Ben 112’de çalışan bir doktorum. Ailem 900 kilometre uzakta deprem bölgesinde. Evimiz gitti. Dışarıda yardım bekliyorlar. Bu gece nöbetçiyim ve ülke şu haldeyken bile sevgilisiyle kavga edip ambulans çağıran var. Siz gerçekten insaftan, onurdan, vicdandan yoksunsunuz.
Daha önce hiç sinek ısırığından acile gelen görmemiştim. Cidden bunun için mi geldiniz dedim? Ama çok kaşınıyor diyor. Bu şımarıklıktan başka bi şey değil.
Tüm doktorların ve sağlık çalışanlarının acılarını paylaşıyorum. Bu değerli insanların haklı tüm protestolarını gönülden destekliyorum. Ülke olarak acilen kendimize çeki düzen vermeliyiz. Yozlaşmanın, çürümüşlüğün, korkunun, güvensizliğin dibini bulduk. Bu gidiş, gidiş değil...