İletişim konusunda yeterli kültürü olmayan insanlar sizin değer verdiğiniz için yaptığınız her konuşmayı tartışma zanneder. Bu yüzden hitap muhattaba özel olmalıdır. Anlamayacak olana anlatmak dinlemeyecek olana konuşmak çok da doğru değil. İnsan susmayı da bilmeli.
İnsan onuru, hiçbir otoritenin verdiği bir ayrıcalık değildir; doğuştan gelen ve kimseden izin almayan bir değerdir. Dinler, ideolojiler, devletler ve toplumlar zamanla değişebilir; fakat insanın saygı görme hakkı bunlardan bağımsızdır. Bir insanın değeri, neye inandığıyla değil, insan olmasıyla başlar. Çünkü inanç seçilebilir, fikirler değişebilir, fakat insanlık ortak paydamızdır. Eğer bir düşünce sistemi insan onurunu koruyorsa değerlidir; insan onurunu ezmeye başlıyorsa sorgulanmalıdır. Adaletin, vicdanın ve özgürlüğün temelinde de bu vardır: Önce insan. İnsan onurunu koruyabilen toplumlar güçlü olur; onu görmezden gelenler ise ne kadar büyük görünürse görünsün, içeriden çürümeye mahkumdur.
Koşmadan yaşamak bir ayrıcalık.
Her şeye yetişmek zorunda olmadan,fazlasını istemeden,olanın kıymetini bilerek.
Zarafet yüksek sesle değil,sakinlikle ortaya çıkar.
Sade olanın içinde bir düzen
gösterişsiz olanın içinde bir incelik vardır.
İyi hissettiren şeyler genelde basittir
Bir insan hakkında bazı ön yargılanız var diye bunu gerçek kabul edip o insani görmezden gelmek çok saçma. Bence bi insanı tanımaya çalışmak çok güzel bir keşif. Olduğu gibi, eleştirmeden, ön yargısız...