Bazen anlam vermekte zorlanıyorum...
Bazı şeyler başlayınca arkası kesilmiyor.
Umarsızca ardı sıra geliyor ne zaman durucak yada düzelicek diye beklemekten başka birşey gelmiyor elimden...
Evrene sesleniyorum kral az sal beni be....
Önümde bir fotoğraf,
İnsan nasıl olurda bir fotoğrafa bakarken bir sürü fotoğraf görür...
Olsun gordüm ya; yine de bir ucundan tuttum umudun diğer ucu yanıyor olsada...
Kolaymı gerçekten kolaymı unutmak, yoksa konuşmak bile istemiyorum geçmiş yaman bırakmıyor yakamı işte...
Hiç bir şeyi tam tadında yaşayamıyorum; neşeli zamanlar inanların kahkahayla güldükleri anlar...
Herşey herşey biraz eksik.....