از این دست اظهارنظرهای منطقی کم نیستند، کسانی کە از نزدیک استبداد محمدرضا پهلوی را با گوشت و پوست و خون خود لمس کردەاند. اما رضا پهلوی و فرقە متبوع و البتە مشاوران مزلفش، کرتر آز آنند کە این فریادها را بشنوند!
در ادامە پست قبلی...
این سریال تکراری توهین، بعد عذرخواهی اجباری و شکرخوری علنی، دقیقا خاصیت کارگزاران نظام جمهوری اسلامی ایران است.
مسئولان این سیستم قرون وسطایی اول با ادبیاتی کثیف و چندشآور به کشتهشدگان مردم اهانت میکنند تا میزان ارادت و سرسپردگی خود را ب�� هستە سخت قدرت بیشتر نشان دهند، بعد که موج خشم مردم بلند شد، مثل سگ دمجنبان عذرخواهی میکنند و میگویند لفظ نامناسبی بە کار بردەاند.
این چرخه شرمآور نه پشیمانی است و نه اخلاق؛ صرفا ترس از افشاگری و حفظ موقعیت است.
در نظامی که از اساس بر دروغ و تحقیر بنا شده، عذرخواهی هم فقط یک نمایش اجباری دیگر است.
دهانهایی که باید گل گرفت!
چهار سال از قتل حکومتی ژینا امینی گذشته، اما هنوز دهانهایی پیدا میشوند که جرات میکنند به آن دختر معصوم توهین کنند. احمد آریایینژاد، نماینده ملایر در مجلس، در برنامهای در تلویزیون رسانه شهرداری با بیشرمی تمام گفت: «دیدید که مهسا امینی به درک واصل شد.» و ادامه داد که حتی یک آدم عادی هم میداند یک نفر شب میخوابد و صبح پا نمیشود. او اعتراضات سراسری پس از مرگ ژینا را هم «هشت ماه اغتشاش» نامید که برای مملکت تبعات داشته.
این جملات نه یک لغزش کلامی ساده، که نمایش آشکار بیاخلاقی، بیشرفی و حقارت فکری یک نماینده مجلس است. مردی که ظاهرا دکتر هم هست، اما حتی بلد نیست درست حرف بزند. زبانی الکن، ادبیاتی کثیف و ذهنی که فقط بلد است به مرده توهین کند تا شاید برای خودش در اردوگاه تندروها اعتباری دستوپا کند.
ژینا امینی دختری ۲۱ ساله از سقز بود که به جرم بدحجابی توسط گشت ارشاد بازداشت شد و چند ساعت بعد با جمجمه شکسته و مرگ مغزی به بیمارستان منتقل شد. مرگ او نه یک حادثه معمولی، که جرقهای شد که نام و آوازهاش را در سراسر جهان فراگیر کرد. هشتگ #مهسا_امینی رکورد تاریخ توییتر را شکست. شعار «زن، زندگی، آزادی» از خیابانهای ایران به خیابانهای جهان رسید. ژینا نماد مقاومت یک نسل شد؛ نسلی که دیگر حاضر نبود در برابر تحقیر و اجبار سکوت کند. نام او امروز در حافظه جمعی مردم در سراسر جهان ثبت شده، در حالی که نام امثال آریایینژاد فقط در فهرست دهانهایی که باید گل گرفت، باقی میماند.
این پفیوز که خود را نماینده مردم میداند، در طویلەای نشسته که سالهاست به مجلسی حداقلی تبدیل شده؛ مجلسی که نه عصاره فضایل مردم است و نه صدایشان. در چنین مجلسی، افرادی با حداقلترین سطح ادب و شعور، دانش و شرافت، تریبون رسمی پیدا میکنند تا به یک دختر معصوم کشتهشده توهین کنند. وقتی اخلاق و کرامت انسانی تا این حد سقوط کرده، دیگر عجیب نیست که چنین حرفهایی از دهان نمایندگان خارج شود.
و اما جمله پایانی برای کسانی که هنوز میخواهند با ادبیات کثیف به ژینا بتازند: به درک کسی واصل شد که در صد متری زمین نابودش کردند: خامنهای.
ژینا زنده است. در خاطرهها، در شعارها، در مقاومت مردم. اما کسانی که به او توهین میکنند، خودشان پیش از مرگ جسمیشان، در وجدان جمعی مردم مدفون شدهاند. دهانهایی که باید گل گرفت، تا دیگر بوی تعفنشان فضای عمومی را آلوده نکند.
وقتی بخواهی از یک مادر دادخواه، نظریهپرداز سیاسی بسازی که مجیزگوی یک فرقه شود، اینطور ضدونقیض به هم میبافد: اگر مدیریت پهلوی خوب بود، در زمانی که قدرت مطلق داشت، کشور را به سمت آخوند و مذهب و خرافات سوق نمیداد تا انقلاب ۵۷ به فاجعه شیعه گری ختم شود.
استفادهی هولناکی که حکومت دارد از #اعدام میکند به ما میگوید که جمهوری اسلامی دیگر به هیچ وجه فقط یک نظام سیاسی مستبد و خودکامه نیست؛ این حکومت امروز دیگر یک «وضعیت اضطراری ملی» است!
چهرهها و گروههای سیاسی اگر مدعی کوچکترین اثرگذاری و فراخوانی هستند وقتش دقیقا همین حالاست. همین اکنون که جمهوری اسلامی هر روز دارد با خونسردی و اعتماد به نفس بیشتری مردم را اعدام میکند.
گروههای سیاسی، مستقل از اختلافات خودشان با خودشان، باید برای بسیج عمومی و همبستگی ملی در برابر این موج هولناکِ اعدام تلاش کنند و فشار به نهادهای بینالمللی را به حداکثر برسانند.
اگر این موج تکاندهندهی اعدامهای حکومتی، همه را با هم علیه حکومت متحد نکند و به اعتراض و اعتصاب سراسری نیانجامد؛ دیگر کدام درد مشترک؟ کدام «مرا فریاد کن»!؟
کامران متین، پژوهشگر ارشد روابط بینالملل به پاس «دستاوردهای برجسته علمی و مشارکت چشمگیر در فعالیتهای مدنی» موفق به دریافت جایزه افتخاری کورد-آکاد ۲۰۲۷ شد.
او این جایزه را به شهید کومار درافتاده و زینب جلالیان، فعال حقوق زنان کورد تقدیم کرد.
جان باختن پیشمرگه های کومله و پاسخی به چند سوال
در پی حملات رژیم جنایتکار اسلامی نه پیشمرگه حزب کومله کردستان ایران جان باختند. ضمن تسلیت به خانواده و رفقا و همرزمان و کل جنبش کردستان در این ویدیو به این سوال نپرداختهام که چرا جمهوری اسلامی چنین وحشیانه حمله می کند بلکه چرایی تداوم این حملات و همزمان چرایی ناکامی این اقدامات را بررسی کرده ام.
همچنین یک روزنامه نگار ایرانی انتقاداتی را مطرح کرده که چرا کوردها از این جنگ حمایت کردهاند و نتیجه هم گرفته که آنها بازنده شدند و مردم ایران هم با آنها همدردی نمی کنند.
سعی کردهام پاسخی به این انتقادات ارایه دهم.
در تاریخ معاصر کوردستان و ایران، کمتر شخصیتی به اندازه دکتر قاسملو توانسته است بین مبارزه ملی کوردها و جریانهای فکری و سیاسی بزرگ جهان پلی عمیق و پایدار ایجاد کند. او نه تنها یک رهبر سیاسی کورد بود، بلکه متفکری بود که سوسیالیسم را از حالت ایدئولوژیک...👇
https://t.co/XO5yFGMYnZ
چهار آیدا؛ چهار زن جوان، چهار زندگی ناتمام.
آیدا رستمی، پزشک ۳۶ سالهای که در خیزش «زن، زندگی، آزادی» به مجروحان اعتراضات کمک میکرد. آیدا حیدری، آیدا عقیلی و آیدا برآسا نیز در اعتراضات دیماه ۱۴۰۴ با گلوله نیروهای حکومتی کشته شدند.
چهار زن با یک نام و یک سرنوشت؛ قربانی حکومتی که زن را دشمن خود میداند. جمهوری اسلامی آنان را کشت، اما نام و چهرهشان در حافظه دادخواهی باقی خواهد ماند.
🔹 مراسم گرامیداشت سیوهفتمین سالگرد ترور دکتر قاسملو و همراهانش در پاریس برگزار شد
مراسم گرامیداشت سیوهفتمین سالگرد ترور دکتر عبدالرحمان ق��سملو، دبیرکل پیشین حزب دموکرات کوردستان ایران، و همراهانش، عبدالله قادریآذر، عضو کمیته مرکزی این حزب، و دکتر فاضل رسول، شخصیت سیاسی، روز یکشنبه ۲۱ تیر ۱۴۰۵ در آرامستان پرلاشز پاریس برگزار شد.
این مراسم با همکاری کمیتههای حزب دموکرات کوردستان ایران در فرانسه و بلژیک و با حضور مسئولان و نمایندگان این حزب، فعالان سیاسی و مدنی، اعضا و هواداران حزب و شماری از نمایندگان نهادهای کوردی و ایرانی برگزار شد.
مراسم با اجرای سرود ملی «ای رقیب» و یک دقیقه سکوت به یاد شهیدان راه آزادی و دموکراسی آغاز شد.
در ادامه، حسن شرفی، عضو هیئت اجرایی حزب دموکرات کوردستان ایران، پیام این حزب را به زبانهای کوردی و فارسی برای حاضران قرائت کرد.
شرفی در سخنان خود بر اهمیت اندیشهها، دیدگاهها و میراث سیاسی دکتر قاسملو تأکید کرد و گفت ادامه مبارزه برای آزادی، دموکراسی و حقوق مردم کورد از محورهای اصلی این مسیر است. وی همچنین ترور وین را نقض آشکار قوانین و پیمانهای بینالمللی دانست و آن را اقدامی علیه اصل گفتوگو و حل مسالمتآمیز مسئله کورد توصیف کرد.
وی با اشاره به روندهای قضایی پرونده��های ترور وین و میکونوس، بر اهمیت استقلال دستگاه قضایی و پیگیری عدالت برای قربانیان تروریسم تأکید کرد.
در بخش دیگری از مراسم، پیام مشترک سازمانهای مدنی کوردستان ایران در خارج از کشور درباره ضرورت اتحاد، همکاری و هماهنگی نیروهای دموکراتیک و ملی برای دستیابی به آزادی و دموکراسی قرائت شد.
در پایان، شرکتکنندگان با حضور بر مزار جانباختگان ترور میکونوس و اهدای تاج گل، یاد قربانیان ترورهای سیاسی را گرامی داشتند و بر ادامه راه و آرمانهای دکتر قاسملو و دیگر جانباختگان تأکید کردند.
دکتر قاسملو، ��کاتی قابل تامل از زندگی سیاسی ایشان
امروز و در این آشفتگی سیاسی ایران یادی می کنم از زنده یاد دکتر قاسملو که امروز جای خالی ایشان بیش از هر زمان در کردستان و ایران و خاورمیانه احساس می شود مخصوصا در حزب دکتر قاسملو، حزب دمکرات کردستان ایران.
در این ویدیو به شکل گیری شخصیت سیاسی قاسملو از دوران نوجوانی (اتحادیه جوانان دمکرات) تا جوانی (دوران مصدق) و پختگی سیاسی ( دوران دکترای دانشگاه پراگ) می پردازم.
سپس نقش ایشان در مدرن کردن حزب دمکرات کردستان ایران، در تصویب سوسیالیسم دموکراتیک و چند تحول دیگر.
اشاره ای مختصر به نقش ایشان در وزارت تخطیط ( برنامه ریزی) عراق،
بررسی چهار موضع جالب ایشان در یک سال اول انقلاب،
تداوم حفظ شخصیت آکادمیک ایشان در دوران حزبی بودن،
نقش قاسملو در اعزام دانشجو به اروپا، اعزام پزشکان بدون مرز به کردستان و کمک به فعالین ایرانی برای مهاجرت به اروپا با ذکر خاطرهای از اشرف دهقانی
و در پایان نقش کورت والدهایم دبیرکل سابق سازمان ملل و رئیس جمهور وقت اتریش در ترور قاسملو. بعدها معلوم شد والدهایم نازی بود!
با این امید که جوانان تحصیل کرده دمکرات جای خالی ایشان را پر کنند و پیران دمکرات شرایط رشد این جوانان و ظهور قاسملو های آینده را فراهم کنند.
🔹 برگزاری تجمع اعتراضی در لندن همزمان با سالگرد ترور دکتر قاسملو و همراهانش
همزمان با سالگرد ترور دکتر عبدالرحمان قاسملو، دبیرکل حزب دموکرات کوردستان ایران، و همراهانش در وین، کمیته حزب دموکرات در بریتانیا تجمعی اعتراضی مقابل سفارت جمهوری اسلامی ایران در لندن برگزار کرد.
این مراسم با پخش سرود «ای رقیب» و یک دقیقه سکوت به یاد شهیدان راه آزادی کوردستان آغاز شد. سپس پیام هیئت اجرایی حزب دموکرات کوردستان ایران به زبانهای فارسی و کوردی برای حاضران قرائت شد.
شرکتکنندگان با سردادن شعارهایی، ترور مخالفان جمهوری اسلامی و آنچه سکوت کشورهای خارجی در برابر این اقدامات خواندند را محکوم کردند. سپس معترضان در راهپیماییای مسالمتآمیز به سوی سفارت اتریش در لندن حرکت کردند؛ کشوری که ترور قاسملو و همراهانش در خاک آن رخ داد.
در بخش پایانی مراسم، پیام سیاسی حزب دموکرات کوردستان ایران به زبان انگلیسی درباره ترور قاسملو، نقش برخی کشورهای اروپایی در تعامل با جمهوری اسلامی و پیامدهای این رویکرد برای امنیت منطقهای قرائت شد و نسخهای از آن به سفارت اتریش تحویل داده شد.
در این مراسم همچنین یاد قربانیان اخیر در کوردستان ایران و دیگر جانباختگان این منطقه گرامی داشته شد و شرکتکنندگان تصاویر آنان را در کنار تصاویر قربانیان ترور وین در دست داشتند.