Ben bir insanın hatasına değil, o hatanın arkasına sakladığı niyetine bakarım. Kusur her kulda olur ama samimiyetsizlik bir karakter meselesidir. Hata yapanı affedebilirim ama beni aptal yerine koyanı asla. Güven dediğin tek kullanımlıktır. Bittiği yerde ne kelimeler kurtarır ne de pişmanlıklar.
"Uğruna bir şeyler yaptığınız için pişman etmeyecek insanlar için çabalayın, sizin verdiğiniz bütün emekleri görmezden gelen insanlar için değil. Çünkü bir şeye boşa emek verdiğinin farkına varmak kadar kırıcı bir şey yok hayatta.."
'Sabahattin Ali
şunu sakın unutmayın. aşırı anlayışlı insanlar, her şeyi biriktirirler ve hiç beklemediğiniz anda sizi silip atarlar. Ve bunun asla geri dönüşü yoktur.
En çok, emeğimin yok sayılması incitir beni. Sabrederim, beklerim ama değersizleştiğim yerde kalmam. Kendimi anlatmak için çırpınmam. Değerimi görmeyene izah borcum olmaz. Bazı kapılar kapanmaz aslında; sadece sen, o eşiğe ait olmadığını fark edersin. Zamanı geçmiş bir takdir, çoktan başlamış bir vedadır.
İyi olmamam gereken yerlerin, kişilerin farkındayım. İnanın her kötülüğün, her niyetin de farkındayım. Buna rağmen kötülüğe kötülükle cevap veremeyeceğim bir aile terbiyem, kendimi yetiştirdiğim bir vizyonum ve en önemlisi de Allah korkum var. Hayatım kıymetli, zamanım kıymetli ve kötülüğün de bir tercih olduğu bu dünyada, kendi yolumda iyilikle ilerlemeye çalışıyorum
Son zamanlarda okuduğum en muhteşem yazı:
'Aniden olmadı, birikti. Yavaş yavaş doldu, sonunda taştı. Bugün attığım üç beş adım yormadı beni, dün yürüdüğüm kilometrelerce yol nefesimi kesti. Aniden bitmedi, bıçakla kesilmedi; birikti. Doldum, taşıyorum artık. Siz sadece taştığımı görebiliyorsunuz. Ben bugün vazgeçmedim.'
Doğru bulmadığım bir şeye yalandan susup, yalakalık yaparak sevilmektense; açıkça ve kesin bir dille doğru olanı savunup, sevilmemeyi tercih ederim. Bana göre dürüstlük; yanlışına destek bekleyen birinin sevgisinden daha kıymetli..
İnsanlar gerçekten kendilerinin farkında değil. Kendilerini o kadar kusursuz sanıyorlar ki, yaptıklarına kör, yapmadıklarına sağırlar. En tuhafı da şu: Herkes herkesi eleştiriyor ama kimse aynaya bakmıyor.
İnanın, her şeyin farkındayım. Hangi cümlenizde neyi gizlediğinizi, hangi bakışınızda neyi sakladığınızı biliyorum.
Ama konuşmuyorsam, üstünü örtüyorsam, göz yumuyorsam bilin ki saflığımdan değil, değmeyeceğinizi bildiğimden. Her sözü hak edene, her tepkiyi anlayana saklarım ben.
Sustum çünkü yorulmaya değmezsiniz.
Sessizliğim zayıflığım değil kalbimi koruma şeklimdir. Ve bazen susmak, anlatmaktan çok daha fazlasını söyler.
Vefa sahibi olmayı çok önemsiyorum. Hatır nedir bilmek, yapılan iyilikleri unutmamak, nankörlük etmemek güzel özellikler bunlar. Sahip olduğunuzda sizden bir şey eksiltmez, aksine insaniyet katar."