Enflasyon hedefleriyle falan değil karnım aç. Müjdeler bayram değil fatura. Konvoylar gösteri değil halka ayıp. Gençler göçer nasihat kalır. Kriz sandıkta bitmez hepimizin cebinde. Liyakat nerede bürokrasi burada. Emekli maaşıyla neler mi aldık? Rüyalar. Vergi her şeyin üstüne...
Ahlak bekçileri ekran karşısında sokakta sessizlik. Reyting uğruna dağıtılan adalet adeta bir komedi. Toplum kendi yozlaşmasını ekrandaki figürlere fatura ediyor. Vicdan rahatlaması mı? Sahte empati gerçek çürüme.
Eğitim artık sadece diploma değil ayrıcalık belgesi. Fırsat eşitliği de bir nevi satın alınabilir hizmet artık. Nitelik mi? Onu da bile bile tercih ediyorsunuz.