والا زن ایرانی در این ۱۴۰۰ سال فقط در دوران پهلوی بود که زن زندگی آزادی رو تجربه کرد و چند صباحی مثل انسان زیست، که ناگهان پدرهای اکثریتی و اقلیتی و انشعابی شما با همدستی خمینی و آخوندهای عصرحجری به ایران حمله کردند.
شعار مناسبی برای قرار گرفتن رو در روی پهلویها انتخاب نکردید.
از معادن رنگارنگ این استان از دریایی که به آب های آزاد دنیا وصله و مرزهای ز��ینی استفاده میکنن ولی سهمی برای این استان در نظر نمیگیرن
حتی حق نداری از استان بری بیرون سهمیه بنزینتو کم میکنن ، جایگاه های استان های دیگه با کارت خودت بهت بنزین نمیدن
اگر این مادرجندگی نیست پس چیه؟
گرت ز دست برآید چو نخل باش کریم
ورت ز دست نیاید چو سرو باش آزاد
بخشندگی و آزادگی دو صفتِ والا برای در شمار رفتن ما در سلک آدمیت اند.
توانگر است و چون #نخل بخشنده می باید مَرد
و یا تهدیدست است و چون #سرو ، آزاد زندگی باید کرد.
جالبه؛ اکثر شهرهای ایران (علی الخصوص جنوب) سالهاست که تو ت��بستون با بیآبی مواجهن ولی صداشون به گوش کسی نمیرسید، حالا که یه ه��ته ست تهران بیآب شده یهو کل فضای مجازی شده انتقاد و مطالبهگری راجع به بحران آب.
تازه این ۱۰ میلیون نفر فهمیدن اون هفتاد میلیون نفر دیگه چی میکشیدن.
سوزندوزی بلوچی، قرنها با دستان زن بلوچ روی پارچه جان گرفته؛ حالا با یک برچسب هنر اصفهان مصادره میشود.
این فقط دزدی طرح نیست، ت��احب نماد، هویت و تاریخ یک ملت است.
وقتی نام بلوچ حذف میشود اما هنر او برجسته میماند، استعمار فرهنگی در لباس زیبایی پنهان شده است.
برای خلیج فارس همه عربده میزنند،
ولی سالهاست با اسم دریای عمان کنار آمدهاید؛
نه چون نمیدانید مکران کجاست،
بلکه چون از بهرسمیتشناختن کورد، بلوچ، عرب میترسید.
اسمها مهماند؛ چون هویتاند
و شما با هویت مستقل مسئله دارید.