@DonArturito Bestuursocioloog klinkt nu nog academisch. Geef het een paar jaar en het verhuist naar de afdeling astrologie en andere interpretatieve wetenschappen.
@demo_demo_nl Bestuursocioloog klinkt nu nog academisch. Geef het een paar jaar en het verhuist naar de afdeling astrologie en andere interpretatieve “wetenschappen”.
Ten eerste zijn er op dit toch al superwitte muziekfestival nauwelijks mensen van kleur. Ten tweede lopen er ongetwijfeld ook ‘witte mannen’ rond die zich als vrouw, al dan niet als vrouw van kleur, identificeren. Dus nogal ingewikkeld oproep voor een publiek dat toch al niet tot de cognitieve voorhoede behoort.
opzettelijke snelwegversperring + verkeersgevaar + oogmerk de overheid wederrechtelijk te dwingen = potentieel terroristisch misdrijf. Hij beschrijft hieronder zelf, bijna bestanddeel voor bestanddeel, waarom hij het doet. Zie zijn eigen verklaring.
Europa voert in Oekraïne feitelijk een proxy-oorlog tegen Rusland: wij leveren geld, wapens en politieke dekking; Oekraïners leveren het slagveld en de doden. De morele verheerlijking van Oekraïne doet daarbij denken aan de moedjahedien in Afghanistan: ook zij waren ooit de heroïsche voorhoede van het Westen zolang ze tegen de juiste vijand vochten. Geopolitiek heeft een kort geheugen en een opvallend talent om proxies tijdelijk tot heiligen te verklaren.
‘Échte Europeanen’? Historisch gezien is dat bijna komisch. Oekraïne kent, zoals een groot deel van Europa, een geschiedenis van antisemitisme, veel pogroms en collaboratie; in Lviv namen Oekraïense nationalisten en milities in 1941 actief deel aan moorddadig geweld tegen Joden. Wie ‘Europees’ als moreel keurmerk gebruikt, verraadt daarom vooral een aandoenlijk gebrek aan historisch geheugen. Europa was tenslotte ook bijzonder Europees toen het zijn Joden vervolgde en vermoordde.
Om de absurditeit van het systeem te illustreren: het asielstelsel kan inmiddels zijn eigen asielgronden produceren. Iemand heeft aanvankelijk geen recht op asiel, bijvoorbeeld omdat hij uit een veilig land komt. Maar eenmaal hier kan terugkeer alsnog worden geblokkeerd. Moet hij in het land van herkomst een straf uitzitten en zijn de detentieomstandigheden daar zo slecht dat terugkeer in strijd zou zijn met wat juristen artikel 3 EVRM noemen, dan kan uitzetting onmogelijk worden. Of heeft hij zich voor de reis diep in de schulden gestoken bij mensensmokkelaars en dreigen bij terugkeer ernstige represailles van die bende, dan kan ook precies dát een belemmering voor terugkeer opleveren. In beide gevallen kan iemand die bij vertrek geen asielgrond had, uiteindelijk juist vanwege de gevolgen van zijn terugkeer een verblijfsvergunning asiel krijgen. Dus niet: eigen schuld, dikke bult. Maar: eigen schuld, verblijfsvergunning.
Topstuk, Bart. Het punt is bovendien dat zelfs áls alle gemeenten volledig zouden meewerken, er zolang de kraan niet dichtgaat steeds nieuwe opvanglocaties nodig blijven. Nu is het politiek makkelijk om de schuld bij “weigerende gemeenten” te leggen, maar uiteindelijk ligt het probleem bij een impotente overheid die de instroom in stand houdt en, minstens zo belangrijk, totaal faalt bij het daadwerkelijk uitzetten van uitgeprocedeerden, die bovendien vaak nog jarenlang kunnen doorprocederen.
Great and Unfortunate Things, over een man die zichzelf queestes oplegde en zichzelf erop afrekende, tot het bittere eind.
@jjvpeperstraten scheidt sprookje, mythe en machteloosheid in deel twee van het Woord op Zondag over Jason Arday
https://t.co/yD6EL5P8Bu
@BartNijman Jason Arday is niet zozeer een bedrieger van de postmoderne universiteit als wel haar onbedoelde filosoof. Hij nam haar impliciete waarheidsbegrip letterlijk: niet wat waar is bepaalt wat erkenning verdient, maar wat erkend wordt, krijgt gaandeweg de status van waarheid.
@UlysseEllian@Esther_Voet Het doel van de minister is om asiel tot hoogste prioriteit te maken, en iedereen moet desnoods met dwang meewerken aan de vernietiging van de Nederlandse samenleving.
@demo_demo_nl Een soevereine democratische rechtsstaat zou dat wel kunnen, Jan. Maar wij leven onder de suprematie van de Europese rechtsorde, waarin de nationale democratie ondergeschikt is. Dus is het niet mogelijk.