan beklentim bu. Ne zaman ki biriyle gönül bağı kurmaya yeltendim tüm keyfim kaçıyor. Merkezimden sürülüyorum. Neresi iyi şimdi bu işin?